MAMA de NİRA

Yeni evimiz ve son haberler

2011-09-11T05:31:00.000-07:00

Ev fotoğrafı söz vermiştim değil mi? Bir arkadaşımızın çektiği dış cephe fotoğrafları dışında fotoğraf yok elimde. Şimdilik onlarla idare edeceğiz. Annem gelip ortalığı biraz düzenledikten sonra güzel fotoğraflar çekip koyabilirim. hala vize için uğraşıyorlar ve alabilirlerse ekim ortası gelecekler. Sıkılmamaları için yeterince iş bıraktım onlara:) Bu arada tam tamına bir haftamız kaldı beklenen tarihe ama küçük beyin ismi konusunda uzlaşamadık Moncho ile. Ben bu sefer ispanyolca olsun diye tutturuyorum o yine hintçe istiyor. Benim favorilerim Alejandro, Mateo, Gabriel ve hatta Leonardo onunkisi Surya- güneş anlamına geliyor. Surya'nın Türkiye'de kabul edilmesi daha muhtemel ama İspanyolca koyarsak yanına bir de Türk ismi koymak gerekecek o zaman da iki isimli iki soyadlı olacak. Ben eski çok eski Türk isimlerinden birini koymak istiyordum ama araştıracak ne vakit ne de enerji bulabildim şu dokuz ay boyunca. Bakalım beyimiz geldikten sonra bir ilham gelir belki.
Şu an mutfağımda dört kadın hint yemekleri pişiriyor. Ben de son haftamı bahane ederek (aslında bahane değil gerçekten çok çabuk yoruluyorum) dinleniyorum. Bu haftama kadar hamile değilmişim gibi davrandım ama artık zorlanıyorum. Ben resimleri ekleyip çekiliyorum...

Arayı kapatma yazısı

2011-08-09T04:51:00.000-07:00

Altı aylık bir aradan sonra ortalığı toplamak biraz zor olacak gibi ama ben deneyeyim.
Sadece blog değil diğer iletişim kanallarından da uzak kalmışım ara sıra uğranan facebook dışında. O yüzden şuracığa yazayım da herkesler haberdar olsun. Duyan var duymayan var. Bu satırları üç hafta kadar önce taşındığımız yeni evimizden yazıyorum harika bir kır manzarası eşliğinde. Fotoğraf makinasının şarj aleti bir kutudan çıkıp ceee dediği an size de gösterebilirim. Kısaca bi özet geçelim ben vazgeçmeden ve Nira hanım uyanmadan derken hanım beni çağırıyor. Aşağı inene kadar bakalım kaç satır yazabileceğim.

* Prag'dan döner dönmez üç yıllık aradan sonra çalışmaya başladım. Haftada on saat bir akademide 4-12 yaş arasında değişen çocuklara ingilizce dersi verdim ama derslerin bitmesini de iple çekerek geçti dört aylık çalışma maceram. Eğlenmedim de değil ama zor be.

* Nira bu süre içersinde günde 8 saat kreşte kalmak zorunda kaldı. Ama çok şikayet etmedi. Çok şey öğrendi. Bir sürü arkaşaşı oldu envayi çeşit hastalık geçirdi. Gallego'cayı iyce öğrendi. Bir ton şarkı ve oyun, sonra kendi kendine oynamayı, okul arkadaşları ile evde oynarken konuşmayı, bebeklere bez bağlamasını, yemek yedirmesini, yapbozlar yapmasını öğrendi. Mutfak işlerini iyce geliştirdi bulaşık yıkamaya felan başladı:) Eylül 12 de köy okuluna başlayacak. Çevrede bir iki büyük okul var ama biz en azından okulöncesi macerasını sakin bir okulda geçirsin istedik. Sadece iki sınıfı var ve sınıflar karışık. Bizim eski köy okulları misali. Mesela Nira'nın sınıfında 4 ve 5 yaşlar için iki ayrı masa olacak. Okulun önünde kumdan bir oyunparkı var benim ilk görüşte vurulduğum. İşte böyle

* Baharda ilk bahçemizi ektik. Beceriksizliğimizden ot bastı papatesler artık görünmüyor, marullar ise çoktan kaybolup gitti. Domatesleri, biberleri, salatalıkları, kabakları ve pırasları kurtarabildik. Seneye daha bilinçli bir şeyler yapacağızdır. Bu arada bahçeden koparıp anında mutfakta pişirmek de ayrı bir zevkmiş. Yıllar önce babaannemin köyünde yaşadığım şeyleri tekrar yaşıyorum. .

* Bi de son olarak eylül sonu Nira'ya bir erkek kardeş geliyor:)

****FIN****

European ban on Herbs!!!!!!!!!!

2011-04-28T06:22:00.000-07:00

Linke tıklayıp videoyu izledikten sonra dilekçeyi imzalayabiliriz.

Forbidden healing

Döndük biz

2011-02-04T06:45:00.001-08:00

Geçen cuma akşamı döndük Prag'dan. Ne fotoğrafları yükleyesim vardı ne de yazasım. Ama şimdi bir deneme yaapalım bakalım. Her yolculuk aslında içe bir yolculuktu değil mi?

Prag'a vardıktan iki gün sonra üç hafta sonraya olan biletimizi hemen dönmek üzere öne alma çalışmalarına giriştik. Sebep??? Nira ve onunla nasıl başedeceğini bilemeyen bendim sebep. Kısaca duvarlara tırmanan, anneye saç yolduran, ondan on aylık küçük Athena'yı durmadan iten sıkan, ısıran, pataklayan bir çocuğa dönüştü. Tamam kabul ediyorum Nira sakin bir çocuk değil ama ben onu hiç böyle görmemiştim. Berrin annenin yorumu, " Yeni bir ev, hem ev küçük, hem daha önce hiçbir çocukla bir günden fazla aynı evde kalmadı." oldu. Ama bütün günü Athena'yı Nira'dan korumakla, Nira'ya canhıraş bağırmakla geçen ben oturup ağlayacak hale geldim ve netekim ağladım da. İlk hafta bir "holiday from hell" tadında geçti. İkinci hafta ben biraz daha sakinledim. Ceza olarak bağırmak yerine 3 dakikalığına odaya kapatma olayına başladık ve etkili olduğunu gördük. Bazı günler her yarım saatte bir odaya girdiği oluyordu ama o da gittikçe azaldı. Bir de havalar soğuk kardeşim hava da dörtten sonra kararıyor. Yakında bir kapalı alışveriş merkezi yok parkı felan olan. Çoğu öğleden sonrayı evde geçiriyorduk. E sevgili Prag şehri de trenle 25 dakika kadar. Prag'a ilk geldiğim hafta üç kez indim ondan sonra da bir buzzz gibi cumartesi günü ailecek Vysehrad kalesini görmek için çıktık. Sonraki iki hafta boyunca IKEA'ya gitmek dışında pek çıkmadık. Son haftada iyice sakinledik arada vukuatlar olsa da. Şimdi bu seyahatten öğrendiklerimize gelelim. Yazalım ki unutmayalım:)

* Çocuk arabası iterek bir tarihi kentin tarihi kısmının boydan boya gezilebileceğini ve bu arada bir ton fotoğraf çekilebileceğini ( her iki seferde de Nira hanım arabasında uuyuma nezaketini
gösterdi de ondan)

* Sabah altıda kalkıldığında akşam nasıl 8 gibi uykunun geldiğini ( anne geç oldu uyuyalım sözleri üzerine gözleri yaşaran anne)

* Çek çocuklarının ne kadar sakin olduğunu (en azından sokakta çocuğunun arkasından bağıran bir tek anne yoktu benim dışımda) Nira'nın ise ne kadar İspanyol ve Türk kanı taşıdığını gözlemleyip çocukların yaşadıkları ülkenin enerjisini ne kadar yansıttığını

* Yine bir Türk annesi olarak yemek yapmayı abarttığımı ( Çekler bir öğün yerler akşam yemeğini de tereyağlı ekmekle geçiştirilermiş yani bir daha çeşit çeşit yemek yapmaya son:))

* Nira'nın aslında çok ama çok iyi yemek yiyen bir çocuk olduğunu( Berrin anne şahidimdir. Bütün gün ağzı boş durmadı yattığı ana kadar birşeyler yedi içti . Şaşkınlıktan ağzımız açık kaldı. Ben d ebir daha bu çocuk yemiyor demeye tövbe ettim)

Unuttuğum varsa berrin anne sen ekleyiver. Zor oldu günleri saydık dönmek için bazı günler ama yine de bir sürü şey öğrendik. Mesela artık Nira sabahları ağlayarak da olsa 6.30 da uyanıyor ve babası ile kreşe gidiyor. Allahım bozmasın:) Öyle rahatladım ki sabahları. Onlar gidiyor 7.30'da. Ev sessiz. Meditasyonumu yapıyorum sakin sakin bazen kestiriyorum az biraz kıs kıs kıs:)) akşamları da dokuz buçuğu pek geçirmiyor. Mesela dün 9.15'de uyumuştu. Hayat ne güzelmiş meğer. Umarım devam ettirebiliriz. İspanya'da bir çocuğun dokuzdan önce yatakta olması o kadar zor birşey ki. hele bir de saatler değişince havalar iyice geç kararınca daha da zor.

Bu arada geldiğimden beri arabaya binemiyorum. Nira'yı ootobüsle almaya gidiyorum iyi mi?
allah bana akıl fikir versin ne diyeyim:))

Praha- Vysehrad

2011-01-25T05:21:00.001-08:00

Prague for the first time-2

2011-01-21T05:44:00.001-08:00

Prague for the first time-1

2011-01-21T04:39:00.001-08:00

My Favorite Indian Movies-3, DEVDAS

2011-01-14T07:11:00.000-08:00

My Favorite Indian Movies-2, DEVDAS

2011-01-14T07:08:00.000-08:00

My Favorite Indian Movies-1, DEVDAS

2011-01-14T07:05:00.000-08:00

en la Cocina con Nira

2011-01-07T07:35:00.000-08:00

Nira Mutfakta from GULCIN CAKIR on Vimeo.

Santiago de Compostela

2011-01-07T07:02:00.000-08:00

Dün bütün gün

2011-01-05T08:09:00.000-08:00

Pazartesi Nira'nın karın ağrısını bahane ettim iki gündür de çok yağmur yağıyor diye Nira'ya okula götürmüyorum. Neden? Araba sürme korkusundan tabi ki:) Öööyle durup duruyor kapının önünde. Vallahi ehliyeti aldığımdan beri toplu taşıma araçları gözüme daha tatlı görünmeye başladı. Netekim bugüne kadar arabasız yaşamadık mı? Bütün cefaları çekmedik mi? O zaman da bi arabam olsa hayat daha kolay olurdu diye ağlıyordum. Ah şu korkunun insanoğluna yaptırdıkları. En kötü yanı da bu korku o arabaya binmedikçe geçmeyecek. Şimdi de "yanımda biri olsa korkmam" bahanesi var. Aslında doğru ama yok işte yanımda o biri Nira'dan başka. Herneyse aşağıdaki resmin konumuzla alakası var tabi ki. E bütün gün Nira ile evdeyken dışarıda nerdeyse fırtınavari bir hava varken yapılacak iş aranır. Orda burda torbalarda artık küçük gelen kıyafetler ortaya dökülür 0-1 ve 1-2 yaş olmak üzere bir güzel sınıflandırılır. Bir kısmı kıyafet kutusu için ayrılır. Hem bahar ayında bir bebeğimiz geliyor burada ona da kolaylık olur hem de taşınma vakti gelince hazır oluruz. Taşınma olayı ise baharın ilk günlerine kaldı gibi. Hadi hayırlısı bakalım.

Çok Güzel Alışkanlıklar Bunlar:)

2011-01-04T06:50:00.000-08:00

The Final Countdown

2011-01-02T08:41:00.000-08:00

Utanmadan yediğimiz içtiğimiz yazacağım demiştim galiba. Buyrun yazdım işte;

Noel akşamı yenen şu et yemeğinde bir gram sebze bulunmaması Galicia ahalisinin alışamadığım yönlerinden biridir.

sekiz odalı koca bir evde çocukların oynadığı bir oda hariç bir oturma odasının olmayışı da ayrı bir hadisedir. Evdeki demir soba mutfakta olduğu için herkesler oraya toplaşır. En sağdaki tombik teyze Esperanza teyzemizdir.

Noel babamız Antonio amca ve yardımcısı Yurena iki koca torba bırakıp kaçtılar.

Bu da Nira'dan HOŞGELDIN YENiYIL kucaklaması

Noel babadan gelen hamur setimiz ile bütün sabah oynadı ama en çok anne ve babası:)

Noel akşamının ertesi günü de toplanılıp bütün sülale öğle yemeği yerler. Başahçımız Mercedes teyze karides kızartıyor evin önünde

biz de hiç utanmadan götürüyoruz

bu da 31 aralık gecesi yogadan arkadaşlarla buluştuğumuz sofra

Galicia'da özel günlerde sofranın ilk açılış yemeği "marisco" denen deniz ürünleridir. Bunlar tombul "gamba"lar

Burada şöyle bir adet var; Saatler 12'yi vururken her bir vuruşta bir üzüm yeniyor. Yani 12 saniye içinde 12 tane üzümü bitirirsen o yıl şanslı bir yıl oluyor ve dilkelerin gerçekleşiyor. Ben bu yıl yemediğim halde bu yılın çok güzel olacağından eminim:))

Anlaşıldığı üzere geceyi "karaoke" ile devam edip bilumum latin danslar ile bitirdik. Öyle güzel bir geceydi ki saat iki de ev dönmek için ayrıldığımızda içimiz buruktu. Yeni yıl dileklerimden ilki de gerçekleşmiş oldu: Bol yemeli, bol şarkılı türkülü, sevdiklerimle girdim 2011'e. Umarım sizin geceniz de benimki kadar güzel geçmiştir.

Yeni yılda hepbirlikte

2010-12-30T15:57:00.000-08:00

Çok güzel meditasyon yapıyordum ama ortasında kafadan bir post yazmaya başladım durduramadım kendimi kalktım geldim işte burdayım. Çok da lazım değil, çok da mühim şeyler yazacağımdan da değil ama yeniyılımızı kutlamak istedim. Ha bir de geçen yıl yazdığım yeniyıl dileklerime bir baktım sadece bir tanesi gerçekleşmiş: Ehliyetimi almak ve korkmadan araba kullanmak istiyorum:)) Ehliyet alındı da korku daha burada. Neyse çalışıyoruz üzerinde. Bir de Berrin'in yazdığı Prag gezimiz gerçekleşecek yeni yılın ilk günlerinde. Sayesinde çocukların sekizde yatağa girdiği, kreşlerin 7,5'ta başladığı, sıcaklığın çok rahat -19 dereceyi bulduğu ve dünyanın en güzel başkentlerinden birine sahip bir ülkede iki hafta geçireceğiz.

Ben unutmadan meditasyonumda vahiy olunmuş yeni dileklerimi yazayım ki daha bir resmileşsin.

Nira'yı saat ondan önce uyutabilmek

Ucundan azcık olsa da bir iş tutabilmek

Bu bahar ilk sebze bahçemi yapabilmek

Haftada bir gün yüzmeye başlayabilmek

Daha az şikayet edip daha çok takdir etmek

Sağlıksız hiçbir düşünceyi barındırmamak

Daha az tüketip daha çok yaratmak

Birçoğu da şimdi aklıma gelmiyor ama daha az hedef koyup daha çoğunu hayata geçirmek daha çok özgüveni artırıcı gibime geliyor.

Ve son olarak yarın akşam yogadan arkadaşlarla daha çok kardeşlerle gireceğiz yeni yıla. Bol yemeli, bol gülmeli, şarkılı türkülü danslı bir gece olsun sizinki de ama en çok sevdiklerinizle olsun. Ben biraz daha meditasyon yapmaya çalışayım bakem.

Bu pencereyi kim silecek???

2010-12-29T06:48:00.000-08:00

Bir Acemi Şoförün güncesi ve Yeni Yıl

2010-12-23T05:59:00.000-08:00

Her araba kullanma seansından sonra sakinleşmem bayağı zaman oluyor. Bugün kimbilir kaç tane hata yaptım kaç tanesi burada "grave" dedikleri çok ciddi ölümcül türdendi? Belki de değildir ama vallahi beni Allah koruyor:)) Nira'yı almak için biraz geç çıktım bugün. Otoyola girdik iki dakika sonra inanılmaz bir sahne. Hani otoyolda gidiş dönüşü ayıran bariyerler olur. İşte onun öte tarafında bir tır devrilmiş boydan boya kaplamış yolu. Yükü de bizim tarafa dökülmüş bir kısmı. Tam iyi bakmadım ama bir kaç otomobil de karışmış olabilir bu kazaya. Sanırım dakikalar önce olmuş olay çünkü insanlar koşarak tırın şoför kabinine gidiyorlardı. Hemen dua etmeye başladım. Önce şükrettim beni koruduğu için sonra da yaralananan olmasın ne olur olduysa da kurtulsunlar diye dua ettim. Bir şekilde ben oradan geçtim ama sonra arkama baktım hiç araç yok. Yolu mu kapattılar bilmiyorum. Buna şans denmez mucize denir. Ha bir de Nira'yı almaya erken gitseydim kaza anında olmasa bile yolun öte tarafında olacaktım ki korkunun yanına yine saatlerce bekleme riski olacaktı. Neyse vardım sağsalim, dönüş yolunu da birazcık korktuğum daha bir yoğun trafiğin olduğu yoldan gelmek zorunda kaldım. Neler neler üçüncü viteste kalkışlar felan:) Ama şu an sıcacık evimde güvendeyim. Ay sevmiyorum ben araba kullanmayı ya da en azından içimden şu güvensizlik duygusu gidene kadar o da sadece ve sadece araba kullanarak geçecek, bir süre daha sevemeyeceğim. Korku ne kötü bir duygu yahu. Hiç sevmiyorum kendisini. Netekim büyün yolu mantra söyleyerek kalp çakramda çalışarak gittim iyi de geldi.

Efenim ben paylaştım rahatladım biraz da mutlu haberler verelim.

Luna hanımın dört tane sağlıklı yavrucağı oldu. Üç tanesini kaybettik. O küçük köpekten yedi tane yavru çıktı şaşkınız. Ebe babaannemiz bebeklerden birinin zayıf olduğunu kaybedebilceğimizi söyledi. Ayrıca kendisi Luna'nın şişmiş memelerindeki fazla sütü sağıp anneye içirmiş buna ne demeli:) O kadar küçükler ki o kadar süt onlara fazla geliyor. Daha gözler kapalı tabiki. Yine ebe hanım 15 güne açılacaklarını söyledi. Şimdilik bebeklerden Fatima ve Nira'nın haberi yok yoksa mıncık mıncık:)) Geçen gün bana sordu, "Anne Luna neede?" Hımmm " annecim Lunanın karnı ağrıyormuş hastaneye götürmüşler. İyileşince gelecek." Luna hamileyken en çok Nira rahatsız ediyordu. Zavallı Luna da çok zor bir hamilelik geçirdi zor yürüyordu miniciğim. O zaman söylüyorduk " Bak onun karnında bebekleri var sakın üstüne çıkma:) diye" anladı mı bilmem. Daha anlamaz herhalde?? Neyse ben de dün bakabildim sizin için fotoğraf çekebileyim diye. Bakınız...

Yok vallahi sıkmadım. VIYK VIYK'den başka ses yok

Öte yandan "NAVIDAD, NAVIDAD DULCE NAVIDAAAAD" ı gingle bells nağmeleri ile söyleyiniz. Yeni yıl tatlı yeniyıl. Cuma akşamı yani 24 Ocak "Noche Nueva" yeni gece. Jesus o gece mi doğmuş? Neyse o gece ailecek büyüüük bir akşam yemeği yenir sabaha da Noel ağacının altındaki hediyeler açılır. Biz o gece babaannenin evine gideriz. Ülkedeki diğer evlatlar ve eşler ve çocukları da gelir. Haa belki babaannenin kızkardeşleri ve bir kuzeni de uğrar. Mercedes ( benim ahçı olan bir tanecik görümcem Nira'nın halası) mutfaktan çıkmaz. Esperanza teyze ve babaanne de harıl harıl çalışırlar. Malzemeler restorandan gelir. Rus eltim Xanna ve Panama'lı eltim Xanna hiçbirşeye dokunmazlar. Oh sweet gossip:) Ben teklif ederim ama beni hiç sokmazlar. Bulaşıkları bile zor yıkıyorum o evde. Seksen küsur yaşındaki Esperanza teyze ne zaman" sen otur bu sefer ben yıkayacağım" desem dur sen otur dinlen hem bak şimdi diyerek beni bir kenara iter. Annem çok anlayacağınız. Görgüsüz demezseniz o gece burada tipik Noel yemeğinde neler yenir çekip koyabilirim. Neyse nerdeeeen nereye. Santiago sokakları, yani ana caddeleri çok güzel ışıkllandırıldı. İki tane de kocaman Noel ağacımız var ama geceleri çok çıkmadığım için fazla görüntüleyemedim Bunları da iki arada bir derede çekiverdim. Just to have an idea canım.

Tatlı yiyelim tatlı kapatalım. Dün öğleden sonra tatilden önceki son İspanyolca dersime gitttim. Ama ders yokmuş. Bütün ders ispanyolca tabu oynadık:) Bir de sevgili Dietrich ( 50 küsür yaşlarında kulakları küpeli şirin mi şirin hippi bir amcamız. Kendi eliyle kaç çeşit kurabiye yapıp bizim için süslü paketler hazırlamış. Ben tatlıyı çok yiyemem ama bu kurabiyelerin herbiri ayrı bir lezzet. Tanrım o nasıl tat. Yarısını götürdüm bir çırpıda. Noel Baba'yı da Nira için ayırdım uyanınca yesin yavrucak. Yoksa benim elimden çukulata yemek bir mucize onun için. Ama ara sıra anne de kuralları yıkabilir canım.

Şu küçücük meyve parçacıklı çukulata bile ev yapımı.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!FELIZ NAVIDADES!!!!!!!!!!!!!!!!!
yada Gallego'ca
! BON NADAL!

SÜPER BABAANNEMİZ

2010-12-20T06:42:00.000-08:00

Anne ve Bebişi ilham verdi ben de bir ara Senorita Mercedes hakkında birşeyler yazmak istiyordum. bahanesi olsun. Mercedes Pazos 73-74 yaşlarında çok güçlü kuvvetli bir hatundur. 44 yaşında eşini sirozdan kaybedince 5 tane çocuk( en küçükleri MOncho 4 yaşında imiş), bir inek, bir domuz ile bi başına kalmış ve eşinin ailesinden hiçbir ne maddi ne manevi destek almayınca kendi başının çaresine bakmak zorunda kalmış Galicia'lı bir duldur. Arasıra şikayet edecek oluyorum aman da bir çocukla tek başımayım, annem yok babam yok, işim yok, arabam yok diye ama biraz dinleyince onun yaşadıklarını susuveriyorum hemen. Kocası hayatta iken Almanya'ya onun yanına çalışmaya gitmiş dil bilmeden fabrikalarda çalışmış. Alkolik ama çok sevdiği kocası yatalak olunca 5 çocuğun yanında bir de ona bakmak zorunda kalmış. Eşi ölünce sadece bir kardeşi yardımda bulunmuş. zaten çocukların hiçbiri onun dışında baba tarafından kimseyi görmek istemiyor. Sanırım bütün hayatı boyunca çalışmak zorunda kaldığı için şu yetmişli yaşlarında bile oturmak nedir bilmez. Sadece yemek yerken ve öğlen siesta yaparken bir de geceleri uyurken dinlenir. Yaz kış bahçe yapar, iki köpeğine bakar, hamileliği süresince Luna'yı elinde kaşıkla besledi mesela. Beslediği tavşanları kendi eliyle öldürür. Koskoca evde tekbaşına yaşar. Bir kardeşi var Esperanza teyzemiiz o da hayatı boyunca zenginlerin çocuklarına bakmış. en son da ailenin en büyük torununu büyütmüş şimdi 13 yaşında ama hala arasıra gidip geliyor ama onun dışında babaanne ile birlikte yaşıyorlar. Koskoca evde iki hatun. Biz de yalnız bırakmıyoruz ama bize pek de ihtiyacı varmış gibi görünmüyor. Haftada iki gün cimnastiğe bir gün de dansa gider. Senede bir yada iki sefer yaşlılar için düzenlenen tatillere Kanarya adasına felan gider. IBIZA'ya bile gitmişliği vardır. Kolesterolü dışında bir de sol kolunda hafif bir tutulma dışında hiçbirşeyciği yoktur. Her öğlen yemeğinde bir bardak evde yapılmış şarap içer. Kendine çok iyi bakar bize de bakar. Bahçede olan herşeyden sebepleniriz. Ayrıca taze yumurtalardan bütün yıl boyunca en çok biz faydalanırız çünkü en yakın biz oturuyoruz diğer çocukların üçü La Coruna'da biri de Madrid'de. Buzlukta biriktirdiği ne varsa her gidişimizde bir çanta hazırlar. Yanaklar her daim kızarık eller her daim nasırlıdır. annem gibi bağıra bağıra konuşur azarlayarak sever:) Ne zaman çağırsam gelir. Ehliyet dersleri alırken, İspanyolca kursuna giderken yarım saatlik yolu otobüsle gelip Nira'ya bakmışlığı çoktur. Allah razı olsun diyorum. Uzun ömürler diliyorum.

Deneme 1,2...

2010-12-19T11:12:00.000-08:00

Moncho'yu ikna ettim uyduruktan compact bir dijital makine aldık. Bunlar da ilk fotoğrafları. annem sorup duruyordu nerde kızımın fotoğrafları diye. Artık bir gün full-time çalışmaya başlarsam adamakıllı bir makineye geçeriz herhalde. Ama şimdilik bununla avunacağız. E çok da fena sayılmaz hani. Yalnız makinayı almadan önce nette şöyle bir "dijital makine alırken" diye bir arama yaptığımda şu yazı çok işime yaradı. Buyrun burdan bakın.

Bizim keçi boynuzu dediğimiz bu saç modeline burda çiçu ( bu okunuşu sadece) diyorlar Nira da öyle öğrendi. "Aaaarı vız vız vız diye çalışııııl" kazağımız da Hicran teyzemizden hediyedir. Hicran teyzesi çok güzel ısıtıyor. Babaanne evine giderken çok işimize yarıyor. Çok teşekkür ederiz.

Biraz ciddi çıkmış. Artık poz verirken ççok ciddi duruyor hanım.

Babaannenin hayvan dostları artıyor gün geçtikçe bu da Chiski( hehalde böyle yazılıyordur).Pek bir sırnaşık ve oyuncu. Ailenin bütün fertlerinin elleri tırmık izi dolu Nira da dahil buna.

Çalışkan babaannemizin hergünkü kostümü. Burdaki hatunların hepsi bu önlüklerden takar . Bence çok pratik. Ben de mi alsam bir tane?? BU arada bugün oradayken evin küçük köpeği Luna'ya ebelik yaptı babaanne Mercedes. İki tanesi doğmuştu biz ayrılmadan ama hiç birimiz de gidip bakamadık. Haftaya cuma görürüz artık.

Fatima ve Nira

2007 Ankara Kışı

2010-12-12T14:26:00.000-08:00

Madem Ankara'ya yılın ilk karı düşmüş Ankara'da yaşadığım en son kışın fotoğraflarını koyarak özlem giderelim. Ama çok yakında Ankara olmasa da çok karlı bir yere yolumuz düşecek.Bırrr:))

Bizi Gölbaşı kampüsüne götürecek servisimiz gelmeden önce çektiğim Gazi Beşevler Kampüsü (Rektörlük binasının olduğu) fotoğrafları...

ÇOK özledim çooooooook

Kaç sabah donmuşluğumuz vardır şu durakta

Ööööretmenim canım benimmmm

Gölbaşı dönüş yolu

Nira türkçesi

2010-12-09T07:59:00.000-08:00

Dööööz taaaaş
tekrar
Dööööz taaaaş
Muruuuuun
Çeneeeeek
Kulaaaak
:))))))

Bu annenin çorapları-nı-nın
Anneeea Miraaaa
o ne demk türkçe söyle
anne bak bak
tamam oldu aferin

anneeeee
hııııı
çikolatela si?
noooo
Hımmmm caramelo si?
onu sana babaannen versin
abuela si?
(ailemizin çikolata şeker kaynağı babaanne bu arada ben de kaytarıyorum:)

anne sen dit baba gelcek
ben uyutayım annecim babanın işi var
nooooo diiiiit
anne istemiyom baba si
( ben buna ilahi adalet diyorum işte. 2,5 yıl olacak ben uyutuyorum Nira'yı ama artık Nira istemiyor annesini.Anne mutlu baba ise artık istese de kaçamıyor. Vallahi peşinden ayrılmıyor onu yatağa sokana kadar:)

Bir de bu aralar zamanı olsa gerek şuyumuz var
Telefon çalıyor ya Ben açıcaaaaam

Kapı çalıyor: Ben bakıcaaaaam

Sür konulacak ısıtmak için Ben döküceeem
Sütü dolaptan alıyor, tavaya koyuyor ve elektrikli ocağımızı bizzat kendi açıyor

Biberonun kapağını BEN kapatıcaaaaam

Yaptığı her işi de beceriyor adamakıllı. Bi iki seneye kahvaltısını kendi hazırlar yer bu vallahi.

Bir de ev hanımlığına özeniyor. Geçen babası yemeğini bitirdi. Nira "Papaaa quieres tonica?"
(tonik istermisin) İşte orda al da iç diye devam etti.
Bugün de ben yemek yerken
" annne quieres patatas?"
Patates mi? olur.
Hemen koydu tabağıma bir kaç tane
Teşekkür ederim annecim.
Nira yedi çoooook balik
Afferin annecim

Bu arada bazen "ı"erine "i" kullanıyor zamanla düzelir herhalde.Bu kadar toparladığıma şükredeyim gene yazarım

Nira'nın ninnisi

2010-12-09T07:36:00.000-08:00

Babası Nira'yı uyuturken bir şarkı söylüyor. Ezberlemiş bizimki geçen gün eve doğru geliyoruz parktan araba dabağıra bağıra söylemeye başladı eksiksiz.Ah bir kaydetmek vardı ama neyse;

Habia una vez una nina pequenitaaaaa
Que se llamabaaaaaaa
Que se llamabaaaaa
que se llaaaamaaaaaaaaba Nira
PUM PUM

bir zamanlar Nira adında küçük bir kız vardı demek oluyor. İşte bu defalarca söyleniyor.
Aslında ezgisi ve bir kaç kelimesi şu şarkıdan çalıntı

Hayallerim, Nira ve ben

2010-11-30T06:24:00.000-08:00

Buyıl için çok farklı hayallerim vardı. Nira kreşe başlayacaktı ben de okula. Günde en az 3 saat sadece bana ait olacaktı. Bebek arabasız özgürce yürüyüşler, sakin alışverişler, kütüphaneler ziyaretler, bolca ders çalışacak DELE sınavına hazırlanacaktım. E ehliyetimde olacaktı ya istediğim zaman istediğim yere gidebilecektim. Belki part time bir iş bile bulabilirdim. Lakiiiiin...

Nira'nın kreşe adaptasyonu uzun ve ağlamaklı oldu. Sonra ehliyet işi uzadı. Kreşe arabayla 2 dakika olan evimiz hala bitmedi. Otobüsle hergün en az 45 dk süren( istasyona yürüyüş + 25 dk )yolculuklar Nira'yı kreşe gitmeye ikna etme seansları, psikopat çıkan ehliyet hocam, bunalıma giren ben. neyse hoca değişti, zar zor ehliyet alındı. Daha bir hafta bile olmamıştı ki araba bozuldu. Yine kaldık otobüse ama bir dikiş tutturamadı Nira her daim kreşten virüsi bakteri vs kapıp hastalandığı için. Bu cuma iki hafta olacak kreşe gitmeyeli. Her sabah uynadığında "anne okul no?" diyor. Ben de zorlamıyorum açıkçası ama yarından itibaren birazcık zorlayacağım yoksa ikimiz de evde kala kala asosyal olacağız. Bu arada ispanyolca seviye sınavında intermediate çıktım ve saatleri 3.30-5. Yani babaanneye ihtiyacımız olacak ki haftada 3 gün çok zor. Yani doya doya öğrencilik yaşamaya elveda:( Ama geçenlerde gidip kendime çok güzel bir gramer kitabı aldım. Harry Potter'dan ( acayip sardı beni Harry Potter kitapları bu ara, her an her yerde okuyorum) sıkıldıkça ona bakıyorum.
Görüldüğü üzere evdeki hesap çarşıya pek uymamış ama olumsuzluklara uyum sağlamayı öğrenme yılllarım benim bu son yıllar. Önemsiz görünüyorlar belki ama kafa kurcalıyorlar ki ben düşünmeyi analiz etmeyi pek seven biri olarak oldukça gereksiz yere aklımın huzurunu kaçırabiliyorum. Ama herşey çok daha güzel olacak biliyorum ve kocaman gülümsüyorummmm.

Baş-lık-sız

2010-11-12T06:33:00.001-08:00

"Bones" un başlamasını beklerken iki karalayayım. Hergün iki bölüm arka arkaya FOX'da. Supernatural'dan sonra takıldığım ikinci seri bu. Aynı zamanda "Viajar" (seyahat) kanalında "Guatemala" hakkında bir belgesel izliyorum. Sırtında çocuklarıyla üreten kadınları görüyorum. Bu yaz bir arkadaşım gönüllü çalışma için gitmişti ve depresif olarak dönmüştü ki oldukça dayanıklı bir kadındır. Sanırım benim bu belgeselde gördüklerim yine en kaymak tarafları. Geçiyorum...
FLAŞ HABER!!!!!!!!!!!!!!!
Salı günü sanırım saat iki suları Nira!yı almışım kreşten araba ile otobandayım. Nasıl yağmur yağıyor. Birden arabadan garip bir ses geldi. Önce tekerlek patladı sandım. Araba garip gitmeye başladı. Panikledim ama sağa çekmeyi akıl edebildim ve zınk diye durdum. Çalıştırmayı dendim bir kaç kez gık demedi kaldı kaldığı yerde. Panik panik hemen Moncho'yu aradım ağla ağla anlattım. neden mi ağlıyorum? Arabalar geçtikçe yanımdan saate en az 120 ile araba sallanıyor bir yandan şakır şakır yağmur yağıyor. Otobandan öyle istediğin yerde duramazsın çok tehlikeli. Az daga sağa çekebilseydim daha rahat olabilirdim. Neyse hemen geliyorum dedi. Nira da sakindi. 2o dk sonra geldi Moncho. Yarım saat kadar da çekiciyi bekledik. İki gün sonra haberi geldi ölmüş:D Bakıyoruz bir kaç el değiştirmiş bir araba. Ehliyetin ik yılında yeni araba kullanmak çok akıl karı değil bence. Tam da alışıyordum ne güzel. O sabah okula bile götürmüştüm arabayı ve üstüne üstlük bir de güzel park edebilmiştim. Şimdi yeni arabaya alış vs. İşte bu yüzdendir iki gündür de kreşe gitmiyor Nira. Evden çıkamıyoruz bırakın kreşe gitmeyi. Yağmur ve rüzgar hiç dinmiyor. Baba da saat ondan aşağı gelmiyor eve ama yine de iyi idare ettik. Bir dolap düzeltip bir kaç giysi ayırdım vermek için. Heryeri süpürüp halılarımızı serdik sonra. Yazdan beri evd eduramadığımızdan dokunamadığım işleri bu günlerde yapıyorum hem vakit geçiyor hem işler görülüyor. En son iş bulamayıp bütün plastik poşetleri tek tek üçgen şeklinde katlayıp iki koca torbayı bir küçük torbaya indirmiş bulunmaktayım. Her alışverişe çıktığımda kendi bez torbalarımı götürdüğüm halde bu kadar birikiyorlar artık ben ötesini hayal edemiyorum. O birkinleirn çoğu da Monchoun eve getirdikleri ( çünkü evden torba götürmeye utnıyor beyimiz:) ya da balık felan aldığımızda verdikleri torbalar bir d esüpermarketlerin meyve sebze bölümünden alışveriş yaptığımızda mecburen plastik poşetler kullanmak zorundayız. Üstüne de fiyat etiketi yapıştığı için tekrar kullanılmıyorlar.Bir de babaannemizin öte beri gönderirken kullandığı torbalar var. Ama bundan sonra çok daha dikkatli olacağım daha fazla eklememek için. Ah bir de Nira'nın konuşmaları var ki aklımda kalsa da yazsam hepsini.
Mesela dün anneanneyi aradık ekrana baktı kaldı konuşmadı. Haziran'dan beri görmüyordu yavrucak onun da etkisi olabilir. O yüzden bu konuşmaları kaydedip( en azından yazılı olarak) anneanne ve dedeye iletmek istiyorum. Neyse Bones başladı ben kaçarrrrr.

Yolların kaşifi yollarda ve Papa XVI. Benedicto!

2010-11-05T03:00:00.000-07:00

Kapımızın önünden bir 16. Bendicto geçecek yarın sabah. Geçeceği yollar üzerinde park etmek yasak yarın şehirden ayrılana kadar. Yarın sabah çıkıp bakar mıyız bilmem. Tıklım tıkış olacağı kesin ama ben şöyle apartmanın giriş kapısından bir bakarım. Her yer sevgili papanın posterleri ile dolu dün de bizim eve yakın bir yere heykelini diktiler. Bugün baktım posterlerin birine "Seni beklemiyoruz" yazılmış. seveni de çok sevmeyeni de anlayacağınız. Bir kaç saatliğine gelip bir ayin düzenleyecek diye bilmem ne kadar euro harcanıyor o da bizim cebimizden çıkıyor diye kızan bir grup var. Vallaha ne çalışıyorum ne vergi ödüyorum. Oturup böyle şeylere tepki vermenin de bir işe yarayacağına inanmadığım için susuyoru. sonuçta karşınızda çok güçlü bir kurum var. Neyse üzerinde tartışılmaya değmez bir konuyu bırakıp sizi ylların kaşifi haberleriyle başbaşa bırakıyorum.
Efenim bu sabah 9.30 suları sevgili direksiyon hocamla çıktık yola. Nira çok uslu oturdu maaşallah diyem. Nira2yı kreşine kadar bıraktık. ha bu sefer vitesi beşe takabildim rahatça. Bir kaç kere 4 diye ikiye taktım ve anladım ki geçen gün de aynısını yapmışım. Arabın suşu yokmuş yani:) Bıraktık sonra geri döndük. Şimdi öğleden sonra tek başıma gidip onu alma cesaretim var mı yok mu diye tartıyorum:D

ve cep telefonumla çektiğim çok kötü kaliteli bir Nira fotoğrafı...

Yolların kaşifi!

2010-11-03T07:10:00.000-07:00

Ehliyet sınavımı geçtiğimi yazmışmıydım?
Sanırım bir hafta oldu ve bugün ilk kez yola çıktım yeni-eski arabamla. uzun süredir Moncho'nun annesinin evinde bekliyordu. Artık buraya yeni evine getirme zamanı gelmişti. 15 yaşında bir IBIZA kendisi. Neyse Moncho önde ben arkada tın tın çıktık yola ama daha yolun başında yaptı yapacağını bana arabacık. Hata bende de var iyice hızlanmadan 4. vitese takınca garip hareketler yapmaya başladı düzeltene kadar bi bocaladım korktum. Moncho gözden kayboldu. ( Bu arada nira kreşte:) Neyse hallettik bu sefer "via rapida" dediğimiz hızlı yol demek oluyor bizim otoban misali yola çıktık e haliyle hızlı gitmek lazım. Ben gene 4. viteste takıldım ama hala çakmıyorum araba neden gitmiyor gücü kalmamış zavallımın .y.ce hızlanıp değiştirmem gerekiyormuş. Ben ehliyet kurusunun arabalarına alışmışım. otoyolda 70 ile kaldım. Habire gaza basıyorum ama araba hızlanmıyor nedenini anlamıyorum. Başladım ağlamaya korktum iyice. sonra durdum sağ tarafta dörtlüleri yakıp. Moncho çok önde kalmıştı yürüyerek geldi. Stresden hiçbişey yapamıyordum çünkü. Neyse açıkladı biraz bana sonra 3. vitesle çıktık otobandan bir benzinliğe girdik. Moncho kullandı bir süre yok bişisi dedi. geldik benzin aldık sonra ben gene tın tın Moncho'yu takip ederek geldim evin önüne kadar. Bütün direksiyon dersleri boyunca en iyi yaptığım şeylerden biri park etmekti. Park etmeyi iyi biliyorsan daha endişelenmene gerek yok Gülçin derdim hep kendime ve bugün koskoca yere park edemedim iyi mi? Bugün sonunda anladım ki bir süre daha pratik yapmaya devam etmeliyim yoksa Nira'yı alıp kreşe götürmeye cesaret edemem. Bir süre Moncho yanımda oraya buraya gidip gelmeliyim. Eve geldiğimde her bir hücrem gerilmişti sanki. Mutfağa yemek hazıramaya girdim de sakinledim biraz. Bi ara sizi bizim düldül ile tanıştıracağım. Haydi bakalım. Chao bellas!

bizim evin halleri

2010-10-19T05:51:00.000-07:00

Biliyorum bu blog çok daha ilginç ve eğlenceli olabilir. Ama şu an hayatımızda ya da en çok benim hayatımda bir sürü şey oluyor. Nira kreşe başladı eylülden beri ama ağlamaları daha yeni kesildi. Derken dün gece annesini de babasını da ağlattı resmen. Kreşte toplayıp biriktirip bizden çıkarıyor olabilir acısını. Ben de bugün göndermedim ve daha sakin şimdi de uyuyor. Ben hala direksiyon derslerindeyim yeni hocamla ve haftaya salı sınava gireceğim. İlk seferde geçenlerin sayısı oldukça az yalnız bakalım biraz da şansa bağlı. ha bir de devletin dil okulunda ispanyolca derslerine başladım. asıl kayıt gününü kaçırdığım için başlangıç düzeyine yazmışlardı. Hoca beni intermediate sınıfına aldı baktım o da biraz düşük geldi advanced derslerine girdim o da biraz zorluyor ama halledilebilir ayrıca saati bana uyan tek sınıf bu. Ekim ayı sonunda sınava girince kesin olarak hangi sınıfta kalacağim belli olacak. Sonra bir arkadaşım bana küstü ben de bunun haksızlık olduğunu düşündüğüm için ona küstüm nasıl:D Fotoğraf makinam çıkmadı artık temelli kaybolduğunu kabul ettim bakalım Moncho'yu ikna edebilirsem bir tane alacağım yoksa Nira'nın en güzel hallerini kaçırıyoruz. Neyseki yağmurlar durdu biraz güneş açtı da içimiz açıldı. Bu kadar şeyin içinde beni en çok huzursuz eden Nira'nın huzursuz hali, ağlama krizleri, tatminsizliği. Bir yaşına kadar ne kadar mutlu idi ama "ben" i gelişmeye başladığından beri sanki hep birşeylerden şikayetçi. Biraz beni yansıtıyor olabilir kabul ediyorum ama ağlama ve bağırmalarla ifade bulunca on katı fazla geliyor. Çevremde şu an Nira tarzında bir çocuk olmadığı için danışacağım kimse de yok. Elizabeth'in çocukları maya gibidir. Kuzeni Fatima şimdi beş yaşında ama o da bu kadar değildi. Başka da kimseler yok. İşte bizde durumlar böyle. keyif verici haberlerle görüşmek dileğiyle şimdilik hoşçakalalım:)

Nira'dan inciler

2010-10-05T05:25:00.000-07:00

Kreşten aldıktan sonra yoldaki konuşmamız;
annecim çiş mi yaptın sen altına??
Çiş yaptım. Aladım(ağladım demek ister)
Niye ağladın?
Aladım(omuz silkerek söylüyor bunu) anne , baba (eller iki yana açılır bunları söylerken)
sonra devam eder; babaanne yok
yok annecim bugün gelmedi

.............................
sonra otobüsümüze bineriz daha ootobüs durmadan bizimki şoför amcaya el sallayarak "hoooolaaa" diye bağırır. otobüse binice yerimize oturana kadar kimbilir kaç kere hola der , indikten sonra da bi ton chao chao!!! yapar yani otobüs gidene kadar.

....................................
Geçenlerde birşey yapmasını istiyorum yada birşey vermesini önce uzun bir NOOOOOO
sonra da ben ısrar ettikçe "No didim" diye cevap vermez mi:D

Yılan hikayesi diye buna mı denir???

2010-09-24T05:11:00.000-07:00

şimdi durum şundan ibaret açıklıyorum efendim;
Nira iki yaşını doldurunca birkaç saataliğine kreşe gönderelim diye karar vermiştik böylece ben de 7/24 annelikten başka rollere geçebilecektim. Devlet kreşlerini tercih ettik daha özenli ve kontrollü olduğu için ama Nisan ayında başvurmak gerekiyordu. Neredekini tercih edecektik? Santiago'da herhangi birini mi yoksa yeni evin yapıldığı şu anki evimize arabayla 15-20 dk olana mı?
Düşündük taşındık. Moncho da ev eylül gibi biter tam denk gelir dedi. İkametimiiz oraya aldırdık ve başvurduk. Mayıs haziran gibi kabul edildiğimizi öğrendik sevindik. Gel gelelim yeni ev yılan hikayesine döndü. Malum dört kardeş bir de anne var işin içinde. Mızıkçılık yapmaya başladılar teker teker. Banklannın verdiği para da yetmez olunca iyice bahane oldu bunlara ve evi stmaktan bahseder oldular. ben ve Moncho hariç herkesin gönlü geçti o güzelim evden. E Ağustos ayında işler iyice yavaşladı çünkü burada ağustos ayında hayat durur. Herbeyse inşaat iyice yavaşladı Moncho'ya başka işler çıktı. O da dikkatini çekti. Ben Türkiye'den dönünce direksiyon derslerine başladım. Ama deli bir hocaya denk düştüm ve inat edip o hocayı değiştirmediğim için her geçen ders daha da kötü kullanmaya başladım arabayı. Halbuki o kadar çok işaret vardı ki değiştirmem için. İki kere salya mucus ağladım arabnın içinde sonra çığlık çığlığa bağırmaları vardı sonra da ben sana sevgiyle bağırıyorum alınmayasın diyen bi hatundu.
Bu galisyalılar genelde biraz böyle astım kestim konuşurlar çok görgü kuralları yoktur. Ayrıca her iki eltim de direksiyon hocalarından çekmişler ve bana değiştirmemi tavsiye etmişlerdi ama dinlemedim. Her neyse bir gün artık yetti gaaari dedim ve bııraktım. O sırada Nira'nın kreşi açıldı ve adaptasyon dönemi başladı. 20 dk, yarım saat sonra 40 dk ve bir saat sonra 2 saat ve şimdi 2,5 saat gidiyor ve ben her sabah Nira ile otobüsle kreşe gidiyor ve onu bırakıyor yarım saat yada bir ssat dışarıda bekliyor sonra onu alıp tekrar eve geliyorum otobüsle. Sonra bir saat, 1,5 derken en son üç saat kaldı. Tabiki 2-3 saat dışarıda beklemek mümkün oluyor artık çünkü havalar sabahları soğuk oluyor. Geçen gün yürümeye başladım. Kreşten babaannenin evi 5 km iki ynı ağaçlıklı asfalt bir yol, az biraz yokuş. Vurdum kenimi yollara. Yarım saatte yarısına geldim sonra gözüm yemedi geri döndüm ama dönüş sadece 20 dk sürdü. İki gün önce de 3 saat kaldığı gün bu sefer eve( babaann evi) kadar yürüdüm tam bir saatte. Eve varınca kendimi attım çimlerin üzerine 20 dk kadar kendime gelemedim. Sonra babaanne ile gidip Nira'yı aldık. 75 yaşındakş hatun araba kullanıyor da şu benim çektğim çilelere bak. Düşünüyorum düşünüyorum şu yaşadıklarımı yaşama sebebime bir anlam veremiyorum. Ama en son geçen sabah kararımı verdim Moncho'nun o çok istediği daireye taşınacağız. Evden keş görünüyor. Issız bir yer. ne bir market var ne işi. Otobüsler ise çok seyrek ama direksiyon derslerine başlamamın yolu yok bu şekilde. Orda olursak sabahları Nira'yı okula bırakıp otobüsle şehre gelip dersimi alıp geri dönebilirim. Bakalım haber bekliyoruz şimdi ev sahibinden.

4 yıl önce dün, 09.09.2006

2010-09-10T12:28:00.000-07:00

son fotoğraflar

2010-08-26T07:51:00.000-07:00

Türkiye'den döndükten sonra ve fotoğraf makinasını kaybetmeden önce çektiğim fotoğraflar. Aklıma geldi bir bakayım dedim yüklemişim bilgisayara. Artık ne zaman alırım bilmem ama anneanne ile dedeye ne göstereceğiz. Onlar da köydeler şimdi yani isteseler de göremezler ama bakmalı bir çaresine. Hala biryerlerden çıkar diye ümitleniyorum.

Kuzen Fatima ve Nira

Liya'nın yacrularından biri . hepsi satıldı tabi ki ama bu yeni evine gitmeden önce bize auğramış ve yerleri çiş ve kakası ile onurlandırmıştı. ben d eo aralar zaten Nira'nın tuvalet eğitimi ile gayet meşgul olduğumdan çok hatta hiç rahatsız olmamıştım temizlerken. Ha Nira yapmış ha minik bir köpecik.

Fabri'nin elinden zorla aldığı bisiklet. Kızımız biraz erkek fatma olacak gibi görünüyor.

Kuzen Fabri ile Nira Fatima'nın artık oynamayıp babanne evine gönderdiği evindeler. Biz de gidersek inşallah Paraho evine götüreceğiz.

Yani Fatima'nın eski kaydırağı ve babaanne

Mama de Nira keyif yaparken

Nira köpek yavrularını mıncıklarken

Nira'dan inciler

2010-08-26T07:40:00.000-07:00

Annesi: Kim döktü o sütü yere?
Nira: Kiiiiiim
A: Nira mı döktü?
N: Niraaa
A: Nira neden sütü yere döktün?
Nira: Döktüüüün.
A: Neden diyorum neden?
N: nedeeeeeen.

Miscellanous

2010-08-17T07:39:00.001-07:00

Fotoğraf makinam hala ortaya çıkmadı:((

Pazar günü sonbahar gelmişti dün yine yaza döndü:))

Santiago konserden etkinlikten geçilmiyor biz yanlarından bile geçmiyoruz yada geçemiyoruz.

Supernatural 5. sezonu da bitirdim şimdi napçam???

Bugün direksiyon hocam "gülçiiin daha çoook çalışmamız lazım" dedi biraz üzüldüm ama yapcak yok eylül başlarında sınavı geçmeliyim yoksa Nira'yı kreşe götürecek adam yok.

Parasho evimiz Moncho'nun dediğine göre o da bir engel çıkmazsa ekim sonu gibi hazır olacakmış yani o zamana kadar taşınmalımıyız geçici olarak bi daireye yoksa burada mı kalmalıyız???

Yakında dil okulu açılacak kayıt yaptırmek sınavlara girmek lazım.

Diplomamı İspanya'da geçerli hale getirmem gerekiyor ama hiç ACCION yok tarafımda.

Santiago'daki İngilizce Akademilerini tek tek bulup CV göndermek de işlerim arasında ama o tarafta da accion yok.

Kısaca bana kal geldi diyebiliriz. Bloğa bu kadar az uğramamın sebeplerinden biri de budur. Arayıp soran arkadaşlara teşekkürü bir borç bilir özür dilerim ama dönüşüm muhteşem olabilir:))
olamayabilir de eğer sevgili camera ortaya çıkmazsa:((

Nira bu aralar "hasta manana" ( hasta manyana diye okunup yarın görüşürüz anlamına gelen) demeyi öğrendi çok komik ha bir de "terrible 2's" ( türkçede ne diyorlar iki yaş sendromu mu? attım tamamen)denen döneme girmiş bulunmakta egosu tavan yaptı benim dediğim olcek onu oraya ko burda durmasın vb. abuk sebeplerden ağlama krizleri, kaprisler, "Nooooo" lar havada birbirine çarpışıp kafa göz yarıyor. yaşam enerjisi fazla olan bir çocuktu hep ama şimdi tutana aşkolsun. Nöbet tutturuyor bize tığ gibiyiz anneli babalı. Soruyorum tanıdığım annelere ama henüz Nira gibisine sahip deneyimli bir anne ile tanışmadım. Belki de nette biraz araştırma yapmalıyım. İşte bana bir iş daha amaaaa ben şimdi oturup biraz dizi izleyeceğim. Valla öğle tatili mi de araştırma yaparak geçiremem di mi ama:))

Yazdım işte beya!

2010-07-31T15:01:00.000-07:00

Artık iki satır yazmak boynumun borcudur. Türkiye'den döndüğümden beri üç post mu ne zor yazdım e yarın da bir haftalığına kaçıyoruz - söylemesi ayıp Nira ile bir haftalık lYoga kampımız var.
O yüzden bir kaç şey karalamak lazımdır. Nerden başlasam nasıl anlatsam. Geldiğimden beri fotoğraf makinası elime değmiyor pek. Geçen cumartesinden beri d eortada yok bulamıyorum. İnşallah evde kaybetmişimdir de ortaya çıkar. Vallahi parmaklarım kireçlenmiş yazmaya yazmaya.
Tam yaz moduna girdik bu yaz iyi mi? Tembellik, boşvermişlik, mayışmışlık diz boyu yani direksiyon derslerimizn olmadığı günler çünkü o gün mutlaka erkeden kalkıp meditasyonumu yapmalıyım yoksa ders inanılmaz zor geçiyor. Dersleri ne siz sorun ne ben anlatayım ama şöyle özetleyeyim; dersten çıktıktan sonra bir kaç saat kendime gelemiyorum.Bedenimin gevşemesi öğleden sonrayı buluyor. hayatımda hiçbirşeyi öğrenirken bu kadar zorlanmamıştım. Tabi ki bunda sevgili Galicia'lı hocaların yüksek sinir katsayıları da çok etkili oluyor. Bazen insana pislik gibi davranıyorlar ki benimkisi bir kaç yoga seansıyla kendine gelmiş bir hoca, ağlattı beni bir kere:)) Gerçek.
Geldiğimizden beri hayatımızdaki en hareketli olay bu dersler onun dışında sıradan bir günde Nira dokuz gibi uyanıyor ben önceden kalkıp meditasyonumu yapmış oluyorum genelde. Uyanıyor hemen kahvaltı istiyor. Artık geceleri de bezlenmiyor ve bazen kazalarla uyanıyoruz ama çok nadir. Gece kalkıyor bazen çiş diye ama mutlaka ardından süt istiyor. ben bir kaç kere çişe kaldırdım süt diye tutturdu o yüzden kendi uyanmadıkça ben kaldırmıyorum. Ama pijamasının üstünden bez bağlıyorum bazen hani yatağı ıslanmasın diye o da yatmadan önce çişe gitmediği zamanlar(bazen unutuyor da). Şu ana kadar pek çok kere çarşaf yorgan ve pijama yıkamışlığım var ama yaz olduğu için hiç sorun olmuyor. Her neyse nerde kalmıştık. Kalvaltı ediliyor. Anne bulaşıkları yıkıyor ve yemeği yoksa hemen yemek işine girişiyor. Bu aralar tıkandı gene aklına fikir gelmiyor. Sonra bir sabah gezmesi mutlaka yapıyoruz mahallemizde sonra gelip Nira'ya yemek yedirme olayımız var. Bazı gün harika yiyor bazı gün geçiştiriyor. Şimdi ben "çocuğum yemek yemiyor" krizlerine giren bir anne olmadım hiç bilen bilir ne kadar rahat olduğumu ama bazen kasıyor beni bu olay. Hepten boşveremiyorum.Önüne yemek ve salata koyduğumda direkt salata yeniyor hapır hupur. Sıcaklardan mıdır nedir? Amaaaaan.
Akşam ise babası gelmeden yedirmem lazım yksa dondurma yeme ritüelleri işi bozabiliyor. her akşam istisnasız baba gelir gelmez kucağa atlanıyor. Parmak dudaklarında "şiişt" anne duymasın diyerek buzluk açılıp bir adet alınıyor. Kötü anne ne dondurma ne çukulata ne şeker veriri çocuğuna:) valla arasıra vermek için organik bonbonlardan aldım. içbir katkı malzemesi ve şeker yok. Evet şekersiz şeker ama tatlı, azıcık. Aman babam duymasın içi çok acır.
Neyse yemek derdini çok dert etmemeye çalışıyorum. Hergün Nira uyuduktan sonra bir saniyeyi abuk subuk işle yapmaya harcamıyorum. Benim kutsal saatlerim. Çok nadir günlerde üç saati buluyor ama genelde 1,5-2 saat uyuyor. Supernatural beşinci seriye geldim 1,5 ay içinde. (her seri 22 dizi felan) Nira uyanınca gerçek yaşama dönüş ve akşam 11,30-12 lerde uyuyana kadar Nira ile boğuşmak ile geçiyor. Yani durumdan anlaşılacağı üzere öyle ahım şahım anlatılacak birşeyler yok.

Birşey daha var. Cuma günü Nira!nın gideceği kreşe gittik bir "interview" yaptılar MOncho ile beni Nira hakkında; Sorulardan bir kaçı;
Ne zaman yürümeye başladı?
Ne zaman konuşmaya başladı?
Altı bezli mi?
Uyurken meme yada oyuncak ister mi?
Yemeklerini püre şeklinde mi normal mi yer?
Kim banyo yaptırıyor? (peki neden bu soru?)
En çok kime düşkün?
Diğer çocuklarla ilişkisi nasıldır?( çok sever parkta çocuklara sarılır öper ama oyuncak peşinde pataklar da:)
Çocuğunuzu nasıl tanımlarsınız? (bir kaç sıfat çok aktif, meraklı, canayakın vb dedim)
Bir ekimde ilk günü. 20 dakika ile başlayacağız bakalım. Öğle yemeğine bıraksam mı hala kararsızım ama orda uyumasını istemiyorum sanırım yani o saatlerde kursum olmadığı taktirde istemiyorum. ispanyolca ileri düzey kursa başkamayı düşünüyorum da . Elimde bir diplomam olsun fena mı olur??)

Geç oldu ve deniz yorgunuyuz bugün hadi hepimize iyi geceler. 8 ağustosta dönüyorum.İmla hatalarım için özü dilerim ama geç oldu proofreading yapamayacağım. Öperim hasretle tek tek.

Ohhh ne rahat bezsiz hayat!

2010-07-19T08:13:00.001-07:00

Bu post Berrin anne için geliyor ve kazara yolu düşen hazır bez kullanmaktan bezmiş anneler için;
Nira kızımız iki yaşına bezsiz girdi. Nira'nın bir yaşına girdiği yazdan itibaren ben sıcak günlerde evde olduğumuz zamanlar bez takmıyordum. Tabi bu tuvalet eğitiminin bir parçası değildi sadece popoyu biraz özgür bırakmaktı. Sağdan soldan aldığım duyumlar da iki yaşına gelmeden bu işi girişmemek gerektiği yönündeydi. Biraz da araştırma yaptım nette.Örneğin merdivenleri tek başına çıkıyor olması hazır olduğunun işaretlerinden biriymiş. Ayrıca yıkanabilir bez kullanana bebekler daha kolay öğreniyormuş. Bu yaz Türkiye'den döndükten sonra havalar da uygun olunca ben evde olduğumuz zamanlar çıkarmaya başladım ama bu sefer niyetimiz tamamen kurtulmaktı. Nira'nın kuzeninden gelen bir lazımlık vardı hep ortada duruyordu ama Nira ona oyuncak muamelesi yapıyordu. oturduğu zamanlarda ise iki saniyeden fazla kalmıyordu. ben bu işi hayatta beceremeyiz diyordum. Lazımlık pek de rahat değildi ve birgün plastik çöpünü boyladı ve ona çok daha rahat bir lazımlık aldık ve bu lazımlık herşeyi değiştirdi. Bir gün oturdu ve çişini yaptı. Hep salonda tutuyorduk. Çiş yapma sayısı arttı ama dışarı çıktıkça bez takıyordum ki yalnış bir uygulama kimse denemesin!!! Kaka olayı çok sonra geldi. Kaka yapmaktan korkmaya başladı birdenbire. Yaklaşık iki hafta boyunca yerlerden bayağı bir kaka temizledim ve bazen çıldırma noktasına geldim. Çiş de kaçırıyordu bolca. Aldığım külotlar yetmez oldu günde beş kereye kadar yıkıyordum ki kurusun da elimde hazır külot olsun diye. Buraya kadar hepsi normal. Çok sabırlı olmak gerekiyor ki ben her zmana başarılı olamadım. Dışarı çıkarken de takmamaya başladım sadece öğlen uykularında ve geceleri takıyordum. Parkta bile altına kaka yaptığı zamanlar oldu. Bir kaç sefer uyandığında bezler kuru çıkmaya başladı. yine aldığım bir tavsiye bu işe başlayınca bezi tamamen çıkarmak gereğiydi hem gündüz hem de gece. Yoksa çocuk şaşırıyormuş ve bu uykuda çiş yapma olayı yıllar sürebiliyormuş. Artık ben de takmıyorum. İlk yaptığım gecenin sabahı bayağı bir ıslanmıştı yatak ve pijamalar alttlı üstlü olsun caymadım. Bir gece birden uyanıp çiş dedi hemen yaptırdım ve sabaha kuru uyandı. Artık her gece bir şekilde kendi uyanıyor ve çiş yapıyor.

Ben bu işi çok rastgele yaptım asıl yapılması gerekenler ise şu bence:
Bir kere başlamak tam başlamak.
olca külot ve atlet almak
Başlayacağınız hafta evden fazla uzaklaşmamak
İlk günler her 20 dakikada bir lazımlığa oturtmak ve orada tutmak için oyalamak
Çiş yada kaka yaptığında bolca alkış ve övgü ve hiç azarlama
Ve hazr bezi tamamen çıkarmak hayatından

***Parka gitmek gerekiyorsa yada alışverişe hiç farketmez yanınızda hep yedek kıyafet olmalı. Parkta felan da ben artık sık sık bir köşeye götürüp yaptırıyorum ama başlangıçta çekiniyordum.

Aslına bu inanılmaz bir olay çok mutluluk verici. Şimdi ne zaman çişi gelse alıyor lazımlığı yapıyor hatta içini tuvalete döküyor altını bezle siliyor. Bana fazla dokundurtmuyor. Düşündüğümüzden çok daha akıllı ve becerikli bu bıcırıklar aslında.

Günün fotoğrafı

2010-07-16T10:12:00.000-07:00

bu pozu bizzat kendi verdi Nira hanım.

Günün fotoğrafı

2010-07-14T08:07:00.000-07:00

Aslında okurken uyuyakalmıştı ve kitap açıktı ve harika bir pozdu . Makina almak için kalkarken duydu beni "Anneeea" diye beni geri yatırdı, daldı gene ben de kitabı alayım dedim gene uyandı sarıldı kitaba. Bu poz da güzeldi koştum makina için ama döndüğümde yine değişmişti. Olsun bu da güzel. Ben hazır uyuyorken son zamanlarda bloğa yazmama sebebim olan"Supernatural" a takılayım. Bu çılgınlık bitince yine eski halime dönerim herhalde.

İki Yıl Önce Bugün

2010-07-02T11:18:00.000-07:00

2 Temmuz 2008, sabaha karşı 03.17 , Santiago de Compostela, İspanya
3 kilo 500 gr, 50 cm
Anormal bir normal doğum
Anne sütü alma süresi: 22 ay
Bez ile kardeşliği. İki yıl ( evet operasyon başladı iyi de gidiyor - gelişmelerden haberdar edeceğimdir)

Ankaram güzel Ankaram

2010-06-18T05:30:00.000-07:00

Hacettepe Hastanaesi'nin arka giriş kapısından başlayan sokak üzerindeki bütn eski ankara evleri sokaklar restore edilmiş. Pek çok yeni restoran ve kafed açılmış ama daha önce o evlerde yaşayan aileler de yaşamaya devam ediyorlar. İçim açıldı gezerken o sokakları. Ben Ulus'u çok ama çok severim bir başka hissederim orada. Ulus'a gitmekten korkan arkadaşlarım da vardır ama ben Necibe'yi taktım koluma gezdir beni dedim. Ulus en güzel onunla gezilir çünkü. Beni çook meşhur bir köfteciye götürdü ama meşhur olduğu kadar da alçakgönüllü bi yerdi. Kapısı önünde üç tane muşamba kaplı masası vardı. Rahmi KoçMüzesinin hemen karşısına düşüyor. adını unuttum şimdi. ama o ne lezzet. benimkini bitirdim sonra Necibe'nin tabağına sulandım. Orada otururken bir güzel yağmur yağmaya başladı. Bitene kadar oturduk çayımızı içtik. Orada çalışan ustanın eşi bu hafta müzeler haftası burdan çıkıp bir de müzeye gidin bari dedi ve hemen sözünü dinledik bedava girdik. Şansıma "Minyatür Odalar" sergisi vardı. Hala oradaysa kaçırmayın derim. Bir saatten fazla müzedeydik sonra da bir ara Yıldız Han'a (sanırım yıldız handı ) uğradık. En sondaki fotoğrafım orada çekildi. Elizabeth için dantel seçerken çekti Necibe.
Üşenmeden bütün fotoğrafları ekledim. Şimdiden özledim Ankaramı. Ankara'da doğup büyüdüğüm için ne kadar şanslı olduğumu düşünüyorum sık sık. Gözümü kapatıp sokaklarında dolaşıyorum. Kitapçılarıma giriyorum. Büyülü fener'in kafesinde oturuyorum. Artık sende bir kez kavuşuyoruz ne yapalım hiç yoktan iyidir. siz resimlere bakın madem ben de tekrardan Santiago'ya alışmayı öğreneyim.

gitmek mi zor dönmek mi???

2010-06-12T08:16:00.000-07:00

Blogger'ın new template olayına hemen girdim ama fotoğraflar büyük kaldı. Biraz dursun bakalım. Santiago'ya ayak bastığımızdan beri ilk bugün güneşi gördük iyi mi ama öğrendim ki Ankara'yı da sel götürmüş biz döndükten sonra. zaten üzgün süzgün dönmüştük bir de buraların bunalım havası tuz bastı. Neyseki pek yalnız kalmadık ziyaretçilerimiz oldu. Ben kendimi filmlere verdim dış dünyayı unutmak için bir süre de olsa. Bir de acayip güzel br kitap okuyorum, "Eat,Pray, Love" Yalnız dün annemlerle msn'den görüşürken babam "gel kızım seni bakkala götüreyim" deyince bilgisayara doğru atıldı sonra kapıya doğru gitmek istedi. Ardından çok ağladı kapatmak zorunda kaldık bağlantıyı. Bir süre bağlanmasak mı acaba diyorum. Ankara fotoğraflarım var çok güzel. Koyarız bi ara. Nasıl geçer bu yaz acaba? Direksiyon derslerine biran önce başlamalıyım çünkü Eylülde Nira kreşe başlıyor ve onu benim götürmem gerekecek yeni evden. Bu arada evi dışardan gördüm dış boyası yapılmış , Terracota dediklerinden. Evet şu aralar ilk önceliğim ehliyet. Kimbilir kaç ders almam gerekecek o sınava girebilmek için. Yazarım gene ben. Öperim herkesi hasretle.

Bol resimli hiç açıklamalı post

2010-05-26T10:33:00.000-07:00

Benden, Bizden en çok da Nira'dan...

2010-05-12T02:42:00.001-07:00

Artık birşeyler yazmak lazım. Buradaki üçüncü haftamıza başladık bile. İlk iki hafta geçen yıllara oranla daha bir zor geçti. Alışamadık yada ben alışamadım. Tabi ki memeden kesme operasyonun etkisi çok oldu bu sefer ve arkadaşlarıma ulaşamamış olmam ve de dönem daha bitmediği ve arkadaşlarım çok yoğun olduğu için vakit geçireceğim insan sayısının da az olması çok farketti bu sefer. Sonra Ankara'nın kuru ve serin havası çarptı ikimizi de. Bir hafta hasta olmakla olmamak arasında direndik ve kıyısından döndük. Sonra belki bir de mevsim geçişinden bir bahar yorgunluğu hem duygusal hem fiziksel bedenimizi etkiledi. Yani anlayacağınız daha yeni yeni çıkıyorum. On ay boyunca hayalini kurduğum şeyleri yapmakta ne kadar da geciktim. Zaman da ne kadar hızlı geçiyor. Ama Nira çok ama çok mutlu. Artık hiç uyanmadan sabaha kadar uyumaya başladı tabi yine aralarda sebepsiz yere bir ağlama tutturuyor en az yarım saat çığlık çığlığa ayakları vura vura ağlıyor ve geçtikten sonra sanki hiçbirşey olmamış gibi hayatına devam ediyor. Neyseki ben bu ağlama nöbetlerinde çok şahit konumunda kalabiliyorum. Çünkü biliyorum ki fiziksel bir acı çekmiyor ve ona verdiğim sevgiden emin olduğum için duygusal bir travma olmadığından da eminim. Bunların hiçbirini hatırlamayacak. Atlattık yani.

Nira'nın günü nasıl geçiyor ondan bahsedeyim biraz. Sabah geç vakitlere kadar uyuyor bazen ama erken uyandığında da kalkar kalkmaz " Abuela gok dede yok" ilk kelimeleri. Abuela anneanne demek ya bazen anane diyor. ben de hadi git bi bak diyorum bıdı bıdı kalkıp doğruca onların odasına yollanıyor. Annemin sesinden nasıl mutlu olduğunu anlıyorum. Sabah gördüğü ilk yüz Nira'nın suratı olunca. Nira güvenli ellerde ya ben de uykuma geri dönüyorum bazen. Kahvaltısı yediriliyor sonra hemen göz kapıya takılıyor. Annem bazen üst komşumuza bazen de Nira ile yaşıt kızı olan alt komşumuza götürüyor. Sonra hep beraber kahvaltı ederken Nira ikinci kahvaltısını ediyor. Ağzı hiç boş kalmıyor ki. Favorileri, salatalık ve zeytin. Zaten geldiğimizden beri ikimizde o güzelim salatalıkların tadını çıkarıyoruz. Tohumları var seneye inşallah ekebilirim. Sonra dedesiyle gazete almaya gidiyor ya da bizim sokaktaki berber amcayı ziyarete gidiyorlar. Ya da apartmanın önüne iniliyor diğer çocuklarla beraber. Ben bunları gördükçe dönüşte içine düşeceğimiz boşluğu düşünmeden edemiyorum. Korkuyorum. Burada günde kaç kişi ile iletişim kuran Nira birden kendini benimle birlikte yapayalnız bulacak. İpek ablayı çağıralım da ilk haftamızda gelip bizimle kalsın belki etkileri biraz hafifletmiş oluruz. İşte bu yüzden o bahçeli eve gitmeyi çok istiyorum. Arkadaşı olmasa da açık havada olacak her an. Toprakla çiçeklerle oynayacak. Yolun karşısındaki evin bahçesinde dolanan koyunları kuzuları sevecek. Babaannesini belki hergün görebilecek. Keşke dedemiz de hayatta olsaydı ama o bulur kendine göre bir dede nasılsa. Seneye de kreşe başlayacak başlamalı çünkü ben ona yetemiyorum. O kadar çabuk sıkıılyor ki herşeyden. Her an bir yenilik bir keşif bir insan istiyor. Burada hepsini bulabiliyor. Öğleden sonra yeğenim Selen geliyor onun oyun arkadaşı oluyor bazen büyük yeğenim Ahmet sonra Bülent dayısı. Sırf onu görmek için uğruyorlar sık sık. Herkesin ismini söylemeye çalışıyor. Teyze, dayı, abla gibi terimleri öğrendi. Selen abla, Bülo dayı, Amed abi, elaaa (arkadaşı),. Komşuların adını da öğrenmiş. Bazen bir köşede oynarken tek başına bakıyorum sayıyor bütün bildiği isimleri kendince. Ben genelde öğleden sonra çıkıyorum geç geliyorum kapıda beni görünce bir sevinmeler sonra kucak sonra kaprisler ama tekrar normale dönüyor. Bir de annemce yeme sorunumuz var ama bence yok. O yemiyor diye üzülmeyi seçti ben de oh ne güzel herşeyden yiyor diye seviniyorum. Bakış açıları ne kadar da farklı. Aslında takılmıyorum annemin bu kendine eziyet hallerine ama bir kaç kere bir patlama yaşadık sanırım o da laışıyor yavaş yavaş Nira'nın özgür ruhuna. Kimse ona zorla birşey yediremez çünkü.

Bu arada konumuzla hiiiç alakası yok ama yazmalıyım. Bendeniz vizyona girdikten yaklaşık 13 sene sonra "Titanic" filmini 10 Mayıs 2010 tarihinde islemiş bulunmaktayım. Neden bu kadar beklediğimin hikayesi de çok komik. Bilenler bilmeyenlere anlatsın lütfen:))

son havadisler

2010-05-06T03:08:00.000-07:00

Salı sabahı itibariyle tam bir hafta oldu memeden keseli ve daha yeni rahatladı benim süt kaynakları:)) Ara sıra depreşiyor Nira'nın meme aşkı ama kontrol edebiliyoruz sağolsun çeldiriciler çok fazla. Şöyle akşamları yanıma sokulup uyuması yok mu herşeye bedel. Ama şimdi de biberona tutuldu ona sarılıp dalıyor uykuya:))

Mucize!!!

2010-04-30T12:30:00.000-07:00

Dün akşam saat on sularında Nira kucağıma çıktı. Süt kaynaklarına bir bakış attı. annecim çok acıyor dedim çünkü gerçek:) sonra göğsüme yattı esnedi pozisyon değiştirdi. En son yan yattı ve sessizce uyudu. Gece bir ara uyandı mızlandı biraz sonra yanıma yatıp daldı. Sabaha karşı bu sefer açlıktan uyandı ve ağlamaya başladı hemen sütünü hazırladım ama almak istemedi. meme diye ağladı bir süre ama sonra biberondan içmeye başladı. Sonra da yine yanıma yatıp uykuya daldı. Son bir yıldır hayal ettiklem sonunda gerçek mi oluyor ne? Nira'nın sakince kucağımda oturması ,beni "meme" değil de "anne" olarak görmesi. Tadını çıkarıyorum:))

Sarı kız minik buzaayı neden sütten kesti???

2010-04-29T01:03:00.000-07:00

Önce son haberleri yazalım; İkinci günün akşamı gündüz güzel atlattık ama saat sekiz civarı başladı Nira ağlamaya. Bir süre evde avutmaya çalıştık ama sonra babamla çıkıp marketin yolunu tuttuk. Çokonat,çubuk kraker,çokoprens vs vs. Önce çokonatın birini ısırdı sonra öbür çokonatı istedi onu da yarıya kadar yedi eve gelince de bir yoğurt açtırdı. Annem ve babam dayanamıyorlar ağlamasına ve onu susturmak için ne isterse veriyorlar. Benim yapabileceğim birşey yok napiiiim. Nasılsa dönüşte ben onu diyete sokarım:) Sonra on civarı uzun uzun ağladıktan sonra kollarımda şarkılarla uyudu. Gece birbuçuk gibi uyandı ama çabuk daldı tekrar. Sabaha karşı dörtte uyanınca da önce yine biraz ağladı biberonu istemedi ama sonra aldı ve içerken uyudu. Sabah da 7.30' a kadar uyanmadı. Hemen kaldırdım kahvaltı hazırladık ve ben tekrar yatağa döndüm. Ha gece dörtte Nira uyanıp daldıktan sonra ben ağrıdan uyuyamayınca duşa girdim ama sağması çok zordu bu sefer. Alıştım sanırım ağrılara sonra uyumuşum. Bir de buz kompres iyi geliyor.

Şimdi gelelim neden böyle acılı bir yöntemle aniden bırakma kararı aldık;

Tam tamına 1 yıl 9 ay 3 hafta 4 gündür yedi gün yirmidört saat fulltime bir maratondu bizimkisi

Zor başladı, bir sürü yanlış bilginin içine düşüldü sonra dört ay sonra Dr. Gonzales'in yardımıyla kendimize güvenimiz geldi gerçekten "sütümün yettiğine"inandım ve o günden sonra biraz abartarak devam ettik. Her ağladığında her sıkıldığında, bir yeri acıdığında, ateşi olduğunda hep meme ile avuttum Nira'yı. Tabi ji babası çok çabuk alıştı buna. Al annesi acıkmış, bak uykusu gelmiş, ama sensiz uyumaz ki vs vs vs. Araba koltuğunda en fazla yarım saat oturup "memeee" diye bağırmalar babası dayanamayıp "al kucağına noolur". Uzun süre ön koltukta oturmadım ben. İlk beş ay su da dahil hiçbir ek gıda almadı. aslında altı ay olması gerekiyor ama yemeye çok meraklı olduğu için başlamıştım ben ama her zaman annesütü ilk sonra ne yiyecekse o gelirdi. Geçen yıl tatile geldiğimizde yavaş yavaş anneme bırakıp uzaklaşmaya başlamıştım ve Nira hemen alışmıştı ama yine de çok dikkat ediyordum sık sık emzirmeye. Bırakmak aklımın ucundan bile geçmiyordu. Burada bensiz uyumaya alışmıştı yalancı emzik ile. Türkiye'ye döndük ve döner dönmez hasta ( dişlerden sanırım çok ateşlendi) oldu ve emziği attı ve bir meme delisine dönüştü. Geceleri en az iki en fazla dört kez uyanmalar, yemek öncesi emek sonrası, uyku öncesi uyanma sonrası, beni oturur gördüğü her an, arabada, kütüphanenin oyun odasında, ben yemeğimi yerken, meditasyon için oturduğumda, gittiğimiz meditasyon programlarında yani kısaca hayal edilebilecek her zaman diliminde ve ortamda "memeeee" duymak beni çok yordu. Her seferinde izin vermiordum aam bazen yorgunluktan bazen başka bir şey düşünemediğim için emrine amade oluveriyordum. Nira biraz daha makul olsaydı belki devam ederdim. Akşamları Nira'sız dışarı çıkmak imkansızdı çünkü Nira memesiz uyuyamazdı. Yazarken bile yoruldum. Keşke yavaş yavaş alıştırabilseydim zamanında daha çok hayır deseydim Moncho'yu ikna edebilseydim Nira'yı uyutma konusunda ve daha bir sürü keşke. Öte yandan Nira doğduğundan beri çok "needy" bir çocuk oldu. kangurulardan , slinglerden inmedi. Yemekleri onunla pişirdim evimi onunla topladım. Alışverişi onunla yaptım. Kanguru anne ve bebeği misaliydik. Bir yaşına kadar kanguru ile gezdi hafif olduğundan beni çok zorlamadı bu ama yine de bel ağrıları çektim. Ağlatıp arabasında bırakabilirdim, benden bağımsız olmaya alıştırabilirdim ama o zaman mutsuz bir bebek olacaktı. Attached parenting (nasıl çeviriyorlar bağımlı ebeveynlik mi?) uygulamayı seçtik biz ama pişman değilim. Şimdi kendine çok güvenli, korkusuz, insan canlısı, tanıdığı tanımadığı herkese" Holaaa" yapan elinden tutan öpücük veren şirin ama aynı zamanda tuttuğunu koparan bir çocuğa dönüştü.

Ha böyle apar topar başlamazdım belki sağa sola bir sorardım bu ağrılı göğüsler için ne yapmak gerekir diye. Burada aldığım cevaplar" vallahi bir kaç gün çekeceksin ama geçer" den öteye gitmedi. Bir de telefon defterim silindiği için bu işi yapmış olan arkadaşları arayıp da yahu sen nasıl başettin bu ağrılarla diye soramadım.

Bu konuda son kez yazıyor olabilirim ama şunu da ekleyeyim gücüm kalsaydı kendi kendine bırakacağı zamana kadar beklerdim. Ne o üzülürdü ne ben böyle ağrı çekerdim ama nerdeyse bitti. BU arada ikinci gece ilk geceden daha çok ağladı bakalım bu gece ne yapacağız. Annem pişman beni cesaretlendirdiğine hatta dün ver bari ben babanın suçlamaları ile uğraşamam dedi. Ben de o kadar ağrı çektikten sonra dönemem dedim ve dönmedim. Nerdeyse çok konuştum. zaten bir daha da bu konuyu açmayız herhalde. Naçizane tecrübemi paylaşmak adına belki bir gün bir annenin işine yarar diye artısı ve eksisi ile bu kadar...

Annesütü ile ilgili daha önce yazdıklarıma göz atmak isterseniz

anne olacaklara taze anneden tecrübeler

emzirmek mi zor yoksa

Türkiye yolculuğu öncesi ve sonrası

2010-04-28T03:39:00.000-07:00

22 Nisan akşamı 9.30 da otobüs ile yola çıkış

Dolmuş misali yolcu indir bindir modunda on saat süren bir yolculuk

Madrid'te Nira'yı Rekha teyzesi ile Jose Manuel ablasının evini altüst etmekten alıkoymakla geçen üç yorucu gün

Uçuş günü check-in görevlisi acemi abi yüzünden en sona kalış

ve koşarak güvenliik noktasından geçiş

Polis kontrolden geçerken polis amcanın ağzından kaçan şüpheli bir "bunun değiştirilmesi lazım" türünden bir cümle ile tutuşan bir yandan Nira'yı zaptetmeye çalışan anne

Koşarak biniş kapısı arayış ve aceleden şaşırıp yanlış kapıya gidiş

sonra yine koşarak doğru kapıyı buluş

Sırada kimseyi göremeyip panikle görevlilere koşan ve "binebilirmiyiz" diye yalvarış

Görevlinin "uçak geç kalkacak" lafını" geç kaldınız çok geç" diye anlayan afallamış anne:((

Bir saat geç kalkan uçak

3saat kırk dakika süren ama anneye daha uzun gelen sakin bir yolculuk

İnişte bebek arabasının ortaya çıkmaması ve ağır sırt çantası ve Nira ilie pasaport kontrolünden geçmeyi başaran ama yine şaşkınlığından yanlış bantta bebek arabası arayan ve bulamayan ama sonra doğru yolu bulan anne:)

Etrafta bebek arabası göremeyen ve bunun üzerine kayıp bürosuna yaklaşan yorgunluktan perişan anne

çok yardımcı olan:) ama bebek arabanız sanırım Madrid'de kalmış Ankara'ya inince rapor tutturmanız gerekecek haberini:(( veren ama iç hatlara gitmemiz için bize bir trolley veren:) görevli abi

bu arada çoktaaan kaçmış olan yedi Ankara uçağı

Arabanın ön kısmında ayaklarını sallaya sallaya giden mutlu Nira ve sıkılmasın diye durmadan şarkılar söyleyen anne

İç hatlarda THY noktasına durumu anlatış ve kalkmak üzere olan sekiz uçağına koşarak varış

Koşarak gidilen ama bir saat geç kalkan sevgili THY uçağı

Saat on civarında iniş, Nira'yı anneanne kucağına bırakış ve Ankarda uçaktan inince çıkışta kavuştuğumuz bebek arabasına dayanarak zorla yürüyen yorgun ama mesut bir anne

Nasıl yeterince kolay ve sorunsuz olmuş mu?:) Bu arada güzel yolculuk dilekleriniz için teşekkürler ama Nira ile ikinci kez uçan bir anne olarak hala uçuş günü sakin kalmayı başaramadığı için bin kat fazla yorulan bir anne türüyüm ben. Tamam yol uzun ve kolay değil bir çocuk ile ama yine de içimi rahat tutup sakin kalsaydım da o uçaklara yetişecektim. Bakalım seneye daha bir evrimleşmiş ve zamanın ötesinde kalabilen bir konumda olurmuyum

BU arada BOMBA gibi bir haberim var. Geldiğimizin ertesi sabahı Nira 9.30 civarında son sütünü içti ve birden kendimizi "sütten kesme operasyonu" nun içinde bulduk. Alt komşumuz( tam bir hafta olmuş keseli Ela'yı, Nira ile aynı yaştalar) dan aldığımız ilhamla ve annemin hadi bakalım dürtmesiyle düştük yola. Herşey aniden ve kendiliğinden oldu. Çok komik bir yöntem ama utanmadan yazacağım. Meme uçlarına siyah oje sürdük. Nira baktı ben ayyy acıyo sakın dokunma yaptım üzüldü bayağı bir sonra kapattırdı. Uykusu gelince mızlandı ağladı biraz ama çok şükür annem ve bütün apartman oyaladı Nira'yı. Akşama doğru dolmaya başlayan göğüsler beni daraltmaya başladı ama duygusal olarak gayet iyi durumdaydık. Akşam cumbur cemaat dolan evde Nira pek aramadı. Arasıra gelip gösterip "kakaa" dedi kapattı. Geç uyutalım ki gece uyanmasın dedik. 11.30 gibi uykusu bastırdı iyice. Şansımıza mı nedir bence fazla ağlamadan kollarımda uyudu.(içimden garip bir şekilde az ağlayacağını umuyordum bütün gün). Ama annecik ağrılardan uyuyamadı tabi ki. Gece dörtte Nira hareketlenmeye başladı. Aman geliyor işte şimdi ağlarsa susturamam dedim. Ama uyandı yine ağlaması 15 dakikayı bulmamıştır daldı gitti. Arada mızıldandı ama kalkmadı. Bir yandan açıp emmek istiyor ama bir yandan da kapatıyor canım benim. Sonra sabah altıbuçuğa doğru acıktığı için kalktı bu sefer. Azcık süt verdik biberonla bitirdi. Bir süre sonrada kendine gelip evin içinde oynamaya başladı. Normalde altıbuçukta bizim oralar karanlık olur ve hiç o saatte kalkmaz. Ben bu arada dörtten beri uyumamışım zaten dörde kadar da huzursuz bir uyku. Artık son bir sıcak duş ile taş gibi olmuş göğüsleri sağmaya başladım. acıdım akarken sütler ama elimin altında pompa falan yok. Bir yanım diyor sağsam da saklasam vermeye devam etsem bir yanımda yeter artık bitsin bu macera diyor. Sonra bir üç saat uyumuşum. Ama yine eski hallerine döndüler. Artık dayanacağım. Başka çare var mı bilemiyorum. Ela'nın annesi iki güne geçti dedi. Ama onun kız geceleri çok ağlamış. Ha bir de dün Nira bütün gün yemek yedi ta ki yatağa gidene kadar. En son elinde susamlı çubuk vardı saat 11 itibariyle. Bütün sorumluluğu şu an anneannesinde. Zaten istesem de alamam artık elinden:))

Bir de Türkiyede iken kullandığım telefonumun adres defteri silinmiş kimselere ulaşamıyorum. Bekliyorum ki aranayım.

Gidiyoruz biz

2010-04-22T05:09:00.000-07:00

Bu akşam dokuz buçukta Madrid'e gidiyoruz otobüsle. Nira ve ben. Daha tam olarak hazır değilim ama tutuşmamaya çalışıyorum. Bir yandan yolculuk için hazırlanıp bir yandan evi Moncho'ya temiz ve düzenli bırakmaya çalışmaya ve yemek yapmaya çalışıyordum günlerdir. Bir de dün 12. direksiyon dersimi aldım. Ankara'da devam etmeyi düşünüyorum derslere bakalım. Madrid'd üç gün kalıp pazartesi 12.35 de uçuyoruz Allah'ın izniyle. Önce İstanbul ve sonra Ankara. Saat 8 gibi ineceğiz inşallah. Nira ile babası dışarıdalar şu an ama her an gelebilirler. Yemek yiyeceğiz Nira'yı uyutacağım ve son hazırlıklara başlayacağım. 5 haziranda dönüyoruz ama ben Ankara'dan bağlanırım. Yazamasam bile okumak için. Bekle ANKARA biz geliyoruz!!!
Çok özledim çooooook.

Mutluluğun resmi

2010-04-20T03:45:00.000-07:00

Cumartesi pazara gittik. Köylü kadınların ekilmek üzere ( burada yeşil soğan yenmiyor kardeşim ) sattıkları ince narin yeşil soğanların şu kadarına iki euro bayılıp aldım. O soğanlarla pazar kahvaltısına bir güzel yumurta salatası yaptım. İpek ile birlikte afiyetle yedik ve hatta bir Gallego'lu konuğumuz vardı ki bayıldı.

Deniz tuzunun faydaları

2010-04-14T04:38:00.000-07:00

Çok faydlı olduğunu düşündüğüm bu yazıyı burda paylaşmak istedim.

Yaşamın en temel ögeleri

1. Oksijen 2. Su 3. Tuz 4. Potasyum 5. Egzersiz 6. Yağlar

1 - Kimse bunlar olmadan yaşayamaz.

Tıp su ve tuzun diyet olarak alımını gözardı ederken, bir yandan da serum verir. Serum dediğimiz şey ise su ve tuzdan oluşur.

2. Sağlıksız kişiler az su içer ve vücutta adeta kuraklığa yol açan diüretik, kafein ve alkol v.b. kullanırlar

3. Vücudumuzda hücre dışındaki tuz oranı okyanustaki su/tuz oranına çok yakındır.

4. Ortaçağ’da insanlar tuzdan yoksun bırakılarak korkunç ölümlere maruz kalıyordu.

5. Anne rahmindeki bebeğin çevre ortamı su ve tuzdan oluşur..

Öncelikle, rafine tuzla deniz tuzu arasında çok fark var. Deniz tuzunda bulunan 80 elementten bazıları:

Deniz tuzunun yararları ve hayati fonksiyonları:

1. Tuz düzensiz kalp atımının en etkili önleyicisidir. Yüksek tansiyona yol açtığına ilişkin yanlış kanının aksine, su ile birikte tansiyonu düzenlemekte önemli role sahiptir. Önemli olan oranlardır. New York Albert Einstein Tıp Okulu Epidemiyoloji

Bölüm Başkanı Dr. Michael Alderman, araştımalarının sonucunda tuzsuz diyet yapanların zamansız ölüm riskinin daha fazla çıktığı iddiasında.

2. Tuz, özellikle beyin hücreleri olmak üzere vücuttan asidin uzaklaştırılmasında hayati işlev görür. Asidin kanser ile ilişkisi nedeniyle kanserden korunmada da deniz tuzunun çok etkili olduğu iddia ediliyor.

3. Tuz, kan şeker düzeyini dengelemekte hayati önemdedir. Diyabetli hastalara gerekli bir elementtir.

4. Hücrede hidroelektrik enerji üretimi için gereklidir.

5. Doğum anından ölüme kadar sinir sistemi hücrelerinin iletişim kurmaları ve beynin çalıştığı her anda bilgi işlemek için gereklidir.

6. Besin parçacıklarının barsaktan emilimi için gereklidir.

7. Akciğerlerin mukus ve balgamdan temizlenmesinde etkilidir.

8. Sinüslerin temizliğinde etkilidir.

9. Uykuyu düzenler. Doğal bir hipnotiktir.

10. Kas kramplarının önlenmesinde önemlidir.

11. Uyku esnasında ağızdan salya akmasını önler. Aşırı salya tuz eksikliğine işaret eder.

12. Sağlam bir kemik yapısı için gereklidir. Tuz ve su eksikliği kemik erimesinin ana nedenleridir.

13. Dile tuz koymak ısrarlı kuru öksürüğü keser.

14. Gut ve artritin önlenmesinde önemlidir.

15. Cinsellik ve libidoda önemlidir.

16. Bacak ve uylukta varis ve örümcekağsı damarlanmayı önler.

17. Aşırı tuz eksikliği ölümcül su intoksikasyonuna (zehirlenmesine) yol açabilir.

Bahar bitti yaz geldi

2010-04-13T05:49:00.000-07:00

Yaz kıvamında bir pazar günü gittiğimiz piknikten fotoğraflar. Fotoğraflar güzeldi de ben gittiğimden daha yorgun döndüm eve. Nira çok ama çok yordu ve herseferinde annesine yapıştı. Annesi babaya kızdı ve günün sonunda Madrid yolculuğunu iptal ettik çünkü 1 saat koltuğunda zor oturan bir çocukla teoride 7 saat ama pratikte 10 yada daha fazla sürecek bir araba yolculuğu
yapmak pek akıllıca gelmedi. Eğlenceden çok kabusa dönüşebilir diye düşündük. Bütün gün "Ben mi bu çocuğu bu hale getirdim " diye hayıflanıp önce kendime sonra Nira'ya kızıp durdum. Neyse ilk annelik hataları bunlar. Günün sonunda aldığım kararlardan biri de "başka çocuk asla" oldu. Belki de yorulmuşumdur iyice ve uzun bir tatile ihtiyacım vardır. Anne bekle geliyorum. Nira'yı kucağın attığım gibi Vınnnn!. Nereye mi giderim? Bulurum ben gidecek yer çooook. Büyülü Fener Sineması, İmge Kitabevi, D&R, Mercury Sanat Merkezi, Kuğulu Park, Karanfil, Dost Kitabevi, Ankamall ve bir arada kaçamak yapıp İstanbul'a gideceğim tabiki Nira'sız çünkü artık kadim dostu "memme"den ayrılacak.

Neyse biz pikniğimize dönelim. Sabah Moncho Paella yaptı bize gene. Yanımızda götürmek için bir sürü insanı aradık ama sonuçta bi başımıza kaldık. Ben kalabalıktan daha çok keyif alıyorum doğrusu. Ha bir de bizim Türk pikniklerini yaadettim çok. Dedim Moncho'ya da sen bir görsen biz neler yapar yeriz. Aaaah ah!!

şu taş masayı kapmak için koştuk valla. Nira'nın boyu bu kadar yetti. Taşlar gerçekten de devasa bu arada. Dağdan alıp koymuşlar sanki. Ağaçların altında mangallar da vardı. Bir dahaki sefere brunch yapmaya geleceğiz.

Nira nerdeeeee???

ağaçların hemen ötesinde deniz pardon okyanus ve yakıcı güneş...

rüzgarda etekleri uçuşan çiçekli gömlekli minik Nira (Nira'nın kızılderili ismi:)

okyanusun ayaklarımıza gelmesini bekliyoruz.

uzun bir süre oynadık su ile yani bekledik öyle suyun içinde dalgalar geldikçe ıslattı bizi ve zar zor çektiğim ama tam beceremediğim bu fotoğraf ile son buldu bu macera. Sıcaktan korktum ve geri döndük. Mızlandı biraz ama zaten hasta idi daha fazla risk almak istemedim. O günden sonra hava yine kendine yani Galicia hallerine döndü. Bulut yok güneş var ama dondurucu bir rüzgar ile beraber ama neyse buna da şükür yağmur yağmasın da

Uzun bir aradan sonra yayınımıza kaldığımız yerden devam ediyoruz

2010-04-10T05:34:00.000-07:00

Bakalım bunca zaman sonra yazmayı becerebilekmiyim? Bilgisayarım yeniden doğdu bir kaç gün önce yani format edildi. Sebep sırf bilgisayarın mızıkcılık yapması değildi tabi ki bende de vardı biraz. Son zamanlarda ne zaman açsam sayfayı yazmak yerine update olmuş blogları okumaktan başka birşey yapmıyordum. Hevesim kaçmıştı. Arkadaşlardan da çıt çıkmayınca iyice boşlamıştım. Kendime mi yazıyordum ben boşuna. Zannediyordum ki Türkiye'de bıraktığım arkadaşlar merak eder arar sorar ondan yazmaya başlamıştım. Neyse bunca zaman gene iyi devam etmişim. Bakalım nereye kadar. İlhamlar bigisayar kapalıyken gelmeye devam ederse zor biraz. Bağlantımız kopunca anneanne ile de görüşemedik üç hafta kadar. En son iki gün önce gördü torununu ama resimlere bakamadılar şimdi de köydeler. Babamın ceviz ağaçlarını bi yoklamasa gerekiyormuş hem gitmişken bir kaç şey de ekecekler galiba. İki hafta kaldı gitmemize. Bizim uçuş 26 Nisan Madrid'ten ama bir hafta önce gitme ihtimalimiz var bir Sahaja Yoga semineri için. Bu durumda ben geri dönmeyip uçuşa kadar Jose MAnuel ve Rekha ile kalabilirim. Yavaş yavaş hazırlanmak lazım yolculuk için. Daha alınacak hediyeler var. On gün kadardır Nira'nın hastalığı ile uğraşıyoruz . Ben de ha oldum ha olucam ama teğet de geçebilir, İnşallah!

Nira bu hastalığın arasında komiklikler yapmaya devam ediyor. Geçenlerde ilk iki kelimeli cümlesini kurdu. Camdan kuşlara bakıyorduk. "Duuuş, ven(ben diye söyleniyor)" dedi. Gel dedi yani. Sonra bunu "Babaaa ven" ve "Mamaaa ven" olarak çeşitlendirdi. Bir de ne zaman bir yerden ayrılsak "Chao Chao" yapıyor. "Çav Çav park", Çav Çav mutfak(kendi dilinde mutfak)" "Çav Çav bebek arabası(yine kendi dilinde)". Sokakta herkese el sallıyor. Köpeklere boyutu ne olursa olsun korkusuzca yaklaşıp "ciciii" yapıyor. Sonra geçen gün çok az yardımla pijama altını giydi. Ha bir de bazen altını bezlemiyorum külot giyiyor daha sonra ıslatmak üzere tabiki. o zaman da sevinçle "Be no" diyor. Peki nereye yapacaksın çişii diye sorduğumda koridordaki lazımlığı gösterip "Alli(ayi diye okunuyor)" dedi. Orada demek. Önce ispanyolca mı konuşacak ne? Ama bir sürü şeyi de türkçe söylemeye çalışıyor örneğin avuç, ceviş, abak(tabak), duş(tuz), acı, accç(aç), otu(sandalye), emek(ekmek). Bir de son zamanlarda bazı kelimeleri söyleme şeklini değiştirdi. Meme yerine emme diyor mesela. Ah o beyninde neler dönüyor acaba. Dört dil duyuyor yavrucak ama bir konuşacak pirrr konuşacak Niracık.

Daha daha neler yazacaktım ama uçtu gittiler ama buna da şükür. Ha bir de son zamanlarda acayip Türk yemekleri çekiyor canım. Aklıma geldkçe uzaklaştırıyorum:)

Az kalsın unutuyordum aşağıdaki fotoğraflar iki hafta önce bir pazar gittiğimiz "Monte pedroso: Taşlı dağ" adlı piknik oyun alanından. Nira'nın bahar renklerini göstermek istedim. Bütün kış kahverengi dolaşmıştı artık açılalım dedik büründük çiçekli pembelere.

Kolombiya'dan dostumuz Mathilde

bizim göller bölgesi de bundan ibaret:) ama siz bir de buraya bakın

soldan sağa: Nira ve babası, Herman(Mathide'nin oğlu) ve Mathilde.

Kola değil çok açık sütlü kahve .

Duuuuş....

2010-04-01T07:58:00.001-07:00

Bir gün Nira ile banyodayız. O küvetinde oyuncaklarıyla oynuyor ben de yüksek sesle düşünüyorum. Yarın ne pişirsem bakalım dolapta neler var diye sayıyorum; soğaaan, bibeeer, patlıcan, kabak vs vs vs Nira 'dan bir ses "Duuuş". Anlamadım önce ilk bir kaç saniye ne annem diye sordum sonra çaktım tuz demek istermiş:)))

Anne bak kuş çıkacak!

2010-03-21T07:02:00.000-07:00

Geçen alışveriş merkezindeyiz. Nira buldu kabinleri oynamaya başladı. Ne kabini mi? Hani şu şipşak fotoğrafın çekiliyo hani Amelie'nin aşkına ilk rastladığı yeri hani şu filmlerde sevgililerin oturup komik fotoğraf çektirdikleri yer. Hah işte orası. Hayatımda ilk kez içine girdim. Koyduk 2 euro başladı seçenekler ama bi de zaman sınırlı Nira kıvır kıvır durmaz ilk beğendiğim çerçeveyi seçtim bakın bu çıktı. Ha şu benim gözlerin altındaki siyah halkalar bana ait değil:) Nerden çıktı bilmem.

Naaaptik Neeettik ????

2010-03-20T07:32:00.000-07:00

* Bu carsamba bir hafta oldu ehliyet yazili sinavini geceli. Bilgisayarda gecen toplam 28 saatlik test seruveni sonunda bir hata ile sinavimi gecmis bulunmaktayim.Gurur duydum kendimle cunku yok canim o kadar kisa surede yapamazsin dediler ama uzuuun uzun calisacak vaktim yoktu ki. Rekha(Kanadali-Hintli eltim´Jose Manuelin esi. JM; Monchonun abisi,) tam zamaninda geldi ve o Nira ile kalirken ben de kursa gidip test cozebildim. uzerimden buyuk bir yuk kalkti cunku bazi gun 4 saat araliksiz test cozuyordum.Simdi direksiyon dersleri icin sirami bekliyorum. Sadece aksam 7 den sonra calisabilirim cunku. Henuz aramadilar bekliyorum ama cok da hevesli degil. Yolcu koltugunda bile urkek bir insan ben nasil araba surecek bilmiyorum ama artik baslamam lazim. Bu illerde sart yoksa kaliyosun kaldigin yerde.

* Dedigim gibi son bir ay da Rekha bizimleydi o yuzden ruzgar gibi gecti. Gecen gun Madrid'e donduklerinde cok garip hissettim.Bana yoldas oluyordu ne de olsa. birlikte yiyor kahvemizi birlikte yudumlarken saatlerce sohbet ediyor, alisverise birlikte gidiyorduk. Ben yemekleri yapiyordum o bulasiklari yikiyordu. Nira ile oynuyordu. Bir kere Moncho ile beni zorla sinemaya gonderdi. Simdi yine kaldik bir basimiza. Huzunch:)

* Bu sali Rekha´Ben ve Nira kalkip Rus eltimi Xanna(jana) yi ve yegenimiz Fatima'yi ziyarete La Coruña'ya gittik. Benim asi lamacim biraz hediye alisverisi yapmakti Turkiye icin. Sagolsun Xanna bizi goturdu ama indirimler coktan bitmisti olsun ben yine de birkac sey bulabildim . Ama hediye alinacaklar listemden sadece uc kisiye alabilmisim. Elim hep yegenim Selen ile kuzeni Merve icin cicibici seylere gitti iyi nasiplendiniz kizlar. Ha bir de buyuk yegenim Ahmet. E bu arada kendime iki bisi:) Nira'ya da rengarenk bi kazak bi tayt. Havalar isinsin da giydiririm.

* Bahar geldi derken iki gun once basladi araliksiz yagmur ve ruzgar. Hapisiz evde. Umuyorum haftaya gene gelcek bahar. Gel bahar gel!

* Gecen hafta sonu biz sicak bi sicak ben de bahar temizligine basladim. Yavas yavas yapiyorum iste.

* Havalarin sicak oldugu gunler Nira'nin bezini cikariyorum. Halilarin da cogunu kaldirdim. Bolca kazaya ugruyor yerler anne de bahaneyle yerleri temizliyo. Bir kere tutturabildik son gunlerde. Tek sorun Nira lazimlikta iki saniyeden fazla durmuyor. Lazimlik mi degistirmek lazim soyle maslai oyuncakli muzuklu olanlardan mi almak lazim. Ya da ben bi Elizabeth anneye danisayim.

*Baska baskaa??? Simdilik aklima gelenler bunlar. Nira uyandi ben kacharrrr

Galicia'daki Üçüncü Baharım...

2010-03-14T07:41:00.000-07:00

Nira bıdı bıdı neler anlatır...

2010-03-12T02:08:00.000-08:00

Dün makineden yıkanmış çamaşırları çıkarırken Nira'nın kendi kendine konuşmaları

Coppaaa (çorap)
Ciciiiiii( bi elbise)
Memeeee(siz tahmin edin)
Babaaaa(babanın gömleği)

Merdivenlerden inerken:
Anne: Biiiir
Nira: Dööööö
Annne: İkiii
Nira: Beeee
Anne: Üüüüç
Nira: Dööööö

Nezaman kapı çalsa (postacılar felan hep bizim zile basar bi evde oturan biziz galiba) Nira hemen" Babaaaaa". Yok kızım baba akşam gelecek.

Çizgi film izlemek istediği zaman salona koşup TV'yi gösterip "Jeyjeeeey yada Nimiiiiii"

Oyuncak kataloğunda miniminnacık Mickey Mouse resimlerini bulup bulup heyecanla "Nimiiiiiii"demelri var bayılıyoruz. Ha bir de Maria yada Rekha yada aslında bütün isimler onun için "Nama". Aslında maymuna nama demeye başladı sonra öyle devam etti.

En çok güldüğüm de ben ona çirkin dedikçe yüzünü buruşturup "Çinnn" diye tekrar ediyor.

Daha daha bir sürü şey yapıyor. İnanılmaz bir hafızası var. Günlerce haftalarca önce olmuş bir şeyi ben hatırlatan birşey söylediğimde o da hemen anlatmaya başlıyor kendince. Mesela bir kere babasının alet çantasına eli sıkışmıştı ve çok ağlamıştı. Babası da anlatmıştı bak buaraya koyarsan elini "ay ay ay" olur diye. Bir aydan fazla oldu bu olay. Geçen hafta sonu bagajda çantayı görür görmez "Ay ay ayyyy" demez mi. Çok dikkatli olmak lazım çoook bu balkabaklarıyla.

Galicia'yı sanal turlayın!!! / Virtual Tour Galicia

2010-03-09T05:51:00.000-08:00

Yeni buldum bu sayfayı ve hemen paylaşayım dedim. Tıklayın, dilinizi seçin ve başlayın Galicia diyarını gezmeye. Biz Santiago de Compostela'da yaşıyoruz bakmak isteyenlere. İyi seyirler efem!

Galicia Sanal Tur / Visita Virtual Galicia

Wear Suncreen!

2010-03-08T05:51:00.000-08:00

Sene 1998 Londra'da aupairlik yaparken tesadüfen aldığım bir single CD. Yıllarca dinledim okulda çocuklarıma da dinlettim. Ama bugüne kadar videosu var mı yok mu diye bakmamışım. Demin ehliyet sınavına hazırlanırken defterin bir kenarına yazdığım "Suncreen sözlerini bul bloğa koy" yazısını görünce bıraktım sınava çalışmayı. Umarım hoşunuza gider. Sözlerini de videonun altına ekledim.

Ladies and Gentlemen of the class of ’99
If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be
it. The long term benefits of sunscreen have been proved by
scientists whereas the rest of my advice has no basis more reliable
than my own meandering
experience…I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth; oh nevermind; you will not
understand the power and beauty of your youth until they have faded.
But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself and
recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before
you and how fabulous you really looked….You’re not as fat as you
imagine.

Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as
effective as trying to solve an algebra equation by chewing
bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that
never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm
on some idle Tuesday.

Do one thing everyday that scares you. Sing.

Don’t be reckless with other people’s hearts, don’t put up with
people who are reckless with yours. Floss!

Don’t waste your time on jealousy; sometimes you’re ahead, sometimes
you’re behind…the race is long, and in the end, it’s only with
yourself.

Remember the compliments you receive, forget the insults; if you
succeed in doing this, tell me how.

Keep your old love letters, throw away your old bank statements. Stretch !

Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your
life…the most interesting people I know didn’t know at 22 what they
wanted to do with their lives, some of the most interesting 40 year
olds I know still don’t.

Get plenty of calcium. Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone. Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children,maybe
you won’t, maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky
chicken on your 75th wedding anniversary…what ever you do, don’t
congratulate yourself too much or berate yourself either – your
choices are half chance, so are everybody else’s.

Enjoy your body,
use it every way you can…don’t be afraid of it, or what other people
think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever
own.. Dance…even if you have nowhere to do it but in your own living room. Read the directions, even if you don’t follow them.

Do NOT read beauty magazines, they will only make you feel ugly.

Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for
good. Be nice to your siblings; they are the best link to your past and the
people most likely to stick with you in the future. Understand that friends come and go,but for the precious few you should hold on.

Work hard to bridge the gaps in geography and lifestyle because the older you get, the more you need the people you knew when you were young.

Live in New York City once, but leave before it makes you hard; live
in Northern California once, but leave before it makes you soft. Travel.

Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will
philander, you too will get old, and when you do you’ll fantasize
that when you were young prices were reasonable, politicians were
noble and children respected their elders.

Respect your elders.

Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund,
maybe you have a wealthy spouse; but you never know when either one
might run out.

Don’t mess too much with your hair, or by the time you're 40, it will
look 85.

Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who
supply it. Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of
fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the
ugly parts and recycling it for more than
it’s worth. But trust me on the sunscreen…

En son Nira Halleri/What's Nira been up to lately!!!

2010-03-06T07:46:00.000-08:00

Nira Mutfakta: Ağaç yaşken eğilir!

Naapim artık mutfaktayken sandalye çekilip tezgaha yaklaştırılıyor. Bir süredir böyle. Başlarda izin vermeidm kızdım işe yaramadı. Ben huzur içinde yemek yapamıyordum düşecek korkusundan sonra baktım gayet temkinli ve laf dinliyor bıraktım. O mutlu ben huzurluyum. Ara sıra da lavaboda suyla oynamasına izin verince değmesinler keyfine. Ananesi merak etme o havuçları ben soydum o taklit yapıyor:) hem keskin değil...

Nira Parkta: Artık merdivenleri tek başına çıkıp tek başına kayıyor. Ama denemelerden birinde baş aşağı kaymayı denemek istedi, dokunmadım ben de sonra düştü accık ağladı ama bir daha aynısını yapmadı. Kaydırağı gösterip "Noooo" dedi. Mesaj alınmıştır efem:)

Parasho Evi'nde son haller...

2010-02-27T06:20:00.000-08:00

İspanya'da saat beşte patşayacak olan fırtınayı bekliyoruz. Evelermizden çıkmamamız tembihlendi. Çok meraklıyım ve heyecanlıyım ilk büyük ölçekli fırtınam olacak :))
BU arada şubat ortalarındaki bahar tadında günlerde çekilmiş "Parasho Evi" fotoğrafları ile başbaşa bırakıyorum sizi. Bilmeyenler için bu ev bizim Miras kardeşlerin ve ailelerinin gelecekteki evi olacak. Moncho yaz yada en son yazsonu biter tamamen dedi.

Amar en Tiempos Revueltos

2010-02-25T05:32:00.000-08:00

Bizim "Hatırla Sevgili" yada "Çemberimde Gül Oya" tadında bir İspanyol dizisi. Franco'nun darbesinden sonraki İspanya'yı anlatıyor. Her gün saat dörtte hiç kaçırmam Nira ile izlerim. En kısa yoldan hem yakın İspanya tarihini öğrenip hem de ispanyolcamı geliştiriyorum. Bu da giriş şarkısı bayılırım.

Bi post yazıp çıkıcam abi...

2010-02-22T16:32:00.000-08:00

Fırtınadan uyumak mümkün mü? Kafamda yazıp duruyorum kalkıp yazayım bari dedim. Bilgisayarı açtım yağmur dindi. Fırtına derken ciddi fırtına arkadaşlar. Galicia'da kırmızı alarm var. Mesela yarın çık bak yerler kiremit parçaları ile doludur ve köylerde d bir kaç şey uçmuştur. Zaten şu aralar İspanya'da bir sürü yeri seller götürüyor ama Galicia'nın fırtınaları bir başka olur. Denizden metrelerce dalga kıyıya vurur sahil yolunu yerle bir eder hatta iç cadddelere kadar deniz gelir. Rüzgar insanları sürükler. Ben zor yürüyorum bu havalarda hele bizim binanın ana kapısı kuzeye bakar. Ama ne rüzgar mesela dün ucuz kurtuldum etrafta da birşey yok tutunacak. Allah korudu ne diyeyim.

Neyse havadan sudan bu kadar yeter ben hafta sonu toplamda 20 saat ehliyet kursu almış bir insanım bugüne bugün. Cumartesi on saat dinledim ve not aldım ve günün sonunda sağ elimin orta parmağının kalem tutan yanı göçmüştü. Pazar da 10 saat bilgisayarda test çözdüm. Kaldı 20 saat. Bugün 3 saat gittim yarında bi o kadar e işte tamamlayacağız. Mesela pazar günü otuzar soruluk 40 test bitirdim. Bugün on tane daha yaptım ve daha sonra hatalı soruları tekrar çözmeye başladım. O da bitince ilk 40 testi tekrar çözeceğim. Diğerleri 4. kez çözmeye başlamıştı. İnanılmaz! Ben biraz yavaşım doğal olarak çünkü bilmediğim terimler çıkıyor. Sözlüğümde bile bulamıyorum bazılarını. Ama bugün daha iyiydim. On saat dedim ya öğle tatili vardı ikiden dörde kadar. Sağolsun Moncho şef iki gün de yemekleri yaptı kızına baktı. Kızı da hiç sorun çıkarmadı ona. Ben gelince hemen bi süt bankalarına saldırdı ama onun dışında bana yapışıp kalmadı. Babasını daha mı çok seviyor ne? ve bir de cumartesi yemekten sonra uyutup gideyim dedim uyumadı ve akşam dokuzda evde döndüğümde MOncho'ya sordum ne kadar uyudu diye. Yooo uyumadı ki dedi. Sabah sekizbuçuktan akşam ona kadar uyumadan duran 19 aylık bir bebek. Oluyormuş demek ki. Ve saat 9,30 sularına kadar gayet şikayetsiz geldi. Sonra bir ağlama başladı olmadık şeylere hemen el koydum ve uzun süre sonra ilk kez tepinmeden beni yormadan on dakika içinde bayılıverdi. Hep şöyle kolaycacık uyusan ya Nira.

Bu arada saatler iki sularına yaklaşıyor ve benim bu uykusuzluğum galiba gündüz içtiğim demli iki bardak çaydan. Bizim kızlar yani İpek ve arkadaşları vardı bugün. Kısır yaptık kızlara ve tabiki türk çayı. Uzun süre içmeyince bende kahve etkisi yaptı herhal ama uyumak da lazım yarın çocuk bakılacak. Ben bir daha deneyeyim bakayım. Buenas noches'ler olsun. Chao!!!

Update on Recent Activity at Miras's....

2010-02-19T04:19:00.000-08:00

I'm watching "Brothers& Sisters". Hattımızı değiştirdiğimizden beri FOx kanalına sahibiz ve sabahları sırayla önce "House" ardından "Bones" ve sonra "Brothers and Sisters" var ben de fırsat buldukça seyrediyorum. Hem de ingilizce! Nasıl özlemişim orjinal dilde izlemeyi.Nira için de "Mickey's House", "My friends Tigger and Pooh" var. O yüzden herkes mutlu. Nira Mickey 'yi ilk kez konuşur hareket eder görünce önce şaşkınlıktan sonra sevinçten ne yapacağını şaşırmıştı. Neyse Tv diizlerinden konuşmak için açmadım bilgisayarı. Galicia cephesinde ve Çakır Miras ailesinde neler oluyor onları yazacaktım. Ta taaaaam!

26 Nisan gidiş 5 Haziran dönüş!!!!!!!!
Bşletleri alalı iki hafta kadar oldu ama annemler, apo ve evrim dışında kimseler bilmiyordu. Onlara da msn de rastlayınca söylemiştim. Moncho'dan zar zor izin kopardık. Bir ay çok uzun ben Nira'yı görmeden nasıl dayanırım diye ağlıyordu:) Ben de biraz ağladım ve 9 gün daha kopardım aslında iki günü yolculukla geçtiği için bir ay bir hafta kalıyor geriye. Belki Moncho'da son on gün gelecek onu bizim Karadeniz'e götüreceğim. Görsün aynı Galicia işte:)

Başka başka??? Bi güneş açıyo ardından gri bulutlar geliyor döktürüyor. Bugün Nira ile yürüyorduk güneş resmen yakıyordu iki dakika sonra başladı. Bulutlar bir geldi. Kaçtık hemen eve. Hava ılık da olsa soğuk d aolsa sabahları yürüyüşe çıkıyoruz. Araba felan evde kalıyor artık. Nira bayılıyor dere tepe yürümeye yoldaki parktaki köpekleri sevmeye. Genelde üstüne zıplıyorlar ama hiç korkmuyor bir d ene zmaan köpek görse "Lilaaa" diyor. Babaannenin köpeğinin adı "Lea(Liya)" Bir de arabayla ne zmaan babaanne evinnin yolundan geçsek yine sayıklamaya başlıyor. Hafızası inanılmaz şaşırtıyor. Mesel abir kez geçerken bir yol kenarındaki bir apartmanın balkonunda bir köpek vardı havlayan. Her geçişte köpek olmadığı halde "Lilaaa" diyor. Daha bir kaç vakası var böyle ama aklıma gelmez ki şimdi.

Ta taaaaam !!!! Yarin yani cumartesi on saatlik ehliyet teorik kursum var. Yanlış duymadınız evet. Kursun mottosu bu; " 4 günde Teorik!" sABAH 09-14 SONRA ARA 16-21... Nasıl program ama. Başka çarem yok çünkü. Hafta içi de iki günde bitiriyorlar o on saati. Moncho korkuyla bekliyor yarını. Herşeyi hazır et yaz çiz bana dedi. Ne yiyecek ne giyecek hepsini planlamam lazım. Akşam 7-9 arası da bizim İpek ablanın çalıştığı oyu grubuna götürecek. İpek ben ilgilenirim dedi sağolsun. ONlar da on gündür yktular. Önce eğitim sonra tatil yaptılar Endülüs'lerde (Andalucia). Çok özlemişiz. Zaten onlar yokken pek de uğramadık. Bakalım haftaya pazartesi gene bir Türk günü yapacağız. Kurs diyordum. Hafta içi de her akşam gidip 1-2 saat orada bilgisayarda deneme sınavları çözmem gerekiyor. Hazır olduğumda yazılı sınava gireceğim. Geçersem direksiyon derslerine başlayacağız.

Nira uyandı ben kaçarrrrr...

Ph Mucizesi, Doğru bildiğimiz Yanlışlar 1

2010-02-13T07:32:00.000-08:00

Geçen gün "HealthShop" dönüşü getirdiklerim.
1. BIOCOP: Organik pirinçten yapılmış tuzsuz pirinç gevrekleri. Bunların üstüne avokado, tahin, limonsuyu,sarımsak karışımı bir sos yapıp ve bazen de keçi peyniri karıştırnca inanılmaz lezzetli oluyorlar.

2. Hemen önündeki kavanozdaki ayçekirdekleri susam taneleri ile birlikte salata üstüne

3. Panela: İşlenmemiş esmer şeker kamışı şekeri. İlk kez deneyeceğim. İlla şekerden vazgeçmem diyorsanız harika bir seçenek.

4. Almendras yazan kutuda badem sütü tozu var. Bir kaç kaşık su ile karıştırılıyor. ben onu kahvaltı için yaptığım yulaf çorbasına süt yerine kullanıyorum.

5. Pure de sesamo kavanozundaki bildiğimiz tahin yada susam püresi. Hiç eksik olmaz.

6. En öndeki torbada Quinoa adlı Güney Amerika'dan gelen bir tür tahıl. Hamburger bile yapılıyor kendisinden ben yaptım bir kez ama genelde ya pirinç pilavı gibi yiyorum yada çorbalara koyuyorum.

Süt ve Ürünlerine neden HAYIR:

Aşağıdaki bölümü Ph Mucizesi'nden çevirdim.

Kimbilir kaç kere öğretmenlerinizden yada anne ve babanozdam sütünüzü içmeniz gerektiğini duydunuz. Süt ütünlerinin sağlıklı olduğu fikri am bir mittir. İneklerin ütopik bir ortamda yaşadığını ve mükemmel sütü ürettiklerini farzetsek bile kabul edelimki süt bir insan besini değildir. İhtiyaçları insanlarınkinden çook farklı olan buzağılar için dizayn edilmiştir. Süt bize faydası hiç olmayan bileşenler ile doludur. Hiçbir başka tür bebeklik döneminden sonra süt içmeye devam etmez ve kesinlikle kendi tütünden başkasının sütünü içmez.
Süt sadece problemin başlangıcıdır. Süt ve ürünleri hormon ve tarımilacı artıkları, mikroforms ( maya, mantar, küf, bakteri ve virüsler) , mycotoxins (mantargillerin oluşturduğu bir tür zehir) ve doymuş yağlar içerir. Ayrıca süt şekeri olan laktoz diğer şekerler gibi zararlı mikroformları besler. Ayrıca süt inekleri depolanmış ve hormon ve antibiyotiklerle dolu tahıllarla beslenirler ki sonra bunların hepsi süte geçer. Peynir ve yoğurt ise fermentasyon yolu ile elde edilir. Ve süt ürünleri vücutta yapışkan mukus oluşturan besinleirn başında gelir. Yüksek oranda asit yapıcıdırlar. Kanser riskini artırır. İşte bu sebelerden dolayı pek çok insan sütü hazmedemiyor. İşte bu yüzden çok fazla süt ve ürünü tükettiği halde osteoporoz (aşırı kemik gözenekliliği) hastası. İşte bu yüzden pek çok insan süt ürünlerine alerjik reaksiyonlar göstermekte. İşte bu yüzden insanlar süt ürünleri ile çok çabuk kilo alırken bunları bırakır bırakmaz çok kısa sürede kilo verebiliyorlar. Aşırı konsantreler ve kansisteminde ultra assidikler.

Soya, badem yada pirinç sütünü deneyin. Ama çoğu şekerli olduğu için dikkatli olun. Eğer illa süt içmeniz gerekiyorsa organik yetişen ve otlayan keçilerin sütünü içinç Antifungal (antimantar) kaprilik asit içermektedir.

Bugün Maria ile pazara gittik de şu teyzelerin getirdiği organik ürünlerden aldık. Bu bir lahana olsa gerek. Ama ne kadar güzel ne kadar yeşil çiçek gibi bayıldımmmm...

Emeklilik Hayalimmm...

2010-02-11T05:12:00.000-08:00

Emzirmek mi zor yoksa...

2010-02-10T07:20:00.000-08:00

İnternette umutsuzca sütten kesme hikayeleri yada makaleleri ararken ruh halime en uygununu buldum sanırım. Nira gerçekten yoruyor bazı anlar oluyor ki anında kesmek istiyorum bazen de onu seyrederken onu öpücüklere boğuyor "ah su geceleri uyandırmasa beni daha katlanılır olacak" diye düşünmeden edemiyorum. Bazısı var bırak üç yaşına kadar emsin diyor bazısı aman artık gerek yok hem yaramıyormuş anne sütü bırak diyor. Yaradığına eminim . Etrafta ağza alınacak yiyecek ( GDO sağolsun) bulmak bu kadar zor iken annesütü verebilmek içimi rahatlatmıyor değil. Ama Nira gerçekten bir bağımlı. Genelde sıkıntıdan yapıyor ve benim de kolayıma geliyor doğrusu. Onu eğlendirmek bazen o kadar zor oluyor ki bu dağ başında ( bir tepe başında yaşadığım için öyle dedim:) Zaten memesiz uyumuyor. Denemedim bile korkuyorum çünkü koparacağı yaygaradan, bu da Moncho'nun işine geliyor 19 aydır. Başı ne zaman sıkışsa " Annesi acıkmış, Annesi uykusu gelmiş. Annesi bu seni istiyor". Bazen çok suçluyorum kendimi ben alıştırdım bu kadar bağımlı yaptım diyorum bazen de başka seçeneğim yoktu ki diye avutuyorum kendimi. Şimdilik bir şey yapmamaya karar verdim. Ankara'ya gittiğimde annemle deneyeceğim. Zaten ordayken beni fazla aramayacak ama kolay da olmayacak biliyorum. Kendiliğinden bırakacağa hiç benzemiyor çünkü. Hadi bakalım kolay gelsin.

Kelly's Mum 'dan

Toddlers do wean...

Reprinted with permission from the author.

My daughter, Jenna, was a continuous nurser. She nursed day and night for 2 years. We co-sleep, so night nursings were a bit easier. I also thought she was nursing for comfort, but soon realized that she was taking milk and swallowing, so I figured she was hungry. She really nursed around every 2 hours for almost 24 months. But I just kept reminding myself how lucky I was to have a healthy, attached baby............

Toddlers do wean... Many wise women here have been telling me that for at least 6 months. I have been stressing about it for awhile now. I never imagined I'd be nursing a 2 year old, heck, I never imagined nursing an 18 month old..... To be quite honest, I was uncomfortable with the idea of breastfeeding a toddler. I'm not sure why, but I guess I have not known a single person who has nursed this long. Anyway, all of a sudden this breastmilk addicted child of mine started sleeping through the night....and last night she woke and never ask to nurse, just wanted a cuddle from me. Then this morning she asked for a cup of "bunny milk" (strawberry stuff in milk) and breakfast. I kept waiting for her to ask to nurse, but she didn't. Nap time rolls around and instead of telling her it was nursy nap time, I just had her lay with me in bed. She asked to nurse and I said "Nah, let's just cuddle" and she slid her hand just slightly down the front of my shirt and cuddled against me and minutes later....she was asleep. I think we are well on our way to weaning. I can't imagine that she'll end this abruptly, but I am positive that it will happen soon. Gosh, I have been waiting for this. I wanted to let her nurse for as long as I could, and not ruin our wonderful experience by forcing her to stop. It's working.

So here I am in a silent house wondering why I am not celebrating. Heck, I have been waiting for this, right?!?!?!

I think I should pass along a few things to you new moms who are feeling tied down to your babies, or feeling like you just can't take nursing another day......Someday it will be over. Trust me. I speak from experience.

Jenna is 24 months old and never took a bottle or paci. She spent most of the first year nursing every 2 hours. Then between 1 and 18 months, we were still nursing at least 5-10 times a day. Was it hard and sometimes frustrating? YEP! I have a DS who just turned 6 and it was hard for me to figure out ways to spend the time with him that he needed and deserved...BUT I did it. I learned many creative things to do while holding a nursing baby. And when she was sleeping, I made sure he and I always did something he wanted to do. I found a way to keep my house nice and clean, and even put dinner on the table. My husband works 24 hour shifts and is not here alot.....BUT I manage.

The thing that kept me going was knowing deep in my heart that this is worth it. That letting her nurse, and letting her be attached to my hip was going to give her that extra *jump* on life. really, I think, what if she were the 1 in whatever percent that was "going to end up with" cancer? What if the 2 years worth of breast milk changed that??? Or what if I was on the path to ending up with breast cancer? Maybe the 2 years of nursing her changed the odds for me too. That is alot of *what-if's* BUT I sure don't want to know if it would have been differant had I not nursed.

Alot of woman worry about having their bodies back....well trust me that once you have a child, your body will never be yours again. Both of my children share my heart, my arms...and my mind. I am their blanket, their jungle gym and their stroller. That is what motherhood is. Breastfeeding or not, it sure changes you.

Am I different than any other mother here? No....I am no super-mom...just one who realizes how fast this wonderful time in our lives pass by.

Toddlers do wean when they are ready....Trust Me!

Bu çocuk nerede oturuyor???

2010-02-09T07:18:00.000-08:00

Bu yatak odasındaki cam. İki camın arasındaoturmuş sonra kalkamadı. Ben de videoya çektim çocuk orda sızlanırken ama sonra elimi tutttu zar zor kalktı ve hemen indi aşağı.

Koşarak oturma odasına gitti. Dolly'yi ( kuzu kuzu meeee) aldı "Otu otu" diyerek çıktı ve az da burada oturdu sabah sabah. Hadi Dolly'yi göster de bi fotoğraf çekeyim deyince böyle yaptı. Dolly ismini de babası koydu kuzumuza

ha bu arada saçları ben kestim yine. Gözünün taaa içine giriyordu da toka taktırmıyordu ben de "ben sinir olacağıma o çirkin olsun " dedim ve bastım makası. Banyodaydı ve yalnızdım bu kadar oldu ama yüzü iyice ortaya çıktı güzel olmuş bence.

Merluza enla Salsa Verde/ Hake in Green Sauce/Yeşil soslu Berlam Balığı

2010-02-08T08:14:00.001-08:00

made by Moncho Miras. Tarifini isteyen olursa veririm. Barlem balığı (imiş), (almeja)bi tür midye, bezelye temel olarak...

bir ton mızlanma ve bahane sonunda

Moncho: Bak sadece sana öğretmek için yapıyorum bu yemeği. Bir dahaki sefer sen yapacaksın
Gülçin: Tamam aşkım ama ne zaman bana yardım etmek için mutfağa girsen bağırıp emirler veriyorsun.
Moncho: Tamam bak bu sefer çok sevgiyle anlatıcam.
( bu arada oynayıp duran kesme tahtasına kızıp)
bak sana ben daha önce demedim mi bunun altına bi bez felan koy ki oynamasın ( ve bir ton açıklama ile devam eder)
G: O kadar konuşacağına neden o bezi alıp altına sen koymuyorsun??
M: Tamam sevgi ile anlatmaya devam ediyorum. Bla bla bla...

.............................................yemek hazır..............................
G: Bloğa koymak için fotoğrafını çekicem düzgün koy.
M: (erir) şöyle ışığın iyi geldiği bi yere koy da orda çek. .... Ha tamam çektin mi? Ver biraz daha koyucam.

............................Gnam gnam gnam. Mmmmmm...............
G: Harika olmuş
M: Sevdin mi? Bir daha ki sefer sen yapcan iyice öğrendin mi?
G: (yarım ağızla) hı hıııı

Roma'dan arta kalanlar unutmadan...

2010-02-07T07:06:00.000-08:00

Annelerin en güzeli, kardeşlerin en vefalısı Berrin canım ve süt kardeşler Nira ve Athena...

PH Mucizesinin başımıza açtığı işler

2010-02-03T04:09:00.000-08:00

Roma'dayken Berrin'in hediye ettiği PH Miracle kitabını özetlemeye çalışıyorum deminden beri ama kendimi üniversitedeyken olduğumuz edebiyat sınavlarından birinde gibi hissettim. O zamanlar çok kolay geliyordu ve genelde sınavdan ilk çıkan ben olurdum ama o kadar zor geldi ki o yüzden linkini yazdım.

"PH Miracle, Balance your diet, Reclaim your health" . ..

Doktor Young yıllar süren araştırmaları sonucunda vücuttaki alkalin ortamı ile sağlıklı bir bünye arasındaki bağlantıyı bulmuş. Kitapta teori kısmı oldukça uzun ama kısaca kan ve dokularımızın Ph oranı (ideali alkalin )ne kadar sağlıklı olduğumuzun tek ölçütüdür. Fazlasıyla asidik bir bünye bütün hastalıkların ilk sebebidir ve kanın ideal Ph oranına dönmesinin tek yolu da diyetimizi oldukça radikal bir şekilde değştirmek yani alkalin bazlı besinlere (yani yeşil sebzeler) %80 yer vermekten geçiyor. Tamamen yaşamınızdan çıkarmanız gereken besinler var ki onları çıkarınca geriye kalanlar gerçekten çok sınırlı ve tatsız görünüyor başta örneğin:

şeker, buğday ve unundan yapılan herşey, rafine vedilmiş yada hazır besinler, meyve (şeker içerdiğinden dolayı), süt ve ürünleri, doymuş yağlar, et ve yumurta, depolanmış tahıllar, maya, mayalanmış ürünler(her tür alkol, turşu,zeytin), alkol, kahve, mısır ve yerfıstığı ürünleri, ısıtılmış yağlar, mikrodalga fırın, suni tatlandırıcılar.

evet hepsi bu. Yok daha neler dedirtecek kadar çok ama kitapta neden vücutta aşırı asit yaptıkları ayrıntılı olarak açıklanıyor yani oldukça ikna edici. Tamamen çıkarıyoruz bünye dengeye gelene kadar ama sonra arada kaçamaklar yapabiliriz. Beni en çok rahatsız eden kısım Candida virüsü oldu özellikle kadınlarda çok görülüyor ve süpheli durumda derhal bütün mayalı şekerli, sütlü ürünleri bırakmak gerekiyor. Oldukça ayrıntılı , google da arayıp okuyabilirsiniz. Çok ama çok radikal. Ben zaten çok fazla sebze tüketen biriyim ama buna rağmen yediklerimi bir gözden geçirdim ve birkaç eksik yakaladım. Ekmeği hemen kesip pirinç krakerlerine başladım, süt yerine de şansıma genetiği değiştirilmemiş soyadan yapılma soya sütü buldum hem de sıradan bir markette, peyniri ve yoğurdu bir süre hiç yemedim. Şimdi ise keçipeyniri yiyorum. Her öğün kocaman bir salata eksiksiz (ıspanaklı, marul , biber ,maydanoz, soğan ve mutlaka yemişli yani ceviz,fındık,susam,badem parçaları ile ve her zaman limon ile sirke de yasak çünkü) ve bolca su gün içersinde.

Bir de bizim alışveriş merkezindeki "health shop" u (E türkçesi nedir bunun lokman hekim değil bir kere) sıkça ziyaret eder olduk. Yeni ürünler keşfediyoruz. Tofu zaten hep aldığım birşeydi yüksek protein oranından dolayı ve Nira da atıştırmalık seviyor ama yeni bir ürün bulduk ingilizcesi Millet ispanyolcası Mijo türkçesi Akdarı. Besin değeri oldukça yüksek ekte bakabilirsiniz bir de önceden beri kullandığım quinoa (aslen güney amerikadan gelen bir tahıl)var. Kinwa diye okunuyor sanırım. Protein ve amino asit oranı oldukça yüksek. Ben de öğreniyorum işte ne var ne yok. Artık alışveriş yaparken çok iyi okuyorum etiketleri.

Mesela hemen her ürünün içinde mısır nişastası diye birşey var almamalı sonra ekolojik olmadığı sürece hiçbir soya mamülü alınmamalı çünkü genetiği en çok değiştirilen üründür soya. Zaten nerde organic yada ecological yazısını görsem o ürün direk sepete gidiyor. Soya ve mısır konusunda gerçekten duyarlı olmak lazım. Bir de yağlar saedec zeytinyağı o da soğukpress edilmiş oldacak biz burda virgen extra alıyoruz yani ilk seferde çıkan yağ ve işlenmemiş. Isıtılmış bütün yağlar besin değerini yitiriyor çünkü. Şanslıyız ki zeytinyağı memleketinden yaşıyoruz.

Ben de diyet uzmanı oldum yazıyorum baksanıza ama o kadar çok detay var ki. Öğrendikçe paylaşıyorum işte. Fazla kafayı yemeden ama azcık dikkat ederek beslenmek bence önemli. Yani bütün dikkat ne yediğimizde olmamalı ama yiyecek sektörününün bizi xxx yerine koymasına da izin vermeyelim bilinçli olalım diyorum ve bu fazla ciddi yazıyı sonluyorum.

Araya kaynamasın fotoğrafları/

2010-02-01T06:40:00.000-08:00

Havalar güzel güneşli ama azcık serin olsun bu fırsat kaçar mı sabahın 11.30 'u. Bizim evin altındaki okulun yarım saatlik tenefüs saati başladı. Nira açocuklara bakar durur bazen onlar da el sallar güler laf atar özellikle kızlar.

şapkası çıksın diye çektim bu fotoğrafı başka bi amacı yok yani

we have useless park near our house but there is not one toy for Nira to play I mean why? Anway noone ever goes there except for us " hopeless mum and daughter":)

Annecim ceee yap bakalım da bi fotoğrafını çekeyim. "Ceeeeeee" (si çıkmadı ama çok güzel çıktı)

"Noooo" derken yakaladım çünkü bi kaç adım atsa düşecek şekilde bi kaydırak modeli yapmışlar. halatlarla tutturulmuş bir tahta parçası var önünde. Ben hayır oraya gidilmez diyorum o da Nooo diyerek onaylıyor. Useless demiştim haklıyım.

ben güzelim çok güzelim hatta en güzelimmmm...

watching the kids running around and playing so happily in the schoolyard and longing to be there I bet but :(

so she decided it is best to explore the flora and fauna

and shouldn't miss any stairs, has to climb and all alone. She doesn't let me hold her hand even when we walk down the hill.

only for the hat:) but this time it is mine. She put it on first and then I saw how cute she looked and ran for the camera and no way she wouldn't keep the hat on but in the end I managed to get just one shot. worth it!!

that is from the playroom last week. You dont get on a garden cart everyday, do you? except for when we are at grannies...

I often think when Nira and I will start to watch all these wonderful Disney films together I Mean when exactly she will start to enjoy them (I hope she will as much as I can). Anway the other day I came across the last 20 minutes of "Sound of Music" DOOO REEE MIIII... yes that one and we started watching it I was singing and dancing along and she was mostly watching me in that strange kind of way thinking "what makes mama so excited I wonder."

an that shot is for the dress (cause we do not wear them so often and when we do I'd like to document it) Must be a mama thingy or is it only me??

another dressy moment

caught by İpek abla, me, Nimi (mini mouse) and piglet(she cant even start to pronounce it)

I am the most beautiful but she is not so bad either, isn't she?

we finally bought our fingerpaints and started our arty projects and the result iiiiiis.....

hey that handprint on the bottom right belongs to Meeeee!!! and I've done it aaaaal by myself (with a little bit of help from my mama)

İpek abla had done a presentation on Turkey and we had gone to help her. Oh yes she loves me! but I like to play with her computer more. Shhhhh!

That wa so funny. She was running around and then dived right into the wall and we were laughing so much and we told her not to move until Suelki (she works at the center) ran to get the camera and until we took a hundred shots she did not move but was just watching us in wonder "These adults sometimes can be soooo strange"

yeah that is the last one and it is for the new top I got for her. She never had a blue thingy to wear and it just suited her so well. That's all folks . Hasta pronto!

Bahar geldi haaaaanıııım!

2010-01-28T06:21:00.000-08:00

Bildiğiniz Paella- aslen Valencia civarından olur ve pirinç ile yapılır ama ya Moncho icat etti ya da buralarda böyle yapılıyor FIDEUA adı verilen makarna ile yaıldı başahçımız Moncho Miras Pazos tarafından ben de kendisine yamaklık ettim her zamanki gibi. Ha yanlış anlaşılmasın bizim evde emekleri Moncho yapıyor ben de hep yardım ediyor değil. İnsanın kocası hani yemek pişirmeyi bilmez de ondan mutfağa girmez bu insana hiç koymaz ama koca beş yıl ahçılık okumuş sonra meslek değiştirmiş bir koca ile yaşayıp de o kocayı nadiren mutfakta görmek daha bir koyar o evin hanımına:D Ya sevdiği yemekleri bana öğretmek istediği zaman yemek yapar ya da gerçekten içinden gelir "yauv şu hanıma biraz yardım edeyim" diyerekten yapar. Olsun ben de bu sayede mutfakta oldukça yaratıcılığımı geliştiriyorum. Herneyse ana konumuza dönecek olursak. Sabah kahvaltıdan sonra FIDEUA'ımızı hazırlayıp çıktık yola. Bir güneş bir sıcak. Moncho burda artık soğuk kış bitti en fazla biraz yağmur yağar dedi. Netekim İspnaya'nın en güneyi hariç pek çok yer kar altındayken Galicia güneşli ve ılık nispeten. Ama dünden beri düştü yine sıcaklık.

ama bir rüzgar vardı ki kemiklere işleyen cinsten beş dakikada yemeğimizi yeyip o hızla topladık sofrayı ve terası güneşle yıkanan kafeye gidip ısıttık kemikleri hemencecik.

kafe yanıbaşındaki minik dere ve su hasta yengeç Nira ve onun suya düşmesine engel olmak için hazır bulunan baba

DENİZ YOSUNLARI ÇÖP DEĞİLDİR O YÜZDEN PLAJDAN TEMİZLENMEZ

Her nerede geridönüşüm kutusu görsem resmini çekmeden duramıyorum. Nasıl da doğa ile uyumlular...

bittiiiiiiii...................

Ne kadar yeşilim???

2010-01-22T07:08:00.000-08:00

O kadar uzun süredir bu yazıyı yazmak istiyordum ki fakat herseferinde ya facebook yada bloglara takılıp kalıyordum. Bir seferde yazıp bitireceğim inşallah. Aşağıdaki resmin konuyla pek alakası yok aslında daha çok avokadoyu ne kadar sevdiğimle alakalı. Ama yeşil olduğu için sıkıştırayım dedim:) Moncho babamız bu yaz almış bu ağacı biz Ankaradayken. Geçen yaz iki arkadaşımız evlendi arka arkaya. Düğün hediyesi diye almış. Sonra onlara iki tane daha alıp bunu bize bıraktı. E mevsimi gelmediği ve bahçe de henüz hazır olmadığı için bizim çok işlevli odamızın pencere yakınında durup duruyor ben de suluyorum haftada bir. Bu konuda biraz araştırma yapsam iyi olacak . Avacado ağacımızla tanıştığımıza göre konumuza dönelim efem...

Yeşil olmanın ilk şartı REDUCE, REUSE, RECYLE üçlemesinden geçiyor. İlk adım atıkları (geri dönüşür yada dönüşmez farketmez) mümkün olduğunca azaltmak. Ben bunu nasıl yapıyorum

Alışveriş yaparken mümkün olduğunca doğal ambalajlı ürünler almaya gayret ediyorum ama bu Avrupa Birliği'ne üye ülkelerde gerçekten çok zor çünkü ekmek dışında o da fırınlarda nerdeyse ambalajsız ürün bulmak zor. Ben de plastik ambalaj yerine cam kavanoz, teneke, kağıt ambalajları tercih ediyorum.

REDUCE yapmanın bir yolu da sebze ve meyveyi günlük satın almak. Kullanılmadan çürüyüp çöpe atılmasına fırsat kalmıyor böylece. Ayrıca gerçekten ihtiyacım olmayan hiçbirşeye elim gitmiyor artık. Buna giyecek, ayakkabı, indirimdeki cazip ürünler de dahil. Zaten yıllarca biriktirmişim kıyafet,ayakkabı, kitap, cd, dvd vs vs vs.

REUSE derken yeniden kullanım: Atmak üzere olduğunuz şeye bir ikinci kere bakıp acaba başka nerde nasıl kullanabilirim diye bakmak. Ne biliyim eskimiş bir diş fırçasını lavaboların gider kısmını temizlemede yada normal fırça ve süngerle ulaşamayacağım yerlerin temizlenmesinde gibi. Ama yeni kullanım olayını en çok Nira'nın giyecekleri, oyuncakları hatta kitapları ile çok güzel uyguluyoruz. Ondan önce gelen pek çok ablası olduğu için Nira'ya doğduğundan beri nerdeyse hiç alışveriş yapmadık. Gelen hediye kıyafetleri - her ne kadar almayın gerek yok desem de-en fazla bir kere giyme fırsatı bulmuştur. Ben küçüldükçe gerçketen işime yarayanları benden sonra gelecek elti yada arkadaş çocukları için yada olur da bir kardeş gelir diye saklıyorum . gene de artıyor da taaa Çek Cumhuriyetine Athena'ya gidiyor. Hala artan olursa - ki oluyor- yakınımızdaki giysi toplama kutularına bırakıyorum oradan seçilip temizlenip biryerlere gönderiliyor artık. Nira'ya oyuncak neredeyse hiç almadık. Zaten market raflarını dolduran plastik, yaratıcılıktan yoksun ucuz Çin yapımı mallara elim hiç gitmiyor. Yeni yılda hediye gelen bir kaç oyuncak ile oynamadı bile Nira bende hem yeni bir kaç oyuncağı hem de artık oynamaktan sıkılduğı bir kaç şeyi toplayıp bizim sosyal merkeze götürdüm.

RECYCLE yani geri dönüşüm olayına gelince en küçük parçalara kadar ayrılıp geridönüşüm kutularına gidiyor herşey. Mesela bir çay poşetinin ipinin ucundaki kağıt bile koparılıp kağıt kutusuna atılıyor. Bu işle bizzat ilgileniyorum çünkü Moncho'nun çok zoruna gidiyor hem ayırmak hem gidip çöpe atmak. Nira doğduktan sonraki ilk haftalarda Moncho atıyordu ama sonradan öğrendim ki bir alt sokağa inmeye üşenip normal çöpe atıyormuş. Aslında şüpheleniyorsum bu kadar çabuk gidip gelmesine ama yok valla atıyorum diyordu. Neyse o zamandan beri ağzından yemin almadıkça teslim etmiyorum:)

kağıt biriktirme kutum

mutak dolabının altındaki plastik ve benzeri atıklar

Evde biriken bayat ekmekleri babaannenin tavuklarına, solmuş taze çiçekler de yine bekletilip babaannenin bahçesindeki gübre yığınlarına bırakılıyor.

Bahçeli evimizde yaşamaya başladıktan sonra da yağmur suyu ayrıca evde kullanılmış sular de kullanılacak bahçede ve organik atıklar da gübreye dönüştürülecek. Bir kaç tavuk olursa sebze meyve atıkları daha güzel değerlenir bize yumurta olarak geri döner:)

Şimdilik evdeki organik çöpleri patatesten yapılma torbalarda birktiriyorum içim bir kat daha rahat oluyor. Carfore'da satışa sunuldu tanesi on sent ben de gittikçe on tane felan alıyorum. Bir iki gün gidiyor her bir poşet

BU da büyük market poşetleri. Her alışverişe bu torbalarla gidiyoruz. Ha bir de sebze meyveyi manavdan almaya çalışıyorum çünkü marketlerde mutlaka plastik poşete koyup tartmak gerekiyor ya. Manava kendi torbalarımı götürüyorum zaten orada sepet var. Herşeyi sepete dolduruyorum ordan da benim poşete giriyorlar. İlla plastik poşet kullanma gerekirse onları yıkayıp yıkayıp tekrar kullanıyorum.

Ha bir de cüzdanımız elverdikçe yeşil barkotlu yani organik yani üretim esnasında toprak anneye zararlı hiçbir işlemden geçmemiş ürünleri almaya çalışıyorum. iİmdiye kadar rastladığım ürünler, özgür tavukların yumurtladığı yumurtalar:) özgürce dolaşıp çayır çimen yiyerek büyüyen büyükbaşlardan kıyma, canesugar, yulaf, pirinç patlakları yani ricecrackers, organik pirinç unu, organik papates, bal, tahin, tofu. Şimdilik aklıma gelenler bunlar

Ama bütün marifet bunlarda değil mümkün olduğunca Toprak Anne'den az hammadde almak ve illa almamız gerekiyorsa da bunu dönüştürmek.

Peki siz ne kadar yeşilsiniz???

Türk günü...

2010-01-20T08:34:00.000-08:00

İnsanın işi başından aşkın olsa da hergün gittiğimiz oyun odasında Türk bir ablamızın gönüllü olarak çalışmaya başladığı haberini atlamaz ama ben atladım. Neredeyse üç ay oldu geleli. İpek ablamız sayesinde Nira benim dışımda birinden türkçe duyma şansına ben de türkçe sohbet etme şansına kavuştuk. Mutluyuz:)

İşte İpek abla ve onunla birlikte çalışan Cristina(Ukrayna), Hatice ve Holanda'dan bir gönüllü abla daha bizi ziyarete geldiler. Onlar, geldiklerinden beri içemedikleri türk çayına biz de şöyle gönlümüzce misafir ağırlama şansına kavuştuk. Nira tabiki bulutlardan inmedi.

Menü: mercimek köftesi (İpek abladan), humus(benden), mücver(yine İpek abladan)

Keşkül benden pastalar kızlardan...

Nira'nın bebeklik fotoğraflarını bir göstereyim dedim ama babasını görünce babaaaa diyerek tek tek gösterdi bütün fotoğraflarda. Üzüldü kızlarda "Yaaa hiç mi görmüyo babasını". Hımmmm görüyor canımda benim kadar sık değil:)

Rome for the first time

2010-01-18T14:49:00.001-08:00

Rome Typical...

2010-01-13T03:56:00.000-08:00

Bence bir şehre kısa süreli seyahatlerde öncelikle böyle bir tur otobüsüyle görmek ve beğebilen yerlre sonra tekrardan yaya olarak gitmek en iyisi diye düşünüyorum. Yani ben genelde öyle yapıyorum. Ama bu sefer yapamadım. Sonuçta kalabalık olunca başka insanlara bağlı kalıyorsunuz.

Benim için bu gezi "1,5 yaşında bir çocukla nasıl tatile çıkılır" ın bir denemesi oldu. O yüzden Roma'ya hakkını veremedik. Zaten turist turist gezmeyi hiç hazzetmem. Her yer insan kaynıyordu ve koskoca şehri bir haftaya sıkıştırmaya kalkmak... Ama ben Paris'i dört günde karış karış gezmiştim. Ama o zmaan yanımda şehrin planını bilen mimar Nilgün ablam eşlik etmişti bana. E çoluk çocuk derdi de yoktu. Nira gezileirn büyük kısmında uyudu aslında şansımıza ama yine de ne yaparsak yapalım onu düşünmek zorundaydık. Hava da bazı günler yağmurlu ve rüzgarlı olunca aman üşüdü mü aman sıkıldı mı derdinden en azından ben pek bir tadını alamadım. Çekilen fotoğraflar da çok sıradan ve gelişigüzel çekildi. Ama zaten bi daha gidicem ya:) En azından bir kaç ay kalmak lazım diye düşünüyorum. Mesela İngiltere'de yaşadığım bir yıl boyunca sakin sakin, tadını ala ala, içime sindire sindire gezmiştim her bir köşesini en azından Londra'yı. O yüzden koskoca Roma bir haftada gezilmez. Ama zaten bizim amacımız eski dostlarla buluşmak olduğu için Roma da arada hadi madem geldik bir kaç şey görelim tadında yaşandı. O yüzden çok duygusal şeyler söyleyemeyeceğim Roma hakkında. Dedim ya bir daha sefere. Aslında Roma kalsın da Floransa, Venedik, Napoli, Toscana görülsün....

devam edelim efem nerede kalmıştık...

Belen'ler...

En büyüğü Vatikan'da olmak üzere pek çok katedralde, kilisede, dükkanların vitrinlerinde Yılbaşı öncesi ve süresince görebileceğiniz İsa'nın doğumunu tasvir eden modeller. İspanyolca'da "Belen" diyorlar. İsa'nın doğduğu şehrin adına itafen.

İstinasız bütün şehir içi trenleri grafitilerle bezeli. Gayet başarılı...

yine istisnasız bütün balkonlar ağaç ve bitkilerle bezeli. Balkonsuz apartmanların inşa edildiği bir şejirde yaşayan ve balkonunu çok özleyen ben ve Moncho acayip ilham aldık. Zaten bahçemiz olacak ya yakında. İNŞALLAH!

Küçül de cebime gir cinsinden arabalar yakışır Roma'nın daracık daracık sokaklarına

köşe başı hatıralık eşya satıcılarına rağmen Roma'dan bir tek şey satın almadan dönmeyi başardımmmmm. Aslında bir kitap alıp iyice çalışacak ve bir daha gittiğimde daha bilinçli gezecektim ama onu bile almayı beceremedim. Artık internetten çalışırım:)

Geze geze yorulduk , oturduk, afiyetle Hımmmmm...

Nira's trip to Rome/El viaje de Nira a Roma...

2010-01-10T06:25:00.000-08:00

Karla kaplı dağları görünce uçaktan çektim nasıl özlemişim karı

Nira sabah havaalanına girdiğimiz andan itibaren bulutların üzerindeydi. Onun için devasa bir oyun parki gibiydi havalanı(havaalanları çünkü Santiago-Madrid-Roma havaalanlarını iyice tavaf etti. Troleyler, check-in bölümünde bavul konulan yerler, sonra bagajlar çıkarken her bir bavul indiğinde "buf" diye sesler çıkarıp el çırpmalar, rampalar, dönen kapılar. En iyi "theme park" bun ların yanında solda sıfır kalmaz mı???

Boş bulduğumuz koltukları anında değerlendiririz tabi ki:)

Nira koridorda yürümekten sıkıldığı zamanlarda sevgili "Lea" (liya) sı ile oynadı. Bizim labrador Lea 'ya çok benzediği için almıştık.

Bu da benim oyuncağım. İkinci kez okuyorum. Bitmesin diye çok az okuyorum. Devamı yok. Yani daha önce okumuştum beşinci kitaba kadar ama ingilizcesi olsa hepsini baştan tekrar okurum.

...artık Roma'dayız...

sağ elindeki diş fırçası sol elinde sevgili "Nimi" (yani Mini mouse) si ile çizgifilm izlerken...

Odanın banyolarına ailecek . Fotoğraflarını çekti Moncho ilerde ilham olsun diye. Nira odadayken genelde banyodan çıkmıyordu. EN sevdiği yerlerden biri de duş kabini görüldüğü üzere. Kendi girip kapıları da kendi kapatıyordu.

Bir gün o da yemekten sonra saat 2,5 civarı Nira'yı uyutup Roma'yı tek başına tavaf etmeye çıkmıştım birkaç kişi ile. O da bizim Jose'nin yanlış yol tarifi üzerine giderken iki saat kadar kaybetmiştik. Zaten altıda dönmemiz gerekiyordu. Kaderrrr. Ben zamanı yakalamak için ne kadar koşsam o benden o kadar çok kaçıyor. Her neyse dönüşte Nira 'yı bu yeni stil içinde buldum. Babası ne bulduysa giydirmiş. O elbise arkadan düğmeli mesela...

bu fotoğraflar Vatikan civarlarında çekildi...

Günlerden bir gün iki koca otobüs ile Roma'nın yedi tepesini görmeye çıktık. Çığlık çığlığa bağıran bir tur rehberi vardı ki bir süre sonra ben dinlemeye çalışmaktan vazgeçtim Nira da uykuya verdi kendini. Sadece iki yerde durduğumuz için fotoğrafların çoğu otobüsten çekildi. Onları da "Historical Rome" adlı postumuzda görebilirsiniz efem...

sevgili Luz abla ve Mercedes teyze ile

...gün olur alır başımı giderim dedi özgür kız ...

to be continued...

Kar üstüne anekdotlar:)

2010-01-10T06:21:00.000-08:00

Araba ile kar kelimelerini aynı context içinde kullanmayacağız demek ki Canan annecim:)
sanırım Nira karı sevdi. Dokundu bi daha dokundu tabi ki eldivenleri vardı. Bir ara ağzına götürdü ben de yedim biraz kar. Hımm bayılırım kar yemeye. Kar yağsın ve Nira da tanışşsın çok istiyordum. Normalde buralara kar yağmaz yağamaz:)

AAAAAY Bu bilgisayarın virüsleri yada internet bağlantısı beni erdirecek tez elden Nirvana'ya ulaşıcam en kısa zamanda. Ben yazıyorum harfler otuz saniye sonra beliriyor. İnsanoğlunun şu cansız nesnelere duyduğu öfke nasıl birşeydir. Bazen bilgisayarı pencereden atasım geliyor mesela. Hatırlıyorum babam bir kerseinde tamir edemediği fırınımızı dördüncü kattan mutfak penceresinden atmıştı. Babasının kızı işte:)

Kar diyorduk. evet Santiago'ya pek giremez yağmur ama bu sefer girdi. Normalde şehrin kıyılarında kalırdı. O yüzden sabah beş santim karı görünce sevindirik olduk. Videosunu bile çektim yağarken. Sabah uyanınca yerlerin kar tuttuğunu görmek nasıl da mutlu eder insanı, yani beni eder. Gene yıllar önce yani o kadar uzun değil Narnia'nın ilk bölümünün sinemalara yeni geldiği yıl ben Narnia'yı izlemekten mest bir şekilde Ankamall'un kapısından çıktığımda beni lapa lapa yağan kar nasıl mutlu etmişti. Filmin etkisi böylece daha uzun sürmüştü. Sırıta sırıta yürümüştüm tek başıma karın altında. Eve gelince de pencereden seyretmiştim uzun uzun. Sokağımız ne güzel olmuştu. O yıl çektiğim çok güzel kar fotoğrafları var neredeler acaba. Ankara bembeyaz tertemiz ... Kolayda bulsam da koysam. Ama bu arada Roma tatilimiz iyice araya kaynayacak. Fotoğrafları daha dün yükledim ayırdım sınıfladım ama Picasa'ya yüklenmedi. Tamam yüklüyorum şimdi.

Santiago'ya Kar Yağmış

2010-01-09T00:16:00.000-08:00

Öne AlınmışYeni Yıl Tepriği...

2009-12-24T16:27:00.000-08:00

İspanyol saatiyle 1.32 itibariyle yuyamayacak kadar yorgunum. Her işi son güne bırakırsan olacağı buydu işte. Bakalım bir kaç kelam etmeyi başarabilecekmiyim. Halbuki çok güzel bir yeniyıl mesajı yazmayı hayal ediyordum:( Yeniyıla girerken iletişim araçlarından uzakta olacağım için yeniyıl mesajımı da şimdiden yazmak durumundayım. Kafamı bi toplayabilsem. Kollarım nasıl da ağrıyor. Ama hepsi benim suçum değil ki akşamyemeğine oturduğumuzda (hani bugün christmas yani İsa'Nın doğumgünü kutlanıyor ya babaannelerdeydik) saat onu çoktaaan geçmişti. Ah bu İspanyolaarın zaman anlayışları beni erdirecek hidateye. Eve geldiğimizde saat onikiyi geçiyordu. Son bir saattir de bavulları tartıp tartıp yeniden yerleştiriyoruz. Şu uçak şirketlerinin şu fazla kilolardan kazandıkları da benim çenemi yorar ya neyse onları da kendi haline bırakalım.

Yeni yıl yeni yıl yeni yıl yeniyıl
heeerkese kutlu olsun
Yeni yıl yeni yıl yeni yıl yeniyıl
Heeeeerkese mutlu olsuuun
mutlu olsun insanlar mutlu olsun tüm evren
Yeni yılda hep birlikte
yeni yılda heeeey hey
yeni yılda hep birlikte ,
yeni yılda heeey hey

Huzur önce içimizde yerleşsin ki o huzur bizden heryere ve herkese yayılsın
Önce kendimizi affedebilelim ki öfke ve nefret azalsın dışımızda da
Önce kendimizi sevebilelimki gönülden kalbimiz herkese açılabilsin korkmadan
Olduğumuz gibi görünelim yada göründüğümüz gibi olalım
Kendimiz olalım kendimiz olmaktan korkmadan
Ne diyorsak önce kendimiz yapalım dediğimizle yaptığımız arasında dağlaaar kadar fark olmasın
Sevelim sevilelim mutlu edelim. Neşe verelim. Neşe verdikçe neşemiz çoğalsın
Ben değil biz olalım hatta SEN olalım hatta ne ben kalsın ne sen ne biz
Şu üç günlük dünyada heö hiç ölmeyecekmiş gibi yarın için
hem yarın ölecekmiş gibi bugün için yaşayalım HEEEEY HEY!!!

The Roman Holiday

2009-12-21T07:01:00.000-08:00

Roma tatili için son düzenlemeler de tarafımdan yapıldı efem. 25 aralık gidiş 2 ocak dönüş. Otel rezervasyon formlarının çıktısını da aldıktan sonra geriye sadece bavul hazırlamak kaldı. Nerden mi çıktı bu Roman Holiday (Audrey Hepburn, Gregory Peck:). Daha önce yazmadım çünkü kime "Ayyy çok heyecanlıyım Roma'ya gidiyoruz " desem bak bu kadar beklentili olma sonra hayalkırıklığına uğrarsın anda kal anının tadını çıkar gibi öğütler alınca ben de sakinleşip rezervasyon işlemleri dışında pek aklıma getirmedim. Her neyse geçti koca iki ay uçak biletlerimiz aldığımızdan beri. Nasıl sır tutuyorum ama:) Detayları dönüşte inşallah.

Bugün Berrin'i aradım ve ondan Roma'ya tarhana getirmesini istedim. Canımcım ne istersem he diyo. Pirinç unu da getirecek Nira için burda yok mesela. Sonra buralarda bulamadığım yıkanabilir bezler için kullandığım külotlardan getirecek. Bu arada yazmayı unuttum yıkanabilir bezlerle aramızı düzelltik son bir kaç haftadır. Ara kağıtları bittiği için kullanmıyordum sağolsun Cristina alıp gönderdi Vigo'dan ama şimdi de Nira yedi aylıkkenden beri kullandığım külotlar küçük geliyor haliyle. Berrin'e bahsedince sağolsun bana da sipariş verdi ve geliyorlar. Yıkanabilir bezler kullanmak fikri beni öyle hafifletiyor ki. Toprak Anne'nin yükünü az da olsa hafifletmiş hissediyorum kendimi. Bazen Nira ile savaşıyoruz resmen altını bağlamak için bazen şeytana uymak geliyor içimden bağlayıvermek hazır bezi ama çoğunlukla ben galip geliyorum. Ama mesela bugün sabahtan başlayan yağmur hiç durmadı ve yıkadığım bezler ne kadar kuruyacak bilmiyorum ve bu durumda hazır bez kullanmak zorunda kalacağım. Galicia hali işte bardaktan boşanırcasına ve saatlerce süren yağmurları var. Haaa aklıma gelmişken geçen bahsettiğim filmin hikayesinin gerçek olduğunu da belirteyim. Ötenazi hakkı için yasal bir yol bulamayınca 11 arkadaşının yardımıyla arsenik içerek ölen Ramon'un hikayesiydi. Arkadaşların işbirliği öyle bir şekilde ayarlanmıştı ki kimse tek başına suçlu sayılamayacaktı. Neyse Galicia hikayelerimize gelecekte Galicia Yemekleri ile devam etmeyi düşünüyorum:)

Hazır konu açılmışken yeni yılda kendimden ve evrenden beklentilerimi yazmak isterim.

ben yaptım! Oyun odasındaki cocuklar icin hazırlanmıştı ama sonunda biz annelere kaldı bitirmesi. Nira sadece bir pul yapıştırdı. Ama çoook zevkli. Sanat eserim benim. Konuyla alakalı diye koyuyorum:)

Gülçin's New Year Resolutions;

Adet olduğu üzere "going to" ile değil "would like to" ile ileteceğim arzularımı ki yaptırım olmasın hem gerekleşmezse fazla hayalkırıklığına uğramayayayım değil mi??

* Haftada bir gün spor yapmak istiyorum mümkünse ev dışında
dipnot: mesela bugün pilates dvd ve topumu aldıktan yaklaşık altı ay sonra ilk kez pilates yaptım çok da harika hissettim devamı gelir inşallah)
* Daha çok sinemaya gitmek istiyorum.
*Moncho hobi çalışma masamı yapar yapmaz daha yaratıcı bir Gülçin olmak istiyorum.
*Kendime karşı daha acımalı, daha hoşgörülü, Nira'ya karşı da daha şevkatli bir anne olmak istiyorum.
*Ehliyetimi en kısa zamanda almak ve korkmadan araba kullanmaya başlamak istiyorum.
*Bilgisayarımı kesinlikle re-format ettirmek istiyorum.
*La Coruna, Vigo ve Pontevedra'daki arkadaşlarımı daha sık ziyaret etmek istiyorum.
* Veee uzuuuun süren ataleti üzerimden atıp kısa gezilerime tekrar başlamak istiyorum. İlk olarak da Rekha Hindistan'dan döner dönmez ve havalar biraz ısınınca Madrid'i ziyaret etmek istiyorum; El Prado başta olmak üzere gezebildiğim kadar müze ( Nira ya Rekha teyzesi ile Jose amcasına bırakılacak haliynen) ve Madrid benimle ne paylaşmak isterse artık:)

* Ev ve bahçe dekorasyon defterime daha fazla vakit ayırmak istiyorum. Aslında scrap book, yani dergilerden beğendiğim dizaynları alıp bölüm bölüm yapıştırıyorum. Bahçe, mutfak,çocukodası, pratik ürünler,el ,işleri gibi bölümler yaptım mesela.

Hımmmm... kesildim ve aklıma hiçbişi gelmiyor ama geldikçe yazarım. Amma da az şey beklermişim yoksa çok mu?

İçimdeki Deniz/ Mar a Adentro/Galicia

2009-12-19T07:42:00.000-08:00

Galicia'da yaşamaya başladığımdan beri buranın hakkını veren bir yazı yazmadım, yazabilirmiyim onu da bilemiyorum ama dün "İçimdeki Deniz" izlerken birşeyler karalamaya karar verdim. Javier Bardem28 yıldır boynundan aşağısı felç bir Galego'yu canlandırıyor. Filmin başlarında tipik bir Galicia gününde yani gri bir gökyüzü, rüzgarlı bir hava ve dalgalı bir deniz kıyısında oturan kadını görünce burası Galicia olmasın sakın dedim. Filmin orada çekildiğine dair bir fikrim yoktu. Kadın" Galicia bizi pek hoşkarşılamadı" diye söze girince çok şaşırdım. Ramon yada nam-ı diğer Moncho ile tanışmadan önce Galicia'nın varlığından bile haberim yoktu. Ben İspanya'yı boğa güreşleri, paella ve Flamenko ile özdeşleştirirdim pek çok insan gibi. Dört tane resmi dili ve Yarımadanın en kuzeybatı ucunda bulunan kendine ait bir dili olan (gallego), Benim bildiğim ve hayal ettiğim İspana'dan çooook farklı yağmurun sisin hiç eksik olmadığı, milli çalgılarının Gaita olduğu, flamenko adını bazı milliyetçilerin durmak bile istemediği, sokak duvarlarında "Sadece Gallego" yada " Galicia'ya özgürlük" yazılarının boy gösterdiği, yeşilin, kumsalın bol olduğu, hatta kumsalları Avrupa'da en iyilerin arasında yer alan, insanının çok canayakın olduğu söylenen(İspanya'nın geri kalanıyla karşılaştırıldığında), tıpkı bizimKaradeniz gibi bolca Kivinin yetiştiği, kışa aylarında sokaklarında kestane kebap yapılıp satılan bir yermiş meğerse Galicia.

Filmi izlemediyseniz yada yeniden izlemek isterseniz orjinal dilinde izleyin ki Gallegoluların nasıl ispanyolca konuştuklarını görebilin. Ramon(kahramanımız) un abisi özellikle Galegoca konuşuyor bolca. Yaşadıkları ev tipik bir köy evi. evin hanımı tipik bir Gallega köylüsü. Her ne kadar çoğunlukla kapalı mekanda geçse de buradaki yaşama dair izler görebilirsiniz.

Harita İspanya'daki otonom(özerk) bölgeleri gösteriyor. Bu otonom bölgelerden üçü kendi diline sahip; Galicia(Gallego), Bask bölgesi(baskca), Katalunya (katalan). Her bir otonom bölgenin kendine ait parlamentosu ve başkanı var ve hepsi Madrid'e bağlı. Bu otonom bölgelerden en milliyetçisi Bask Bölgesi ve netekim ETA bu bölgenin bağımsızlığı için faaliyet gösteren bir terör örgütü. Genelde bomba patlatıp belli kişilerin ölümüne sebep oluyorlar. Bütün devlet kurumlarında aranan ETA'lıların resimleri asılı. Hepsi de gencecik insanlar. Bakıyorum uzun uzun suratlarına o kadar normal görünüyorlar ki. Herneyse ETA konusunda oldukça bilgisizim fazla yorum yapmasam iyi olacak. İşte o en uçta kalmış Galicia'nın ortalarında biryerde en yakın denize arabayla 45 dakikada ama bütün gün martı sesleri dinleyerek yaşıyor bir türk. Tanıdıkça ve yaşadıkça daha çok sevecek eminim ve belki birgün evi kadar rahat hissedecek kendini buralarda. Kimbilir???

Saat Sabahın Beşi...

2009-12-19T01:03:00.000-08:00

Sabahın beşinde kim eşlik eder bana??

Fıstık ezmeli bisküviler, Canım Roiboos Tea ve Burak Özdemir'in nacizane yorumları...

Akşam yemeği yemeden Nira ile uyuyakaldığım için hecenin üçünde kalkıp önce şööle bi ortalığı düzeltip (Moncho mutfağı bulduğu gibi bıraktığı için:) meditasyonumu yapıp ve bin ton düşünce saldırısı altında - aslında daha çok ilham geliyor sabah erken meditasyon yaptığımda son zamanlarda, mesela harika bir fikir geldi Berrin senin o çok arzu ettiğin şeyi uygulamaya koymanın bir hal çaresi geldi aklıma mesela- kalktığımın sonrası sahnesidir. Burak benim son on yıl içersinde Tanrı, din(ler) hakkında edindiğim yada geliştirdiğim bakış açısını %90, 95' e yakın bir oranda bu kitabında ortaya koyabilmiş o yüzden çok ilgimi çekmişti. Ayrıca elime aldığım bütün Kuran çvirilerini yarım bıraktığım için kitaptaki ayetlerle açıklamalar hoşuma gidiyor. Bu kitabıyla pek çok bilinci aydınlattığına ve pek çok insanın kalbinden Tanrı korkusunun silinmesine kanal olduğuna gönülden inanıyorum. Bir de websayfası var geçen gün baktım. Bugüne kadar hiçbir röportaj vermemiş hiçbir imzagününei seminere , TV programına katılmamış olmasını da ayrıca takdir ettim çünkü tartışılacak hiçbirşey yok ortada. Tanrı'dan gelen ilhama çok güzel bir kanal olmuş daha başka ne söylenebilir. Unutmadan bana bu kitabı tavsiye eden Evrim arkadaşıma çok teşekkür ediyorum veeee çekiliyorum.

Parasho evi ayrıntılı bilgi....

2009-12-17T02:44:00.000-08:00

Çok teşkkür ederim efem. Teoride herkes birlikte yaşayacak evet:) Biz seviyoruz birbirimizi gerçekten. Ama ana fikir şu ki bolca seyahat eden bir grup olduğumuz için gelecekte de uzun süreli seyahatler planladığımız için o ev bi nevi ıvırzıvırımızın depolandığı bir yer olacak. Diyelim üç ay Hindistan'a gitmeye karar verdik. Boşuna kira mı ödeyeceğiz o süre boyunca. Eşyalarımız kalırken biz gideceğiz. Bizi biraz özgürleştirecek bu ev. Ayrıca en çok çocuklarımız için harika olacak. Temiz hava toprak en önemlisi. Ayrıca ben O çok özlediğim kıtır kıtır salatalıkları, sulu sulu domatesleri, uzun yeşil biberleri ve daha bi ton şeyi yetiştirmek için sabırsızlanıyorum. Babaanneden öğrenecek çok şeyim var ve tabi Anne ve Bebişi'nin engin tecrübelerinden de faydalanılacaktır:) Sonra biz eltilerin aileleri ziyarete geldiğinde kalınacak en uygun yer olacak. Annem ve babam bilmediği bir memlekette bir apartman dairesinde ne kadar kalabilir, çok uzun değil. Böyle işte boş vakitlerimde hayaller kuruyorum. Ha bir de yaratıcı atölyem olsun istiyorum. DIY işlerine girişeyim bahçecilik yanında. İnşallah Tanrı'nın bizim için planları bir anda değişmez ve yaza evimize yerleşmiş oluruz. Ama yine de Tanrı bizim için en iyisini bilir değil mi?

Bunu biliyormuydunuz???

2009-12-16T05:27:00.000-08:00

Gelecekteki yuvamızın en son hali...

Yer: Parasho, Santiago de Compostela, Spain. (babaanneye yuruyerek 20-30 dk diyelim).
Başlama Tarihi: İnşaat eylül sonlarında başladı.
İnşa eden şirket: Domorustic (MOncho'nun nacizane şirketciği bu hayırlı aile olayı için çalışmakta)
Kimler için: Ramon,Antonio,Jose manuel ve Mercedes Miras kardeşler ve eşleri ve çocukları için.
Ebat: İki katlı her katta üç oda, altta büyük bir salon ve mutfak. Olabildiğince kocaman bir bahçe.
Ne zaman bitcek: İnşallah yaza taşınırız diye ümitleniyorum ben.

Yer: Parasho, Santiago de Compostela, Spain. (babaanneye yuruyerek 20-30 dk diyelim).
Başlama Tarihi: İnşaat eylül sonlarında başladı.
İnşa eden şirket: Domorustic (MOncho'nun nacizane şirketciği bu hayırlı aile olayı için çalışmakta)
Kimler için: Ramon,Antonio,Jose manuel ve Mercedes Miras kardeşler v eşleri ve çocukları için.
Ebat: İki katlı her katta üç oda, altta büyük bir salon ve mutfak. Olabildiğince kocaman bir bahçe.
Ne zaman bitcek: İnşallah yaza taşınırız diye ümitleniyorum ben.

Mutluluğun Resmi.

2009-12-15T05:12:00.000-08:00

Ama Elçin teyze ne yaptın sen gene. Bak vukuatların hiç bitmiyor.
1. Ben hamileyken postayla kısırlık bulgur ve hatta minik bir poşet içinde biber salçası.
2. Yine ben hamileyken Elif Şafak'In "Siyah Süt" kitabı.(Bi çırpıda okumuştum. Korkutmamıştı beni kitap hatta eğlenmiştim:)
3. Nira doğmadan önce de hanım için ciciler göndermiştin. O paketten çıkan kıyafetleri o kadar uzun süre kullandı ki. Yine o postadan benim için bir de atkı çıkmıştı.
4. Sonra bir de Türkiye'deki buluşmamızda getirdiklerin var.
5. Son marifetiniz de bu anacım. Ben önce şakayla demiştim. Sonra sen ciddiye alınca 2-3 paket gönderiver demiştim. O yüzden günlerdir postacıdan ufak bir paket beklediğim için bu sabah elime tutuşturulan bu paket beni çok şaşırttı. Bu arada yazmadan geçemeycem bana hala adresinizi vermiş değilsiniz. Neden beni d ebu zevkten mahrum bırakıyorsunuz anlamış değilim.
Artık sizi fahri teyzelikten çıkarıp öz teyzeliğe terfi ettirmenin vakti gelmiştir. Berrin de aynı şekilde.

Hımmmm. Keşküle bayılırım. Sanıyorum İspanya'da ayda bir gidebileceğim bir bakkalım olsaydı hayat daha bir çekilebilir olurdu buralarda. Ne dersin??

Bu Yağmurluğun botları da sanırım Çek Cumhuriyetinden gelecek bu Christmas:)

Unutmadan yazayım. Benim için gönderdiğin ciciyi de benim bir fotoğrafımla birlikte görmelisin değil mi? En kısa zamanda. E artık gönder şu adresi biz de çalışmalara başlayalım. Yada en iyisi sen gel burada bi iki hafta kal sana enfes bir tatil yaşatalım ne dersin. Por favor!

Yine araya karışık oldu...

2009-12-09T06:27:00.001-08:00

Son yarım saati öğle tatilimin. Artık gündüzleri en fazla 1,5 saat uyuyor hanım. Bu geberik bilgisayarın hızı da yetmiyo benim mesajlarımı okuyup cevap yazmama, bi kaç bloğa göz gezdirmeme hem fotoğraf yükleyip ardından da yeni bir post yazmaya. Zaten post yazmak hep en sona kalıyor ve genelde de vazgeçiyorum yazmaktan. Öyle acele acele yazamam ben. Ama çok güzel Nira fotoğraflarım var en azından onları koymaya çabalayayım bakalım becerebilecekmiyim?

Yağmurlu günün gezmesi...

bizde bakkal yolu düz gider

bi iki dal manav nanesini ekiyorsunuz bağ oluyor yanına da market fesleğeni bi de renk olsun diye fuardan rüzgar gülü. Nira gider gelir bi kaç yaprak nane yer aklına estikçe.

eski kolajımız yoluna yoluna mefta olunca yenisini yapmak düştü anneye. En son favorimiz "Nimi" yani Micky ve Mini Mouse.Nira için ikisi de bir. Nira yemeyince onlara yediriyorum ben de napim:)

zannediyorum ki makarna salata ayran hepsinden yiyor. Babası da ben mutfaktayken valla çok yiyo maşallah deyince sevinmiştim ama sadece marul salatası yermiş. Bu aralar zaten yemek önünde dururken marula salatalığa ayrana suya saldırıyor. Yemek de geldiği gibi gidiyor. Napim vazgeçtim artık. Zorlama yok bizde. Annem duymasın.

Nira'nın beş çayı. Biberonda sütlü Roiboos

Veeee son olarak bugün ne pişirsem derdinde olanlara uyduruk tariflerimden biri. Sebzeli integral pirinçli nohut çorbası mı koysam adını yoksa kış türlüsü mü hı??

Malzemeler: Bi avuç nohut, bi avuç integral pirinç,pırasa,kırmızı dolma biber(yarım), soğan bir tane orta boy,iki havuç,iki orta boy patates(küp şeklinde),baharat olarak tane kimyon ve karabiber değirmenden geçirilmiş, ha yarımşar küp tavuk ve sebze bulyon extra lezzet için. Pirinci geceden ıslattım. Nohut d ahaşkanmış buzluktaydı. Sebzeleri hep beraber kavurdum biraz. Nohut ve pirinci ekledim, salça iki ttalı kaşığı ve üstünü biraz gecene kadar su ile düdüklü tencerede on dakika. Nefis olmuş tavsiye ederim. Hazırlanışı yarım saati bulmuyor. Ayrıca hem protein, hem karbonhidrat hem vitamin barındırıyor bolca. Sebze isteğe göre çeşitlendirilebilir.
Hadi ben kaçtım. Şansım varsa ne zamandır yazmak istediğim bi yazıya bile başlayabilirim. Chao bellas!

Bir günlük tuttum...

2009-12-05T15:11:00.000-08:00

İlk günlüğümü yazmaya ortaokul birinci sınıfta başladım. O zamanlar yazdıklarım, " Bu sabah en sevdiğim çizgifilmi izledim. Akşam da ikinci kanalda en sevdiğim x dizisi vardı. Matematikten beş aldım" türündendi ha bi de ilkokul aşkım Nejat da başrollerdeydi. Sonra okulum değişti ve hikayeler değişti. Bir yıl kadar bir ara verdim sonra Mustafa Kemal Lisesindeki en uzun metrajlı aşkım doldurdu günlük sayfalarını. Şans eseri günlüğümü ne annem ne de abim bulamadı ama yaz tatillerini birlikte geçirdiğim kuzenlerimden en büyüğünün kaçamak bir bakış attığından şüpheleniyorum:) Lisede günlük yazılarım istinasız her seferinde "nefret ediyorum." cümlesiyle son buluyordu, bunalım yıllarım. Lise son sınıfta nasıl olduysa babamın yegane hatıra defteri geçti elime. Şiirler, el çizimleri ve bir aşk hikayesi doluydu. Babama o defteri bulduğumu hiç söylemedim. Çoktan unutmuştu zaten. Ama o defterin boş sayfalarını doldurmaya başladım. Bir tek boş satır kalmayana kadar. Araya da bir kaç şiiir ile kısa hikaye de döşemiştim. Sonra üniversite ilk yıl Genel İngilizce hocamızın verdiği ingilizce günlük tutma projesini fazla ciddiye alıp türkçeyi bıraktım ingilizceye döndüm. Hem daha güvenliydi çünkü evde benden başka ingilizce bilen yoktu. Bazı şeyleri yazarken kesinlikle türkçe yazamıyordum bazı şeyleri de sadece türkçe yazmak zorundaydım. Üniversite yıllarının birinde ne olduysa o güne kadar tuttuğum bütün günlükleri tek tek yırttım. sanırım nefret ediyorum cümlelerinden sıkılmıştım, evrimleşiyordum:) Hiç pişman olmadım yırttığım için. Sonra İngiltere'ye gidince günlüğün yerini hemen hergün yazdığım mektuplar aldı. O dönem defter tutup tutmadığımı hatırlamıyorum. Dönüşte yoga ile tanıştıktan ve Tanrı ile aramı düzelltikten sonra yazılarım Tanrı Anne'ye yönelik oldu. (Kadın Allahım diye dua eden rahmetli babaanneme çekmişim:) Yıllaaar sonra Nira'ya hamile kalınca bir de hamilelik günlüğüm oldu. "Bugün kız olduğunu öğrendik.", "Bu gece rüyamda sana koyacağım ismi duydum." "Ya da bu akşam çok tepikliyorsun sakin ol bakalım" tadındaydı. Doğunca da blog dünyasına adım atana kadar devam etti bu günlük ama artık elektronik ortamda Nira'nın bütün maceraları. Yalnız güneş fırtınaları nedeniyle son yıllarda internet bağlantısında ciddi kopukluklar olacakmış. Hem bir de dünyanın magnetik alanı değişim geçirmekte yani internet ortamındaki anılar bir gün gelip kaybolabilir o yüzden ben çok geçmeden bloga yazdığım yazılardan bir kısmını çıktı alıp bir defter oluşturmayı düşünüyorum çünkü kızımız o yazıları okuma çağına geldiğinde blog kalmayabilir ortada değil mi? Sizce Nira kaç yaşına geldiğinde okumalı günlüklerini???

Can you survive the whole year without buying a thing ?

2009-12-01T15:29:00.000-08:00

A few weeks ago when Elizabeth told me about the challenge, that one blogger that she follows has challenged herself to buy only secondhand or handcrafted goods I said straight away "No way" It's better to start with one week or one month but one year is too long. So this idea has come out. We decided to start exchanging goods instead of buying them and we will start within our circle of friends in our case that will be our Sy group. First we will find out what we do not need in our house take pictures and upload them on internet and anyone who wants to exchange anything has to do the sam. For example I would like a ceramic teapot and Elizabeth has one that she doesn't use I can get that pot only if I have something that she likes. Isn't that right Elizabeth?
I also feel capable of doing that 365 day not buying a thing actually. Since I came to Spain having to leave all my things that I have accumulated during my 32 years I just feel it is better not to have anything at all. I mean all my ten year of salary was spent on the clothes I have given away mostly and the ones left I do not wear anymore since I quit my job and a pair of jeans and a jersey is all I need most of the days, all the cds and dvds, all the books etc. etc. etc. Now I live in a tiny flat and all the things inside it- since Nira was born more more clothes has to be squeezed away every month or so- seems too much. I mean I cant have more things in this place and I am sick and tired of this " buy and throw away culture ". I don't want to send more rubbish into the mother earth more than I have to. She bears enough nonsense from us already and lately I only have desire to buy things that are natural and handmade. So in short I am in for the challenge but I cant promise for a whole year. Still I will do my best and I am very happy with my decision and I invite all to give it a try. Thanks for the brilliant idea dear "Dottie Angel"

Bach çiçekleriyle masaj...

2009-12-01T06:36:00.000-08:00

Gökyüzünün grisi hiç kalkmadı bugün ve ortalık nemden geçilmiyor. Bütün hafta sonu yağmurlu ve soğuktu ve hatta bir ara dolu yağdı ama biz buna rağmen çok hoş bir haftasonu geçirdik. Bunun sebebi uzun bir süre sonra SY'dan arkadaşlarımızı ev ziyaretine gitmemiz olabilir. Cumartesi öğlen Elizabeth ve Javier'i ziyarete Pontevedra'ya gittik. Zaten Vigo'ya gideceğimizi yazmıştım ya bu şehir de Vigo'dan bir önce geliyor Galicia'nın en güzel plajlarına yakın Santiago'dan çok daha az yağmurlu ve fazlaca güneşli güzel bir şehir. Öğle yemeğine davetliydik. Nira ile Nandini (bir yaş büyük Niradan) hemen oyuna daldılar ben de Elizabeth'in yeni çalışma odasına ve en son yarattığı parçalara bakma fırsatı buldum. Bloğuna göz attıysanız ordan da bakabilirsiniz. Evin her yanı kendi diktiği ve yaptığı şeylerle süslü. Ona her gittiğimde bir ilham geliyor ama bir türlü eyleme geçemiyorum. Tabi ki şartlar da şu anda uygun değil diye bir bahane de uydurabilirim. Son zamanlarda en çok yaptığım şey bu işte, bahane bulmak ve ertelemek v ertelemek ve ert...

Akşam saat altıda başlayacaktı Sergio'nun "mime" gösterisi ama yağmurdan dolayı biraz geciktik. Nira arabada uyuyordu vardığımızda. Uyandırdık tabi salona girdik. O ve Nandini şov bitene kadar gık bile demediler. Halbuki gösteri için yaşları oldukça küçüktü. Nira gözünü sahneden yani Sergio'dan ayırmadı. Müzik de vardı tabi. Biz o akşam Cris ve Sergio ile kalacaktık ama Cristina herkesi akşam yemeğine davet etti. O kadar işin arasında bir de yemek yapmış bırakmış süper hanım:) Cris eski bir vejeteryan olması sebebiyle inanılmaz lezzette sebze yemekleri yapar ve hangi sebze hangi baharat hangi organa hangi hastalığa iyi gelir bilir. Ondan her döndüğümde ne öğrendiysem uygulamaya geçerim ama tani zaman geçtikçe unuturum. Bu gidiş gelişleri sıklaştırmalı:)

Herşe iyi güzeldi de Cris ile Sergio'nun inanılmaz güzel evi hiç de "baby friendly" değildi. Nira dellendi tabi ortalıktaki cd kolleksiyonu, kitaplar, Cris'in "Bach Çiçekleri"koleksiyonu(bu konuya geri döneceğiz) mutfakta açılabilen bir sürü dolap, meditasyon odasındaki mumlar, tütsüler, resimler, salondaki erişilebilir dvd ve müzik seti ve bir milyon şey daha Nira'nın boy hizasındaydı. Biz ona dokunma şuna uzanma dedikçe iyice dellendi. O gün boyunca ve ertesi gün de heyecandan olacak hiçbirşey (süt,ve bir kaç kırıntı dışında) yemedi.

Pazar günü Sergio ve Moncho'yu bizi bir masajlık yalnız bırakmaları için Nira ile birlikte en yakındaki alışveriş merkezine postaladık. On elinde on marifet olan Cris aynı zamanda bir Shiatsu masaj uzmanıdır. Bana Bach çiçekleri koleksiyonundan ve özel yağlarından hazırladığı harika bir karışımla harika bir masaj yaptı. en son Nira doğduktan bir kaç hafta sonra yapmıştı yani fazlasıyla haketmiştim bu bir saatlik blissful masajı. Üstüne de Bach Çİçek Terapisi yaptık.
Şurada ingilizce daha güzel açıklamış. Doğumdan sonra da Rescue Remedy adında bir tane kullanmıştım çok zorlu bir doğumdu çünkü benimkisi ve o da bana ayrı bir karışım hazırlamıştı. Halbuki doğum öncesi alsaydım biraz daha hazırlayabilirdi beni. Artık bir dahaki sefere. Cris beni az çok tanıdığı için öyle uzun uzadıya konuşmaya gerek kalmadı sadece son zamanlarda nasıl hissettiğimi nasıl davrandığımı sordu o kadar. İlk kullanışımda çok bariz bir değişim olmuştu bakalım bu sefer nasıl etkileyecek başladım kullanmaya. Bu güzel haftasonunun ve masajın etkisi gittikçe azalmaya başladı o yüzden hemen etki etse iyi olacak:D

SORTEO/DRAW/ÇEKİLİŞ

2009-11-27T08:03:00.000-08:00

Sevgili arkadaşlar. Biraz önce Eliabeth ile konuştum ve singoalla adlı bloğundabir çekiliş hazırlamış. Başlık sorteo. İki tane çanta göreceksiniz Elizabeth'in yaptığı. Katılmak için tek yapmanız gereken resmin altına bir yorum bırakmak ve kısa süre sonra kimin kazandığı sayfasında duyurulacak. İspanya dışı olabilir mi diye sorduğumda tabiki gönderebilirim dedi. ÇAnta daha çok çocuklar için, oyuncak, yada atıştırmalık birşeyler koyabiliceğiniz bir çanta. Bana bir tane hediye ettiği için ben kazanmak istemiyorum o yüzden haydi elinizi çabuk tutun. Dediğine göre şimdiye kadar fazla katılım olmamış yani şansınız yüksek. Tabi ki ingilizce yazmak lazım eğer ispanyolca bilmiyorsanız:)
Bol şans/Mucha suerte

Miscellanous

2009-11-27T07:16:00.000-08:00

Bilgisayar ile arama kara kediler girdi yine. Bir de Nira'nın gündüz uykuları 1,5 saate bazen bire düştüğü için ha bir de çeviri işi vardı geçen hafta. Bu hafta da ben grip oldum ama thanks to homopatik medicine çok hafif geçiyor. Bugün de Nira hapşurmaya başladı ona da verdim hemen. Athena hanım iyileşti mi Berrin anne? Ha bir de canım istemiyor işte bir türlü. Sanırım gripten dolayı gözlerim hassaalaştığı için ekrana bakasım gelmiyor. Mesela dün Nira'yı on gibi uyuttum. Şimdi kalsam ne yaparım diye sordum kendime. Bilgisayar? yok canım çekmiyor. Televizyon daha beter. Kitap okuyasım da yok. Uyu güzelim sen dedim ve böylece yaklaşık on saat uyukladık Nira ile. Tabi gece sanırım saat başı uyandı o yüzden o uyku on saatlik uykudan sayılmaz. İşte böyle benim sıkıcı hikayem. Halbuki bilgisayar başında değilken öyle güzel hikayeler geliyor ki aklıma.

teeee ekim ayından kalma güneşli bir günde çekilmiş sonra hikayesi yazılmadan unutulmuş fotoğraflardan biri

baby in red

Lİya hamile kaldı yavruları(on tane) doğdu ve hatta altı tanesi yeni sahiplerini buldu ve ben daha yeni bahsediyorum

yavruları neden mi siyah?? Çünkü babaları yoldan geçen bir kaçak köpek. Babaannemiz engel olamış aşk başa vurunca:) Sadece bir tanesi kahverengi idi.
Geçen hafta yine güneş çıkmış bana da bir enerji gelmişken rafları düzenliyordum. Sonra bir tarafa koyduğum kullanılmış hediye paketlerini çıkarıp saksılarıma makyaj yaptım. "Mi Casa" adlı dekorasyon dergisinde görmüştüm. Sıkıldıkça saksı değiştiremeyeceğimize göre biz de dışını böyle farklı desenlerle kaplayabiliriz. Bir süre sonra değiştireceğim bakalım. BU arada en sağdaki sırık Ayşe bizim Orkidemiz. Altı-sekiz yada bir çiçek açıyor. En son yeni yapraklar çıkardı bizi ihya etti. Pek nazlıdır kendisi. Ha bir de geçen gün gelen bir mail de kaktüsün radyasyon emdiğini bilgisayar yanına kaktüs bulundurmanın çok faydalı olduğu yazıyordu. Moncho'ya söyledim ben zaten biliyordum dedi. Doğru olmalı o zaman. En kısa zamanda alıcam. Hayatımda hiç kaktüs almışlığım yoktur bu arada.

Why this blog? başlığı altında bi kaç şey karalarken fotoğrafçılık lafı da ettim ben ama son zamanlarda makinemin yada benim çektiğim fotoğraflar da bir sorun var sevmiyorum hevesim kaçıyor. Gittikçe daha az fotoğraf çekiyorum. Geçici bir durum olsa gerek. Neyse Nira uyanmadan ben bir publish tuşuna basayım da arada kaynamasın yine. Bir de unutmadan bayram kutlaması yapayım her ne kadar biz burada kutlamasak da. Orada olsam da pek hazzettiğim bir bayram değil o da ayrı. Annem geçen gün cuma bayram kurvan keseceğiz dediğinde ben bi yüzümü buruşturdum. Aman kızım Allahın emri ne yapalım günah değil ya dedi. Ne diyebilirim ki.

Hafta sonu Vigo'ya gidiyoruz. Bize bir buçuk saat uzaklıkta arasıra arkadaşları ziyarete gittiğimiz şehir. Galicia'nın büyük limanlarından biri. Daha büyük, daha eğlenceli, daha bir şehir:) Sergio'nun yeni oyununu izleyeceğiz çocuklar için hazırladığı. İnşallah dönüşte yazma fırsatım olur. Haydi sağlıcakla

Pazaraa giiidelim

2009-11-15T12:51:00.000-08:00

Bu hafta sonumuz oldukça sakindi ama bir ilki gerçekleştirdik. Ve yaklaşık iki yıl sonra Moncho ile ilk kez sinemaya gittik. En son ben karnım burnumdayken(aman da nasıl phrase ler kullanırmış annem:) en son Indiana Jones filmini izlemeye gitmiştik. O nasıl gürültü. Ben Nira duymasın diye karnımı tutuyorum ne kadar işe yarayacaksa. Bebecik nasıl hoplamıştı yazık. Biz de tam filmini seçmişiz. Neyse bugün Monica( üniversitede öğrenci romanyalı bir kızkardeşimiz. SY'dan tanışıyoruz) bizi ziyarete gelmişti. Biz de filmlerden konuşuyorduk. Siz gidin ben kalırım dedi. Nira'nın da uyuma saati gelmişti. Hemen uyuttum koşarak çıktık gittik evden. Neyseki sinema alışveriş merkezinde o da arabayla iki dakika. Ne mi izledik. "2012" tabi ki. Evet çoook amerikan, tam bir amerikan felaket fimi ama bayılırım felaket filmlerine ne kadar abuk da olsa konusu. Neyse biz maya kehanetlerini biliyoruz az çok ama filmde en fazla beş dakika bahsedildi sanırım. Oturup şimdi filmi eleştirecek değilim. Filmin içine girdim ve bitene kadar da çıkmadım ve de çok iyi geldi bana. İki saatten fazlaydı, koşarak eve geldik. Hanım bir saat zor uyumuş. Neyse Monica çok mutsuz görünmüyordu. Valla oturmaya çağırdık çocuk baktırdık bunu saymayız gene gel diye diye bir hal olduk. Seve seve tekrar yaparım dedi bakalım bir daha iyiniyeti suistimal edermiyiz:) Bu hafta sonundan bir kaç Nira fotoğrafları ekledim.

Krem peynir aşkına!!!

aaaa vav vav

Koskoca internet aleminde Santiago'nun meşhur sebze meyve balık pazarının fotoğraflarını bulacam diye yarım saat harcadım ve bula bula bu eski fotoğrafları bulabildim. Olsun hiç yoktan iyidir hiç değilse bir fikir verir. Oraya turist olarak gitme fırsatını hiç bulamadığımdan fotoğraflarını çekemedim. En son buraya ilk taşındığımızda bir kaç tane çekmiştim ama o zaman tezgahlar kapanmıştı. Saat bir gibi kapanmaya başlıyor ikiden sonra ise bir tek açık tezgah kalmaz. Resimdeki gibi yaşlı başlı teyzeler sabahın en erken saatinde alıyorlar ürünlerini geliyorlar. Nira doğmadan önce ispanyolca kursuna giderken sabahları çook yaşlıca bir teyze binerdi otobüse bazı günler kasaları sebze dolu. İnerken de yardım ederlerdi ona kasaları indirmesine. Nasıl çıkarırdı ki o kasaları merdivenlerden. Bu teyze muhtemelen şehrin hemen dışındaki köylerden birinde bahçesinde yetiştirdiklerini satmaya geliyordu. Onu da gördüm dün.

Sabah sabah nasıl depresif ve sinirli hiisediyorum. Dedim çıkmam lazım evden ve hemen Maria'yı aradım. Biliyorum ki her cumartesi gidiyor pazara. beni de al yanına dedim. Yarım saat içinde hazır ol dedi. Bıraktım Nira ile babayı başbaşa aldım kötü pazar arabamı. Dünkü fırtınadan(fırtına dediysem gerçek, bir rüzgar bir yagmur, korkudan bütün pancurları indirmiştik) sonra ortalık durulmuş hafif bir rüzgar var. Yürüdük 20 dakikada. Bir saat kadar dolaşmışız. Maria olmasa yalnız gitmezdim. O pazarlık ediyor ve bir de fiyatları iyi biliyor. Ben o teyzelerle başedemem valla. Maria bugün ne pişircen diye sordum. Bi balık ismi dedi, küçükmüş çok lezzetliymiş. Ayaküstü nasıl hazırlandığını öğrendim. Sonra bi baktık balıklar aynı bizim hamsiye benziyor. Ama temizlenmesi lazım. Temizlermisiniz diye sorduk yok çok işim var hem tek başınayım dedi. Orda beş euro kilosu başka yerlerde altı. Baktım kadının biri temziliyor hemen aldım ordan. Maria da ben beş euroluk yerden alcam dedi. Bu sefer adam tamam şimdi temizlerim sakinleşti ortalık demez mi. Yok valla parasında değilim. Öylesine anlatıyorum işte. Sohbet, pazarlık,aloşveriş ve yürüyüş derken ben kendime geldim. Eve otobüsle döndük. Evden çıktıktan tam iki saat sonra evdeydim. Moncho hemen şikayet moduna girdi.Benim bilgisayarda işlerim var beni meşgule tmeyin artık diye homurdandı. Ben de he he dedim mutfağa girdim. Balıkları bir de ben temizledim. Bir saatte anca hazırdı öğle yemeği. Yemesis ise en fazla yirmi dakika sürmüştür. Sanırım bir daha uzun süre yemeycez o balıktan:D

Afiyet olsun bize de ama hamsiye uzak elçin, berrin, melike?(avustralyada hamsi var mı?) de şimdiden özür dilerim. Zaten tadı da hiç hamsiye benzemiyordu. Valla billa yemin:)

An update on Nira's Profile

2009-11-13T05:57:00.000-08:00

İsim: Nira
Soyisim: Çakır Miras (ikincisi babasının soyismi)
Doğum Tarihi: 2 temmuz 2008
Doğum Şekli: Çok normal olmayan bir doğal doğum:(
Milliyeti: Türk-İspanyol hatta Türk-Gallega.
Konuştuğu diller: Bebek türkçesi
Anladığı diller: Türkçe,İspanyolca, Gallego(ca)
En sevdiği Yemek: Anne sütü
En sevdiği içecek: Yine anne sütü
En sevdiği meyve : Yazın karpuz ve üzüm kışın mandalin
En sevdiği bakkal ürünü: Çubuk kraker
En son kelimesi: Çöppü(meaning çöp)
En sevdiği hayvan: Köpek
En sevdiği Şarkılar: Fış Fış Kayıkçı, Mini mini bir kuş,
En sevdiği Ninni: Benim annem güzel annem
En sevdiği outdoor aktivitesi: Kaldırımda yürürken ağaçları sevmek, yaprak toplamak,gelip geçenlere "Hola(ola)" demek. Bir de babaannenin evindeki tavuklara yem atmak,Liya ve Luna(köpeklerimiz) ile oynamak. Manavımız Naomi ablaya kasada yardım etmek
Evde en sevdiği aktiviteler: Şarkı söyleyen kurbağası 'Crocky' ile çok haşır neşir şu ara.
Açıklama: Geçen yılbaşında hediye edilmişti. Bir yıl olacak yakında hala pili bitmedi mucizevi bir şekilde. Bir de Nira yeni yeni keşfediyor marifetlerini. Kurbağacığın sol yanağında bir dudak remi var oraya basınca "Ummmmaaa' diye bir ses çıkarıyor. Nira da böylece öpücük vermeyi öğrendi. Bu aralar babası ile üzerimizde bol bol deniyor. Her öpücük verdiğinde ikimizin suratında aptal bir gülümseme oluşuyor şapşal anne ve baba:)
En son takıntısı: Çöpe bir şeyler atmak
Açıklama: Efenim şöyleki popodan çıkan her bez" ka-ka , ka-ka' nidalarıyla daha altı bile bağlanmadan alınıp mutfağa çöp kutusunun olduğu yere götürülüyor. Bir görseniz elinde kutsal emanet taşıyor gibi yürüyor. Ben kutuyu yere indiriyorum. Bir kaç saniye elinde bezle bakakalıyor çöpe. Hadi at diyorum. Bazen No deyip alıp bezi gidiyor bir süre sonra geri geliyor atıyor. Çöpe bırakışı da yavaşça yine seremonisel bir şekilde. Sonra ben afferin diyorum çok seviniyo ve görevini layığı ile yerine getirmiş olmanın verdiği iç huzuru ile diğer işlerinin başına dönüyor. Neden mi hazır bez? Nira büyüdükçe dış külütları küçülmeye başladı. Son iki haftaya kadar yine d ekullanıyordum ama bu sefer pamuklu bezin üstüne koyduğum atılabilir kağıtlar bitti ve ben yenilerini almak için 1,5 saat uzaklıktaki o şehre bir türlü gidemedim. Sanırım çok yakında lazımlık alıştırmalarına başlayacağız. Yani durum böyle.
Üye olduğu gruplar: Sosyal merkezimizin oyun odası ve kütüphanesi.
En sevdiği yumuşak arkadaşları:Mini Mouse, Küçük Köpek Yavrusu ve Bebek Fili.
En son alınan oyuncağı: Pempe bir bebek arabası.
En sevdiği ev işleri: Çöpe birşeyler atmak dışında, annesinin çamaşırlığa astığı çamaşırları tek tek indirmek ama bazen de annesine mandal uzatmak.
En sevdiği uyku öncesi aktivitesi: Banyo yapmak: Akşam olunca banyona gidilip "ba ba ba" diyerek arzusunu bildiriyor bize de ifa etmek düşüyor.
En son bestesi: Babilla adlı kısa bir tekerleme. Kelimeyi arka arkaya defalarca tekrarlıyorsunuz çok şirin bir şarkıcık çıkıyor ortaya.
En son marifetleri: Mama sandalyesinin kemerini bağlamak, kakasını yapınca hemen haber vermek, kendi başına yoğurt yemek (tabi bu arada üstü başı da yemek:), pencerenin pervazına tırmanmak(merak etmeyin güvende), bilgisayar masasındaki bilgisayarın tuşlarına kadar ulaşabilmek(işte bu sinir bozucu), mutfak sandalyalerine tek başına çıkabilmek(işte bu gerçekten tehlikeli), benim cep telefonumda geçersiz numaralar çevirip operatötün "aradığınız numara geçersiz lütfen tekrar deneyin" cevabını zevle dinlemek ve bunu defalarca tekrarlamak.
Annesini deli eden alışkanlıkları: Hadi ayakkabılarımızı giyelim addaaa ya gitcez diyen anneye ayağı uzatıp tam giydireceği sırada kaçarak uzaklaşmak. Aynı şeyi çorap ile de yapıyor.
Annesini en sevindiren son olayı: Uykuya memesiz dalması. Tahtaya vuralım son üç gündür böyle. Memelerle bi güzel oynadıktan sonra artık bitti yeter diyorum. Ağlıyo biraz tepiniyo sonra ninni ile uyuyor. Devamını diliyorum Yüce Tanrımdan, Aaaameeeeen:D

söz konusu şarkı söyleyen kurbağa CROCKY

söz konusu pencere pervazı

bu da annesinin en son uydurması
malzemeler: bir adet çamaşır asacağı, kullanılmayan bir örtü(perde,battaniye vb) altına bir döşek.

söz konusu outdoor aktiviteleri
ciciii ciciii diyerek seviliyor o ağaçlar

yolda edindiği arkadaşlardan bir teyze

zorla giydirilmiş botlar ve tulum içersinde çıkmaya hazırız

o yokuştan elimden tutmadan inme takıntısı var bi de

söz konusu pembpe bebek arabası ve arabadan çok etkilenen kuzen Fabritzio. O gün bayağı bir kavga edilmişti o araba için zor ayırdık kuzenleri:)

arayı bulmaya çalışan Mercedes teyze ve kuzucukları

Fabritzio'dan bahsetmişken Babasının restoranı Apedra'danbir görüntü alalım (aslında mercedes teyze ile ortak. Mercedes'in bir zamanlar ahçılık yaptığı yer ve Ocak ayında tekrar başlayacak uzuuun bir tatilden sonra)
Anne ve babaya kahve hazırlayan Angel amcayı izlerken

bu çocuk nerede oturuyor???

2009-11-02T14:41:00.000-08:00

günlerden öylesine...

2009-10-30T08:04:00.000-07:00

Resimleri ekleyip publish ettik ama iki çift laf edemedik. Unutmadan yorumlara cevap yazmalıyım. Bu arada benim sevgili arkadaşlarımın çoğu yorumlarını mail atarak iletiyorlar. Neden buraya yorum bırakmıyorsunuz anacım diye sorsam???

Elçin abla(teyze dedirtmeeez) Nira'nın saç kesimini pek beğenmiş. Tamamen kazara oldu ablası bir daha denesem olur mu bilmem ama iyce oğlana benzedi yavrucak:D

Meralcim bebek videoları hakkındaki tavsiyen için teşekkürler. Zaten biz de en fazla iki dakika bakıyoruz Baby Einstein videolarına. Ben daha çok müzikleri için koyuyorum. Ha bu arada Nira çoktan bir geveze olup çıktı yani geç konuşma sorunu yaşayacağımızı pek sanmıyorum:)

Teşekkürlere başlamışken attığım her uzun iletiye uzun cevaplar yazan ve forward postalarıma bile iki satır yazmadan bırakmayan gurbetdaşım Elçin'e,

İki güne bir beni arayan (hem de ev telefonundan taaa Prag'lardan:), hep iltifatlar dolu yorumlar bırakan, mesajlar gönderen, Prag'a gidebilmem için uçak biletleri bakan ve hatta bana uçak bileti hediye etmeyi teklif eden 25 yaşından sonra sahip olduğum kızkardeşim biricik Berrin'e,

Bana kahramanım annem diye yorumlar bırakan bir başka kahraman anne olan Burtay'a,

Ben İspanya'ya göçtükten sonra-yani iki yıl içersinde- bana geçenlerde ikinci mektubunu gönderen ve çok güzel haberler veren Ezgican'a,

Her zaman olmasa da arada sırada bir mektupla neler ve neler yok anlatan Ebrucan'a,

ve aklında ve kalbinde olup da hiç haber alamadığım bütün arkadaşlara teşekkürü bir borç bilirim. ( bu cümle düşük oldu biliyorum ama düzeltemeyeceğim şimdi:)

Bu arada "yok ben sana hep yazıyom arayıp soruyorum neden bizim adımız geçmiyor" diyen, benim unuttuğum dostlardan özür dilerim.

Şimdi durduk yere ne bu teşekkürler, ne dünya kız arkadaş günü ne bayram ne seyran diye soracak olursanız içimden geldi diye cevap veririm efem. Gurbette olmayan arkadaşlığın değerini anlamaz dersem de büyük laf etmiş olurum ama sanırım biz gurbettekiler en çok ben ve Elçin yaşıyoruz bunu galiba çünkü ne onun ne de benim yaşadığımız şehirde bir tek arkadaşımız bile yok. Sık sık bizim evde toplanmalarımızı anarız. Kurardık güzelce soframızı yere. Ne sofra kalkardı ne yemekler akşama kadar. Çay almaya kalkılırdı sadece. İki demlik en az. O sohbetleri bir daha yapabilecekmiyiz acaba? Şurda çayım da var çaydanlığım da ama çay yaptığım felan yok. Ara sıra eve gelen ispanyol misafirlere yapıyoruz o kadar.

Arkadaşlarınızın kıymetini bilin diyorum başka da birşey demiyorum. Ve sanırım çekiliyorum. Seviyorum sizi...